Chetland

Akiba

2011-11-22T10:09:00.001-08:00

When Akiba was on his deathbed, he bemoaned to his rabbi that he felt he was a failure. His rabbi moved closer and asked why, and Akiba confessed that he had not lived a life like Moses. The poor man began to cry, admitting that he feared God's judgement. At this, his rabbi leaned into his ear and whispered gently, "God will not judge Akiba for not being Moses. God will judge Akiba for not being Akiba."
--From the Talmud

We are born with only one obligation--to be completely who we are. Yet how much of our time is spent comparing ourselves to others, dead and alive? This is encouraged as necessary in the pursuit of excellence. Yet a flower in its excellence does not yearn to be a fish, and a fish in its unmanaged elegance does not long to be a tiger. But we humans find ourselves always falling into the dream of another life. Or we secretly aspire to the fortune or fame of people we don't really know. When feeling badly about ourselves, we often try on other skins rather than understand and care for our own.

Yet when we compare ourselves to others, we see neither ourselves nor those we look up to. We only experience the tension of comparing, as if there is only one ounce of being to feed all our hungers. But the Universe reveals its abundance most clearly when we can be who we are. Mysteriously, every weed and ant and wounded rabbit, every living creature has it unique anatomy of being which, when given over to, is more than enough.

Being human, though, we are often troubled and blocked by insecurity, that windedness of heart that makes us feel unworthy. And when winded and troubled, we sometimes feel compelled to puff ourselves up. For in our pain, it seems to make sense that if we were larger, we would be further from our pain. If we were larger, we would be harder to miss. If we were larger, we'd have a better chance of being loved. Then, not surprisingly, others need to be made smaller so we can maintain our illusion of seeming bigger that our pain.

Of course, history is the humbling story of our misbegotten inflation, and truth is the corrective story of how we return to exactly who we are. And compassion, sweet compassion, is the never ending story of how we embrace each other and forgive ourselves for not accepting our beautifully particular place in the fabric of all there is.

Fill a wide bowl with water. Then clear your mind in meditation and look closely at your reflection.
While looking at your reflection, allow yourself to feel the tension of one comparison you carry. Feel the pain of measuring yourself against another.
Close your eyes and let this feeling through.
Now, once again, look closely at your reflection in the bowl, and try to see yourself in comparison to no one.
Look at your reflection and allow yourself to feel what makes you unique. Let this move through.

--Mark Nepo

Life in the Tank

2011-11-19T16:21:00.001-08:00

Love, and do what thou wilt.
--Saint Augustine

It was a curious thing. Robert had filled the bathtub and put the fish in the tub, so he could clean their tank. After he'd scrubbed the film from the small walls of their make believe deep, he went to retrieve them.

He was astonished to find that, though they had the entire tub to swim in, they were huddled in a small area the size of their tank. There was nothing containing them, nothing holding them back. Why wouldn't they dart about freely? What had life in the tank done to their natural ability to swim?

This quiet yet stark moment stayed with us both for a long time. We couldn't help but see those little fish going nowhere but into themselves. We now had a life in the tank lens on the world and wondered daily, In what ways are we like them? In what ways do we go nowhere but into ourselves? In what ways do we shrink our world so as not to feel the press of our own self imposed captivity?

Life in the tank made me think of how we are raised at home and in school. It made me think of being told that certain jobs are not acceptable and that certain jobs are out of reach, of being schooled to live a certain way, of being trained to think that only practical things are possible, of being warned over and over that life outside the tank of our values is risky and dangerous.

I began to see just how much we were taught as children to fear life outside the tank. As a father, Robert began to question if he was preparing his children for life in the tank or life in the uncontainable world.

It makes me wonder now, in middle age, if being spontaneous and kind and curious are all parts of our natural ability to swim. Each time I hesitate to do the unplanned or unexpected, or hesitate to reach and help another, or hesitate to inquire into something I know nothing about; each time I ignore the impulse to run in the rain or to call you up just to say I love you--I wonder, am I turning on myself, swimming safety in the middle of the tub?

Sit quietly until you feel thoroughly in your center
Now rise an slowly walk about the room you are in
Now walk close to the walls of your room and meditate on life in your tank
Breathe clearly and move to the doorway and meditate on the nature of what is truly possible in life.
Now step through the doorway and enter your day. Step through your day and enter the world.

--Mark Nepo

Feeding Your Heart

2011-11-19T11:38:00.001-08:00

No matter how dark, the hand always knows the way to the mouth.
--Idoma Proverb (Nigeria)

Even when we can't see, we know how to feed ourselves. Even when the way isn't clear, the heart still pumps. Even when afraid, the air of everything enters and leaves the lungs.
Even when clouds grow thick, the sun still pours its light earthward.

This African proverb reminds us that things are never quite as bad as they seem inside the problem We have inner reflexes that keep us alive, deep impulses of being and aliveness that work beneath the hardships we are struggling with.

We must remember: the hand cannot eliminate the darkness, only find its way to the mouth. Likewise, our belief in life cannot eliminate our suffering, only find its way to feed our heart.

Sit quietly and, with your eyes closed, bring your open hands to your mouth.
Inhale as you do this and notice how, without guidance, your hands know the way.
Breathe slowly, and with your eyes closed, bring your open hands to your heart.
Notice how without your guidance, your heart knows the way.

--Mark Nepo

We must take turns

2011-11-17T18:36:00.001-08:00

We must take turns:
diving into all there is and counting the time.

The gift and responsibility of relationship is to take turns doing the dishes and putting up the storm windows, giving the other the chance to dive for God without worrying about dinner. While one explores the inner, the other must tend the outer.

A great model of this is how pearl divers search the deep in pairs. Without scuba tanks or regulators, one waits at the surface tending the lines tied to the other who soft-steps the sand for treasures he hopes he'll recognize.

He walks the bottom, watching the leaves of vegetation sway and says himself till she tugs the cord. He swallows the little air left as he ascends. Aboard, they talk for hours, placing what was seen, rubbing the rough and natural pearl. In the morning, she dives and fills their baskets and he counts the time, hands wrapped about her line.

Quite plainly, these pearl divers show us the work of being together and the miracle of trust. We must take turns: whoever is on the surface must count the air time left, so the one below can dive freely.

Sit quietly and meditate on a significant relationship you are in with a friend or lover or family member.
Breathe steadily and ask yourself if you take turns diving and counting the time.
When moved to do so, discuss this with your loved one.

--Mark Nepo

The Spoked Wheel

2011-11-17T08:00:00.000-08:00

What we reach for may be different, but what makes us reach is the same.

Imagine that each of us is a spoke in an Infinite Wheel, and, though each spoke is essential in keeping the Wheel whole, no two spokes are the same. The rim of that Wheel is our living sense of community, family, and relationship, but the common hub where all the spokes join is the one center where all souls meet. So, as I move out into the world, I live out my uniqueness, but when I dare to look into my core, I come upon the one common center where all lives begin. In that center, we are one and the same, In this way, we live out the paradox of being both unique and the same. For mysteriously and powerfully, when I look deep enough into you, I find me, and when you dare to hear my fear in the recess of your heart, you recognize it as your secret that you thought no one else knew. And that unexpected wholeness that is more than each of us, but common to all--that moment of unity is the atom of God.

Not surprisingly, like most people, in the first half of my life, I worked very hard to understand and strengthen my uniqueness. I worked hard to secure my place at the rim of the wheel and so defined and valued myself by how different I was from everyone else. But in the second half of my life, I have been humbly brought to the center of that Wheel, and now I marvel at the mysterious oneness of our spirit.

Through cancer and grief and disappointment and unexpected turns in career--through the very breakdown and rearrangement of the hings I have loved--I have come to realize that, as water smooths stone and enters sand, we become each other. How could I be so slow? What I've always thought set me apart binds me to others.

Never was this more clear to me than when I was sitting in a waiting room at Columbia Presbyterian hospital in New York City, staring straight into this Hispanic woman's eyes, she into mine. In that moment, I began to accept that we all see the same wonder, all feel the same agony, though we all speak in a different voice. I know now that each being born, inconceivable as it seems, is another Adam or Eve.

Sit with a trusted loved one and take turns:
Name one defining trait of who you are that distinguishes you from others.
Name one defining trait of who you are that you have in common with others.
Discuss how you cope with the loneliness of what makes you unique from others, and how you cope with the experience of what makes you the same as others.

--Mark Nepo

Between Peace and Joy

2011-11-16T17:25:00.001-08:00

We could never have guessed we were already blessed where we are...
--James Taylor

This reminds me of a woman who found a folded sponge all dried and compressed, and tucked inside the hardened fold was a message she'd been seeking. She carried the hardened sponge to the sea and, up to her waist in the deep, she watched it unfold and come to life in the water. Magically, the secret of life became visible in the bubbles being released from the sponge, and to he amazement, a small fish, trapped in sleep in the hardened sponge, came alive and swam out to sea. From that day on, no matter where she went, she felt the little fish swimming in the deep, and this--the swimming of the little fish that had for so long been asleep--gave her a satisfaction that was somewhere between peace and joy.

Whatever our path, whatever the color or grain of our days, whatever riddles we must solve to stay alive, the secret of life somehow always has to do with the awakening and freeing of what has been asleep. Like that sponge, our very heart begs to unfold in the waters of our experience, and like that little fish, the soul is a tiny thing that brings us peace and joy when we let it swim.

But everything remains hard and compressed and illegible until, like this woman, waist deep in the ocean, we take our sleeping heart in our hands and plunge it tenderly into the life we are living.

With your eyes closed, meditate on the image of a hardened sponge unfolding like a flower underwater.
As you breath practice seeing your heart as such a sponge.
The next time you do the dishes, pause, hold the hardened sponge in the water, and feel your heart unfold.

--Mark Nepo

Unlearning back to God

2011-11-15T17:23:00.001-08:00

The coming to consciousness is not a discovery of some new things; it is a long and painful return to that which has always been.

--Helen Luke

Each person is born with an unencumbered spot--free of expectation and regret, free of ambition and embarrassment, free of feear and worry--an umbilical spot of grace where we were each first touched by God. It is this spot of grace that issues peace. Psychologists call this spot the Psyche, theologians call it the Soul, Jung calls it the Seat of the Unconscious, Hindu masters call it Atman, Buddhists call it Dharma, Rilke calls it Inwardness, Sufis call it Qalb, and Jesus calls it the Center of our Love.

To know this spot of Inwardness is to know who we are, not by surface markers of identity, not by where we work or what we wear or how we like to be addressed, but by feeling our place in relation to the Infinite and by inhabiting it. This is a hard lifelong task, for the nature of becoming is a constant filming over of where we begin, while the nature of lives in the midst of this ongoing tension,, growing tarnished or covered over, only to be worn back to that incorruptible spot of grace at our core.

When the film is worn through, we have moments of enlightenment, moments of wholeness, moments of satori, as the Zen sages term it, moments of clear living when inner meets outer, moments of full integrity of being, moments of complete Oneness. And whether the film is a veil of culture, of memory, of mental or religious training, of trauma or sophistication, the removal of that film and the restoration of that timeless spot of grace is the goal of all therapy and education.

Regardless of subject matter, this is the only thing worth teaching: how to uncover that original center and how to live there once it is restored. We call the filming over a deadening of heart, and the process of return, whether brought about through suffering or love, is how we unlearn our way back to God.

Close your eyes and breathe your way beneath your troubles, the way a diver slips to that depth of stillness that is always waiting beneath the churning of the waves.
Now, consider two things you love doing, such as running, drawing, singing, bird watching, gardening, or reading. Mediate on what it is in each of these that makes your feel alive.
Hold what they have in common before you, and breathing slowly, feel the spot of grace these dear things mirror within you.

--Mark Nepo

All fall down

2011-11-14T17:18:00.001-08:00

Lead us from the unreal to the real.
--Hindu Invocation

It was a snowy night, and Robert was recalling the time two springs ago when he was determined to paint the family room. Up early, he was out the door, to the hardware store gathering the gallons of red, the wooden mixing sticks, the drop cloths and the one-time brushes that always harden, no mater what you soak them in.

He mixed the paint outside and waddled to the door with a gallon in each hand, the drop cloth under his arm, and a wide brush in his mouth. He began to chuckle in telling what happened, "I teetered there for minutes, trying to open the door, not wanting to put anything down. I was so stubborn. I had the door almost open when I lost my grip, stumbled backward, and wound up on the ground, red gallons all over me. "

At this point, he laughed at himself, as he has done many times, and we watched the snow fall in silence. I thought of his little story the whole way home. Amazingly, we all do this, whether with groceries or paint or with the stories we feel determined to share. We do this with our love, with our sense of truth, even with our pain. It's such a simple thing, but in a moment of ego we refuse to put down what we carry in order to open the door. Time and time again, we are offered the chance to truly learn this: We cannot hold on to things and enter. We must put down what we carry, open the door, and then take up only what we need to bring inside.

It is a basic human sequence: gather, prepare, put down, enter. But failing as we do, we always have that second chance: to learn ho to fall, get up,, and laugh.

Mediate on some threshold you are having trouble crossing in your life. It might be at work, at home, in a relationship, or the doorway to greater peace.
Breathe steadily and look to yourself to see if you are carrying too much to open the door.
Breathe slowly and with each out breath put the things you are carrying down.
Breathe freely now and open the door.

-- Mark Nepo

Motivation is a fire from within

2011-11-13T09:47:00.001-08:00

Motivation is a fire from within. If someone else tries to light that fire under you, chances are it will burn very briefly. ~ Stephen R. Covey

Precious Human Being

2011-11-13T08:43:00.000-08:00

Precious Human Birth

Of all the things that exists,

we breathe and wake and turn it into song.

There is a Buddhist precept that asks us to be mindful of how rare it is to find ourselves in human form on Earth. It is really a beautiful view of life that offers us the chance to feel enormous appreciation for the fact that we are here as individual spirits filled with consciousness, drinking water and chopping wood.

It asks us to look about at the ant and antelope, at the worm and the butterfly, at the dog and the castrated bull, at the hawk and the wild lonely tiger, at the hundred-year-old oak and the thousand-year-old patch of ocean. It asks us to understand that no other life form has the consciousness of being that we are privilege to. It asks us to recognize that of all the endless species of plants and animals and minerals that make up the Earth, a very small portion of life has the wakefulness of spirit that we call "being human."

That I can rise from some depth of awareness to express this to you and that you can receive me in this instant is part of our precious human birth. You could have been an ant. I could have been a lick of salt. But we were blessed--in this time, in this place--to be human beings, alive in rare ways we often take for granted.

All of this to say, this precious human birth is unrepeatable. So what will you do today, knowing that you are one of the rarest forms of life to ever walk the Earth? How will you carry yourself? What will you do with you hands? What will you ask and of whom?

Tomorrow you could die and become an ant, and someone will be setting traps for you. But today you are precious and rare and awake. It ushers us into grateful living. It makes hesitation useless. Grateful and awake, ask what you need to know now. Say what you feel now. Love what you love now.

--Sit outside, if possible, or near a window, and note the other life forms around you.

--Breathe slowly and think of the ant and the blade of grass and the blue jay and what these life forms can do that you can't.

--Think of the pebble and the piece of bark and the stone bench, and center your breathing on the interior things that you can do that they can't.

--Rise slowly, feeling beautifully human, and enter your day with the conscious intent of doing once thing that only humans can do.

--When the time arises, do this one thing with great reverence and gratitude.

BY: Mark Nepl

What is sociology

2010-12-31T15:12:00.000-08:00

Sociology is the science of society, or the science of social phenomena.
Sociology is the study of men considered as affecting and as affected by association.
Sociology is a unified view of human life, derived from analysis of all discoverable phases of human activity, past and present. Sociology is a unified view of human life derived from synthesis of these activities in accordance with their functional meanings. Sociology is a unified view of human life derived from telic interpretation of the whole thus brought to view, in so far as tendencies are indicated in the process analyzed; and it is finally a body of guiding principles, derived from this analysis, for the conduct of life.

What is soul mate

2010-10-16T18:39:00.000-07:00

First, we must define a soul: A soul is a confluence of context, meanings, relationships, archetypal stories, memories, and desire. A context is a set of relationships, and how we interpret those relationships is meaning. The interpretation that we give to a relationship is based on past experience or Karma. So, moment by moment, the soul, which exists in the virtual domain beyond space and time, actualizes into the mental and physical domain as our thought that we have is either a memory or desire coming out from the context and meanings of past karma.

On a day to day basis, we weave stories around these contexts and meanings and then we live these stories out as daily life. During the night the same process occurs; however, the mechanism is different. Both everyday reality as well as the dream represent the actualization of the soul's software into the manifesto domain. The stories are not original stories. Not a single emotion that you experience and not a single relationship you have are original, even though they seem to be. All your thoughts, feelings, emotions, and relationships represent archetypal themes or stories that have been played out thousands of times. for every relationship that you have, for every story and drama you participate in there is a mythical story that represents that particular drama in the archetypal domain. In a particular incarnation, we are enacting a certain set of these themes that becomes the story of our life. when all the archetypal stories have been enacted and exhausted, and this may take numerous incarnations, then a soul finds salvation or freedom from this dimension and moves on to the next. A soul mate would therefor be a perfect archetypal relationship that's vibrating at the same frequency of consciousness and evolving at the same rate as well. therefore, a true soul mate is really a rare phenomenon. If you are lucky enough, as some of the people in the stories in this book seem to have been, to find a soul mate, then you can both accelerate your evolution on the cosmic journey.

Ultimately, the true purpose of all relationships is to move beyond the ordinary waking state of consciousness into cosmic consciousness, God consciousness, and Unity consciousness and become one with the Divine.

~Deepak Chopra

Most Dangerous Game

2008-11-14T18:22:00.000-08:00

Summary: Two popular hunters whitney and Rainsford were passing through a 'Ship Trap Island' by a yacht. They were having a conversation on hunting. Whitney showed pity for jaguar whereas Rainsford said that the world is made up of two classes. They are the hunters and hunted. He says that hunters should feel no any pity. Whitney went to sleep. Rainsford was not going to sleep yet. While he was smoking, he heard sound of firing. He climbed higher to see in the direction. He lost his balance and fell into the Caribbean sea. The yacht went and he was left behind. He swam upto the island. In the island he saw an enormous building. On three sides there was a sea. He enterd the building. A gigantic man took hold of him under the revolver. General Zaroff came in. Rainsford and Zaroff had introduction. Zaroff himself was a hunter.

Zaroff was very impressed at Rainsford's arrival. Rainsford was provided clothes and bedroom. While taking dinner, he came to know that Zaroff was interested in hunting human beings. Zaroff asked him to say there and enjoyed the game. Zaroff's preys were those who used to come to the island. Every man used to get three days time for chance of escape from the island. Zaroff used to chase him by night. He had kept hunting dogs and huge giant man Ivan for help. No one could escape from him. Everyone was killed by Zaroff. Rainsford was very frightened. He did not like the game . He wanted to go. Zaroff offered the same proposal of playing game. Because of the fear of death, he agreed. Rainsford was chased for three nights. By his intelligent tricks, courage and confidence, he was finally able to kill General zaroff. He had a good sleep after a long time in Zaroff's bed.

Interpretation or writer's saying: The story presents two views- fear and fun. Hunting is a good sport for a hunter, but not for a hunted. A hunter is never concerned with what a prey feels. Rainsford believes that preys have no any understanding. However, his ideas prove wrong. Whitney's argument is right that preys really understand one thing- fear. The hunted have also fear and pain like the hunter.

Critical Opinion: The philosophical ideas of the story have much truth. The rich may become worse than the poor, and vice-versa. The hunters may fall into the situation of the hunted. Every living thing has fear and pain. Everyone is frightened at the mouth of death.

Overflow with Hope

2008-11-08T17:46:00.001-08:00

Overflow with Hope

Let your heart overflow with hope.
And give hope to every person you meet.
Don’t hold it in your chest,
But let it flow to every corner of the world.

For hope is not a jewel
To be guarded in secret,
But a spring that bursts forth
From the center of the earth
Full of Life.

It is a spring that carries your future
And the future of humanity.
It is the motor in our hearts
That propels humanity forward,
And drives us to our chosen destiny.

All we need to do
Is let it.

~ Ilchi Lee

Star Actress Choi Jin-Sil Found Dead at Home in Suicide

2008-10-05T03:45:00.000-07:00

South Korea's iconic actress Choi Jin-Sil was found dead in her home in what appears to be a suicide, police said on Oct. 2,008, amid reports that malicious rumors had weighed heavily on the star.

Choi's mother found the actress, 40, with an elastic band around her neck tied to a shower stall in her home in southern Seoul at 6:15 a.m., officers at the Seocho Police Station said.

"Given the results of an examination that spotted no trace of physical trauma on her body, we came to the conclusion that it is a suicide," Yang Jae-Ho, a criminal investigations officer at the Seocho Police Station, told reporters.

No suicide note has been found, but Choi sent two text messages to her makeup assistant at around midnight asking her to take care of her two children, Yang said.

Police have been investigating rumors that linked Choi to the recent suicide of Ahn Jae-Hwan, an actor and the husband of popular comedian Jung Sun-Hee. Ahn's large amount of debt from his failing business is believed to the chief factor behind his death.

Rumors have since circulated on the Web that Choi, a longtime friend of Jung, had lent a large sum of money to Ahn. Choi sought a police probe into the source of the rumors, calling them groundless. Police arrested a securities company employee this week on allegations of spreading the rumors that Choi lent 2.5 billion won (US$2 million) to Ahn.

The previous day, the actress came to a studio to shoot a commercial, but the shoot was canceled halfway through, with Choi saying she didn't feel well, according to Choi's co-star Sohn Hyun-Joo from the drama series "What Husband And Wife Live By."

"From the moment she came onto the set, she looked very weary. Her face looked really bad and she found it difficult to continue and had to stop after two hours," Sohn said.

The police officer said Choi had come home drunk at midnight Wednesday and poured out her agony to her mother, saying she was saddened by the people who spread the rumors and that she had nothing to do with the money lent to Ahn.

Since her debut in 1988, Choi swiftly climbed the career ladder to become a household name, clinching main roles in soap operas, movies and commercials and winning awards. Her cheerful demeanor and versatile talents brought her the nickname "The People's Star."

But her life took a tumultuous turn when her outwardly impeccable marriage to pro baseball player Cho Sung-Min ended in an ugly divorce in 2004. The actress had reportedly taken medications for depression since. Choi is survived by two children. (Yonhap News)

रहस्यमा जेलिएको शान्तिपुर गुफा

2008-09-26T23:59:00.000-07:00

रहस्यमा जेलिएको शान्तिपुर गुफा
सरोज आचार्य

शान्तिपुर गुफा ! झट्ट सुन्दा लाग्छ यो कुनै साधु-सन्न्यासीको ध्यान गर्ने थलो हो तर स्वयम्भू महाचैत्यस्थित उत्तर पश्चिमी कोणमा रहेको यो गुफा हिजो आज त्यस्तो उद्देश्यमा प्रयोग भएको सुनिदैन । त्यसोभए प्राचीन राजा-रजौटाहरूले आपत्का बेला लुक्न-छिप्न प्रयोग गर्ने गरेको गुफा हो त शान्तिपुर ? इतिहासविद्हरू यो तर्कलाई पनि ठाडै अस्वीकार गर्छन् । त्यसो भए के हो त शान्तिपुर गुफा ? यसको आन्तरिक संरचना कस्तो छ ? त्यहाभित्र के के छन् ? यी प्रश्नहरू आजपर्यन्त अनुत्तरित छन् र थुप्रैले यो गुफाको अस्तित्व र इतिहासलाई तान्त्रिक विधासाग गासेर बुझ्ने गरेका छन् । तन्त्रविद्याका पारखीहरू यो गुफासम्बन्धमा थुप्रै रोचक प्रसङ्गहरू सुनाउाछन् र यसको तिलस्मी संरचनालाई लिएर आश्चर्यलाग्दा कथा हाल्छन् । अतीतमा जामन गुभाजूजस्ता केही प्रसिद्ध तान्त्रिकहरूले मात्र प्रवेश अवसर पाएको भनिएको शान्तिपुर गुफा राजधानीको मध्यभागमा रहेर पनि यसको अस्तित्व र इतिहास भने रहस्यमा जेलिएको छ ।

सीमित र तोकिएका व्यक्तिले मात्र प्रवेश अनुमति पाउने र उनीहरूले पनि यो गुफाबारे गोप्यता कायम राख्ने गरेकाले त्यहाा प्रवेश गर्ने व्यक्तिबाहेक अन्यलाई यो गुफा अनुमान र कौतुहलको विषय बन्दै आएको छ । २१औा शताब्दीमा पनि यस्ता स्थानहरू जनमानसका लागि कौतुहलताका विषयका रूपमा सीमित रहनु कत्तिको सान्दर्भिक रहला ? अब यसको जवाफ खोज्ने बेला आइसकेको छ ।

भनिन्छ, इतिहासको कुनै कालखण्डमा गौण देशका राजा प्रचण्डदेव नेपाल आउनुभयो । उहा गुणाकर वंदेजुद्वारा चुडाकर्म गराई उहाा भिक्षु हुनुभयो । त्यसपछि उहाा शान्तश्री भिक्षु कहलिनुभयो । कालान्तरमा उहाले नै स्वयम्भू महाचैत्यको निर्माण गर्नुभयो र त्यसपछि उहा शान्तिकराचार्यको नामबाट प्रसिद्ध हुनुभयो । स्वयम्भू परिसरमा पञ्चतìवका रूपमा बसुपुर, वायुपुर, अग्निपुर, सम्बरपुर र नागपुर स्थापना गरिए ।

शान्तिकराचार्य प्रचण्डदेवबाट निर्माण भएको सम्बरपुर नै कालान्तरमा शान्तिपुरका नाउाबाट प्रसिद्ध भयो । नेपाल राज्यमा ठूलो प्राकृतिक विपत्ति आइलाग्दा उत्पन्न हुने अनिकाल, बिघ्न, बाधा, उपद्रव र अशान्तिबाट मुक्ति प्राप्तिका लागि तान्त्रिक विधिको अनुष्ठान गर्न यो सम्बरपुर अर्थात् शान्तिपुर स्थापना गरिएको भनाइ छ ।

यहा तान्त्रिक योग साधना गरेपछि यस्ता दुर्भिक्ष नाश भई जनतामा शान्ति, सुख समृद्धिको अनुभूति हुन्छ भन्ने आमधारणा रहेको छ । वज्रयान बौद्ध सम्प्रदायको तन्त्रमन्त्र साधना गर्ने अलौकिक शक्ति रहेको गुफाका रूपमा यो ठाउलाई लिने गरिन्छ । शान्तिपुर गुफालाई अति नै गुहृय आगम् मानिन्छ ।
यस गुफाभित्र के के छन् त ? यो जिज्ञासा जनमानसमा सदियौादेखि रहादै आएको पाइन्छ । आजसम्म गुफाभित्रका बनोटबारे आधिकारिक तथ्य भने कतै सार्वजनिक भएको छैन । यो गुफाको स्वरूप उत्तर दक्षिण दिशामा लामो र पूर्व पश्चिममा चौडा रहेको सुरुङजस्तो रहेको भनाइ छ । यो सुरुङको मध्यभागमा तल जाने ठाउाहरू पनि छन् तर गहिरो स्थानमा पुगिसकेपछि त्यो मार्ग कतातिर फैलिन्छ र कहाासम्म पुग्छ भन्ने कुरा आजपर्यन्त कसैले यकिन गर्न सकेका छैनन् ।

काठमाडौस्थित म्हैपी जोगम्बर पीठको अध्ययनमा पीठको गुहृय भागमा शान्तिपुर गुफासाग जोडिएको सुरुङमा जाने मार्ग छ भन्ने उल्लेख गरिएको छ । वषर्ा र सहकालका देवता रातो मच्छिन्द्रनाथको कलेवर -मुहार) फेर्दा र अन्य देवीदेवताका कलेवर फेर्दा हिजो आज पनि म्हैपी जोगम्बर र अन्य पीठ आसपास खनिएकै माटो प्रयोग गर्नुपर्ने प्रचलन रहेबाट शान्तिपुर र म्हैपी जोगम्बर पीठबीच गुप्त मार्ग छ भन्ने अनुमान गर्न सकिन्छ ।
वषर्ा गराई सहकाल ल्याउन रातो मच्छिन्द्रनाथलाई कामारुकामाक्षाबाट ल्याइएको भन्ने कथन छ भने शान्तिपुरमा रहेको नागको रगतले लेखिएको किताब अनिकालका बेला गुफाबाट बाहिर ल्याई सूर्यमा देखाउदा भीषण वषर्ा भई सहकाल आउछ भन्ने कथन पनि छ । दुवै प्रसङ्ग अनिकाल हटाउन वषर्ा गराउने गरी नागदेवतासाग जोडिएको पाइन्छ । गुरु गोरखनाथले आसन बाधेका नाग मच्छिन्द्रनाथ आएपछि आदरपूर्वक गोरखनाथ उठ्दा नाग स्वतन्त्र भई वषर्ा भएको कथन पनि मच्छिन्द्रनाथसाग जोडिएको छ । रातो मच्छिन्द्रनाथको कलेवर फेर्दा म्हैपी जोगम्बर पीठकै माटो आवश्यक पर्ने भएकाले शान्तिपुर गुफा र म्हैपीबीच सम्बन्ध छ र यसबीच सम्पर्क मार्ग छ भन्नेबारे प्रचलित लोकोक्तिलाई पुष्टि गर्ने आधारका रूपमा लिन सकिन्छ ।

सतहमा भुइ तला देखिए पनि भित्र गर्भगृहमा तीन तला तल तन्त्र साधना गर्ने २७ वटा गुप्ती ध्यानकोठा छन् भन्ने अनुमान शान्तिपुरभित्र प्रवेश पाएकाहरूको छ । अति गुप्त आगम्घर भएकोले यहाा विशेष योगसिद्ध र तन्त्रविधिको राम्रो दखल भएकालाई मात्र प्रवेश अनुमति दिइन्छ । शान्तिपुर प्रवेशका लागि तीन वटा ढोका छन् । सर्वसाधारणका लागि पहिलो द्वारबाट प्रवेश अनुमति छ भने दोस्रो द्वारमा मन्त्र लिएका दीक्षित अभिषेकप्राप्त व्यक्तिलाई मात्र प्रवेश अनुमति छ । तेस्रो द्वारबाट गुप्त गुफा रहेको स्थानमा जाने अनुमति भने कसैलाई छैन ।

स्वयम्भु पुराणमा राजा गुणकामदेव, नरेन्द्रदेव, सिद्धिमुनि देव, शाक्य भिक्षु कविन्द्रराजा जयप्रताप मल्ल आदिले शान्तिपुर प्रवेश गरेका थिए भन्ने उल्लेख छ । त्यस्तै वि.सं. १०४३ मा राजा गुणकामदेवले गुफामा नागराजाको दर्शन लिएपछि भीषण वषर्ा भई राज्यमा सहकाल आरम्भ भएको भन्ने इतिहासमा उल्लेख छ ।
वि.सं. १८५६ को ताम्रपत्रमा शान्तिपुरको दोस्रो द्वारमाथि राजा रणबहादुर शाह जबर्जस्ती प्रवेश गर्दा उहाका आखाको ज्योति नष्ट भएको र पछि त्यहा क्षमापूजा गरेपछि मात्र राजाले दृष्टि पाउनुभएको उल्लेख छ । राजा रणबहादुरले पूणिर्माको दिन सुनको असर्फी चढाई पूजा गर्न अह्राउनुभएबमोजिम आजपर्यन्त शान्तिपुरमा सो दिन दरबारबाट प्राप्त सुनको असर्फी राखी बज्राचार्य समुदायद्वारा पूजा हुदै आएको छ । कात्तिक सुदी र माघ सुदी पूणिर्मामा दुई पटक असर्फी चढाई गरिने यो पूजा 'असर्फी चढाउने गुठी' नामबाट चर्चित छ ।

"नेपाल संवत् ७७८ आषाढ कृष्ण चतुर्थीका दिन राजा प्रताप मल्ल शान्तिपुरमा प्रवेश गरी नागको रगतले लेखिएको किताब र पौभा बाहिर ल्याई सूर्यलाई देखाउादा अति जलवृष्टि भई अनिकाल समाप्त भई सहकाल भयो" भनी राजा प्रताप मल्लद्वारा लिखित वृष्टि चिन्तामणि स्तोत्रमा वर्णन गरिएको छ ।
शान्तिपुरमा प्रवेश अनुमति पाउनुभएका तान्त्रिक पुजारी मीनमान विलास बज्राचार्य यससम्बन्धमा छुट्टै किंवदन्ती रहेको बताउनुहुन्छ । उहाका अनुसार एक दिन पुजारीसाग शान्तिपुर देवीले बलि माग्नुभयो र भन्नुभयो, "आज म आˆनो इच्छाले बलि माग्छु, दिन तयार छौ ?" पुजारीले सहर्ष स्वीकार गर्नुभयो किनकि उहा तन्त्रविधिबाट देवीसमक्ष कुनै पनि कुरा उपस्थित गराउने सामथ्र्य राख्नुहुन्थ्यो । पुजारी शान्तिपुर जादा उहाका सानो छोरा पनि उहालाई पछ्याउदै आउनुभएको उहाले थाहा पाउनुभएन । देवीले पुजारीका उनै छोरालाई बलि माग्नुभयो । नभन्दै पुजारीले आˆना पुत्रलाई देवीसमक्ष बलि चढाउनुभयो ।
देवीलाई बलि चढाइएको छोरा पछि गएर कामारूकामाक्षामा रातो मच्छिन्द्रनाथ भई जन्मनुभएको किंवदन्ती छ । उता उनै बालकको हाडखोर म्हैपी जोगम्बर पीठमा गाडिएको र यक्षिणी गर्भमा ती बालकको जन्म भई कामारुकामाक्षामा रातो मच्छिन्द्रनाथ भई जन्मेको भन्ने प्रसङ्ग म्हैपी पीठको इतिहाससाग जोडिएको छ ।

यही घटनाका कारण शान्तिपुरमा पूजा गर्न जादा आजपर्यन्त पुजारी र उहाका सहयोगी कोही पनि पछाडि र्फकनुहुन्न । यसै समयदेखि बालकको खुट्टामा धातुको घुघरु लगाइदिने चलन चल्यो । पूजामा जादा पछाडि बालबच्चा आएका छन् वा छैनन् भन्ने कुरा घुघरुको आवाजबाट थाहा पाउन उक्त चलन चलाइएको भनाइ छ । यो होशियारीबीच प्रत्येक पूणिर्माका दिन पुजारी शान्तिपुर प्रवेश गर्नुहुन्छ ।
शान्तिकराचार्य उपाधिप्राप्त तान्त्रिक पुजारी मीनमान विलास वज्राचार्यले दिनुभएको थप जानकारी अनुसार तान्त्रिक पूजाका लागि ऐलानी नम्बरी २९ रोपनी र अधिनस्थ तीन रोपनी जग्गाको गुठी राजा रणबहादुरले राख्नुभएको थियो । त्यही जग्गाको आयस्रोतका भरमा आजपर्यन्त वर्षमा ३२ पटक शान्तिपुरमा पूजा हुने गर्छ । काठमाडौास्थित मखनटोलका विलास बज्राचार्य, थकाली तथा स्वयम्भू महाचैत्यका बुद्धाचार्य थकालीका दीक्षित दुई तान्त्रिकलाई यहाा प्रवेश अनुमति छ । धेरै वर्षयता भने यहाा सामान्य तान्त्रिक पूजाबाहेक ठूला तान्त्रिक पूजा र ७० जना गुठियार समावेश गरिनुपर्ने यावत् कर्म हुन नसकिरहेको भनाइ पनि मीन विलासको रहेको छ । गुप्त कोठामा पुगिसकेपछि पछाडि र दायााबायाा र्फकन नहुने हुादा भित्रका अवस्थासम्बन्धी रहस्य कायमै छ ।

सम्बद्ध पुजारी र जान्ने सुन्नेहरूको यस ढङ्गको अभिमत रहे पनि शान्तिपुर गुफाको रहस्य आम रूपमा उद्बोध हुन सकिरहेको छैन । यस गुफामा एक थरी तान्त्रिक एवं विश्लेषकहरूले दाबी गर्ने गरेजस्तै कुनै दैवी वा तान्त्रिक शक्तिको अस्तित्व विद्यमान छ भने पनि त्यसबारे समुचित अनुसन्धान र खोज आरम्भ गरिनुपर्छ । अन्यथा यो गुफालाई पुरातात्विक र पर्यटकीय स्थलका रूपमा विकसित गर्न सम्बद्ध अङ्ग र निकायहरूले कञ्जुस्याई गर्नुको कुनै अर्थ छैन । यसो भएमा मात्रै शान्तिपुरको इतिहास र अस्तित्वप्रति न्याय गरेको ठहरिनेछ ।

2008-09-26T23:36:00.001-07:00

उत्तरगया गोकर्ण तीर्थको ऐतिहासिक, धार्मिक एवं सांस्कृतिक महत्व
भीष्म बास्कोटा

नेपालको मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रअन्तर्गत वाग्मती अञ्चलमा पर्ने काठमाडौ जिल्लामा अवस्थित गोकर्णेश्वर महादेवको मन्दिर नेपालकै एक प्राचीन र महìवपूर्ण मन्दिर हो । यो मन्दिर काठमाडौको ५ माइल पूर्व गोकर्ण गाउमा पवित्र वाग्मती नदीको किनारमा अवस्थित छ । बौद्धनाथको उत्तरपूर्व केही दूरीमा साखु जाने सडक र सुन्दरीजल जाने बाटो भएर यस तीर्थमा पुग्न सकिन्छ । वाग्मती, चन्द्रमती र सूर्यमतीको त्रिवेणी सङ्गम र गोकर्ण वनले बनाएको सुरम्य वातावरणयुक्त स्थलमा भगवान् गोकर्णेश्वर महादेवको भव्य मन्दिर छ । गोकर्ण धार्मिक तथा अन्य पर्यटकहरूका लागि पनि एक प्रसिद्ध र महìवपूर्ण गन्तव्यस्थल हो ।

नामकरणः काठमाडौलाई वराहपुराणमा पशुपति क्षेत्र भनिएको छ । यस गोकर्ण तीर्थको नामकरण 'गोकर्ण' कसरी रहन गयो भन्नेबारेमा निश्चित प्रमाण पाइएको छैन । गोकर्ण भन्नाले गाईको कान भन्ने बुझिन्छ । यति हुदाहुदै पनि यसको विभिन्न अर्थ लगाइएको पाइन्छ । नेपाली बृहत् शब्दकोशमा गोकर्णको विभिन्न अर्थहरू दिइएको छ, जसमा काठमाडौको पूर्वात्तरमा रहेको एक प्रसिद्ध शैव तीर्थ, भागवत् प्रसिद्ध धुन्धुकारीका भाइको नाम, गाईको जस्तो कान हुने एक मृग, गाईकाने बराठे आदि अर्थहरू लगाइएको छ । गयामा जस्तै तीर्थ भएकोले यस उत्तरगया क्षेत्रको नाम 'गोकर्ण' रहन गएको हो । यसै नामबाट भाद्रकृष्ण औसीमा मेला लाग्ने कारणले 'गोकर्ण औसी' पनि भन्ने गरिएको छ । कुनै भाषावंशावली अनुसार पाञ्चल देशका राजा वृषकर्णका छोरा गोकर्णले आˆना बाबु र आˆनो समेत मुक्तिका लागि गोकर्णेश्वर महादेवको स्थापना गरेको ठाउ हुनाले गोकर्ण भनिएको हो ।

गोकर्णेश्वरको उत्पत्तिः भगवान् गोकर्णेश्वर महादेवको उद्भवसम्बन्धी अनेक लोकोक्ति, जनधारणा र विश्वास नेपाली जनजीवनमा व्याप्त छन् । नेपाल महात्म्यमा शिवरूपी मृगको सिङलाई पितामह ब्रहृमाले महालिङ्गका रूपमा गोकर्ण वाग्मती तटमा गोकर्णेश्वरको नामले स्थापना गरेको उल्लेख छ । देवमाला वंशावली, भाषावंशावली, पशुपति पुराण आदिमा गोकर्णेश्वरको उत्पत्तिबारे चर्चा गरिएको छ ।

गोकर्णको ऐतिहासिकताः गोकर्णको इतिहास केलाउादै जाने हो भने निकै प्राचीन कालसम्म पुग्न सकिन्छ । पुरातात्विक प्रमाणको आधारमा यस क्षेत्रको इतिहासलाई राजा मानदेवकाल अर्थात् लिच्छविकालसम्म पुर्‍याउन सकिन्छ भने साहित्यिक प्रमाणको आधारमा निकै अगाडिसम्म लैजान सकिन्छ । पहिले काठमाडौा उपत्यका नागदह -पोखरी)को रूपमा रहेको बेला चीनबाट आएका बोधिसत्व मञ्जुश्रीले भगवान् र मानव प्राणी दुवैको फाइदा हुनेदेखि गोकर्ण, चोभार आदि स्थानका पहाडलाई खड्गले काटी पानी बग्न सजिलो पारेका थिए । परिणामस्वरूप काठमाडौा उपत्यकाको पोखरीको पानी बाहिर निस्की सुख्खा बस्तीयोग्य हुन पुग्यो । प्राचीन समयमा जलमग्न रहेको काठमाडौा उपत्यकाको गोकर्णमा कहिले बस्ती बस्यो भन्नेबारे प्रमाणको अभाव छ । चाागुमा प्राप्त ऐतिहासिक प्रमाणको आधारमा वि. सं. ५२१ तिर गोकर्णमा पनि बस्ती बसी सकेको मान्न सकिन्छ ।

यतिमात्र नभएर किराात कालदेखि नै यस क्षेत्रमा बस्ती भई विकसित रूपमा रहेको भन्ने इतिहासकारहरूको भनाइ रहेको छ । त्यस्तै लिच्छवि राजाको दरबार मानगृह कहाा थियो भन्नेबारे विभिन्न अड्कल गरिए तापनि हालसम्मको खोजबाट गोकर्णमा नै थियो भन्ने यकिन भएको छ । त्यस्तै इतिहासकारहरूले अंशुवर्माको कैलाशकूट भवन विभिन्न ठाउमा रहेको अड्कल गरेको पाइन्छ । श्यामसुन्दर राजवंशीका अनुसार साम्बपुर नै कैलाशकूट भवन भएको ठाउ हो । प्रबल मानेश्वर भनेर गोकर्णेश्वर महादेवलाई नै भनिएको हुनुपर्छ । सोही कुरालाई पुष्टि गर्ने अर्को आधार हो अंशुवर्माको संवत् ५३६ को गोकर्ण बालुवा गाउको अभिलेख हो । कैलाशकूट भवन गोकर्णको आसपास हुनुपर्छ भन्ने कुरा अभिलेखमा प्रयोग भएको अहिन्दूकोट्ट शब्दबाट स्पष्ट सङ्केत प्राप्त भएको देखिन्छ ।

गोकर्णेश्वरको ऐतिहासिकताः नेपालका विभिन्न शैव मन्दिरहरूमध्ये गोकर्णेश्वर मन्दिर सत्य युगदेखि नै एक महìवपूर्ण र प्रसिद्ध तीर्थस्थलका रूपमा परिचित छ । शक्तिसङ्गमतन्त्र एवं वराहपुराणमा गोकर्णेश्वर र जलेश्वरको महात्म्यको वर्णन गरिएकोले यहाको गोकर्ण निकै प्राचीन तीर्थ रहेको बुझिन्छ । रावणले यही तपस्या गरी त्रैलोक्य विजय गर्ने वर पाएका थिए । त्यस्तै गोकर्ण प्राचीन तथा महत्वपूर्ण तीर्थ भएकोले बङ्गाली राजा धर्मपाल यहा आएका थिए । गोकर्णेश्वर महादेवको प्रस्तरलाई हेर्दा यो एउटा कालो प्राकृतिक प्रस्तर हो र यसको अवधि प्राग्ऐतिहासिक नै हो ।

यो मन्दिर राजा जयस्थिति मल्लले इ.स. १४२२ मा जीर्णोद्वार गरी नित्यपूजा र अन्य पर्वोत्सवका लागि गुठीको समेत व्यवस्था गरेका थिए तर सो पूर्व कसले कुन समयमा बनाएको हो अहिलेसम्मको अन्वेषणबाट थाहा हुन सकेको छैन । यहाा नेपाली संवत् ७०३ मै गोपीराना भारोले गजुरमा सुवर्ण कलश ध्वजा चढाए भने लिच्छवि राजा मानदेव प्रथमले निर्माण गराएको 'मानगृह' पनि गोकर्णमा नै रहेको, साथै मन्दिरको कलाकौशल, टुाडालमा रहेका कलाकृतिका आधारमा यो मन्दिर लिच्छविकालीन हो भन्ने पुरातत्वविद्हरूको दाबी छ । यस मन्दिरलाई १९९० सालको महाभूकम्पले विध्वंस गर्न नसक्नु पनि महìवकै कुरा छ । पछि ७५ प्रतिशत दाता र २५ प्रतिशत तत्कालीन श्री ५ को सरकारबाट खर्च बोक्ने सिद्धान्तमा पुरातत्त्व विभागद्धारा जीणोद्वार कार्य गरिएको थियो । गोकर्णेश्वर मन्दिरको हेरविचार, मर्मत-सम्भार र जीर्णोद्वार कार्य विभिन्न समयमा विभिन्न संस्थाहरूबाट हुँदै आएको छ ।

कला र वास्तुकला गोकर्णेश्वर मन्दिरलाई कला र वास्तुकलाको भण्डार भने पनि हुन्छ । काष्ठकलाले भरिपूर्ण यो मन्दिर कुनै पनि मल्लकालीन राम्रा मन्दिरहरू भन्दा कम छैन् । यहाका काष्ठ तोरण, टाुडाल पनि प्रशंसनीय छन् । तीन तले यो विशाल मन्दिरको माथिल्लो एक छाना तामाको पातायुक्त सुनको मोलम्बा गरिएको छ । गजुर पनि तामाको स्वर्ण मोलम्बायुक्त रहेको यो मन्दिरको तल्ला दुईवटा छाना चाहिँ झिंगटीले छाइएको छ । तेस्रो तथा माथिल्लो छानाको चार सुरमा शुभको प्रतीक मानिने चारवटा पूर्ण कलश झुण्ड्याइएको छ । मन्दिरको दक्षिणतर्फ प्राङ्गण छेउमा ललितत्रिपुरासुन्दरीले राखेको विशाल घण्ट रहेको छ । गोकर्णेश्वर महादेव मन्दिर ढुङ्गा, इटा र काठबाट बनेको छ ।

टुाडाल ः मन्दिरका टुाडालहरूले नीतिकथा, चिन्हृहरू सामाजिक क्रियाकलापको प्रस्तुति सागसागै सौन्दर्यानुभूति पनि गराइरहेको हुन्छ । यस मन्दिरको तीनवटै छानालाई काठका टुाडालले अड्याइएको छ । टुाडालमा देवी देवताका सुन्दर आकृति शैवधर्मसाग सम्बन्धित दृश्यहरू अङ्कित गरिएका छन् । यस मन्दिरमा प्रयुक्त टुडालहरूमा अश्लील र कामुक आकृतिहरू नकुदिएबाट यहाका टुडाल प्राचीन हुन् भन्न सकिन्छ । यस मन्दिरमा प्रयुक्त जम्मा ६० वटै टुडालका उच्च स्तरीय काष्ठकला भने ज्यादै प्रशंसनीय छ ।

तोरणः नेपाली शैलीका मन्दिरलगायत विहार, पुराना दरबार, झ्याल आदि माथि राखिने अर्धचन्द्रकार या अर्धगोलाकार काठ या धातुको कलात्मक बस्तुलाई नै तोरण भनिन्छ । गोकर्णेश्वर मन्दिरको बाहिर पूर्व मूल ढोकामाथिको साथै मन्दिरको मूल ढोकाभित्रको अर्को खण्डको चारैतिरका चार ढोकामाथि पनि एक-एकवटा गरी जम्मा चारवटा तोरण रहेका छन् । यी सम्पूर्ण तोरण मन्दिर प्रवेशद्वारको बाहिरी ढोकामाथि रहेको तोरणजस्तै स्वर्ण नै छन् भने ती तोरणहरूको केन्द्रमा पनि शिव र पार्वती उमामहेश्वरकै अवस्थामा रहेका छन् ।

ढोका,झ्यालः गोकर्णेश्वर मन्दिरमा पनि चारैतर्फ तीन-तीनवटा गरी जम्मा बाह्रवटा ढोका निर्माण गरिएका छन् । चारै दिशाका बाहिरी ढोकाहरूको दायाा बायाा दुवैतर्फ तल भित्तामा काष्ठभैरवका भिन्न-भिन्न स्वरूप र आयुध लिएका मूर्तिहरू कुदिएका छन् । अष्ट काष्ठ भैरव मूर्ति पखेटामा रावणले बोकी हिडेका कथामा आधारित भई कुदिएका छन् र अर्कोतिर गजेन्द्रमोक्ष, वासुकीलगायतका मूर्ति काुदिएका छन् । गजेन्द्र मोक्षमाथि इन्द्राकृति, त्यससागै शवमाथि रहेको भैरव, वीरभद्र र ग्रह आदि काष्ठ मूर्तिहरू छन् । यो मन्दिरको मूल पूर्वी ढोकाभित्र अर्को खण्ड छ जहाा चारैतिर चारवटा ठूल्ठूला स्वर्ण द्वारहरू र सुनको मोलम्बा गरिएका ढलोटका कार्नेस छन् । मन्दिरको गर्भगृहमा जलहरीसहितको अण्डाकार कालो ढुङ्गाको गोकर्णेश्वर शिवलिङ्ग स्थापना गरिएको छ जसलाई शिवरूपी मृग सिङको एक टुक्राको रूपमा ब्रहृमाले प्रतिस्थापन गरिएको विश्वास गरिन्छ । मन्दिरको तीनवटै तलामा गाह्रोको बीचमा मिलाएर झ्यालहरू राखिएका छन् । गोकर्णेश्वर मन्दिरको पहिलो र दोस्रो तलाको चारै दिशामा बीचमा एउटा केही ठूलो र दायाा बायाा एकएकवटा गरी जम्मा २८ वटा झ्याल कलाका नमूना रहेका छन् ।

मन्दिरको भित्री खण्डः यस मन्दिरको ढोका, द्वार, तोरण, टुाडाल, झ्याल, ढोकाका दुवैपट्ट िरहेका आठ-आठवटा काष्ठ भैरव गङ्गा, जमुना, नागकन्या र शिवगणका मूर्तिहरू, नागबेली आकृति आदि नेपालका अन्य मन्दिरहरूको तुलनामा चाखलाग्दा उत्कृष्ट र मनमोहक छन् ।

यस गोकर्ण क्षेत्रमा विभिन्न धार्मिक तथा लौकिक वास्तुकलाका नमूनाहरू यत्रतत्र छरिएर रहेका छन् । गोकर्णेश्वर मन्दिरको पश्चिमोत्तर वायण्य कोणमा आठौ शताब्दीको एक पुरानो मूर्ति रहेको एउटा पार्वतीको मन्दिर रहेको छ । त्यसमा पनि प्रसिद्ध गोकर्ण मन्दिरको इशानकोणतर्फ मिश्रति शैलीको श्री ३ जङ्गबहादुरकी आमा रक्षाकुमारीले वि.स.१९११ मा निर्माण गरेको एक महìवपूर्ण गदाधर नारायण मन्दिर रहेको छ । शास्त्रमा विष्णुपादुकालाई विष्णुले पितृको उद्धार गरेको पवित्र स्थल मानिन्छ । यस मन्दिरमा रहेको विष्णुपादुकामा राखी पिण्डदान गर्‍यो भने सबैभन्दा ठूलो पुण्य मिल्ने कुरा वराह पुराणमा उल्लेख छ । पितृकृत्यको लागि गदाधरको सानित्य अत्युत्तम मानिन्छ । आˆनै महìव रहेको विष्णुपादुका स्थानमा श्राद्ध गर्दा मृतकहरूले स्वर्गमा बास पाउछन् भनी विश्वास गरिन्छ ।

गोकर्णेश्वर मन्दिर वरपर पनि यात्रु, बटुवा, गुरु, साधु, पुजारी आदि विविध प्रकारका व्यक्तिहरूको विश्रामस्थल राति बास बस्न सजिलोको लागि निजी तथा सरकारी दुवैतर्फबाट थुप्रै पाटी, धर्मशाला र सतल आदि लौकिक वास्तुकलाको निर्माण हुदै आएको पाइन्छ ।

कलाः गोकर्णेश्वर मन्दिर वरपर प्रशस्त कलाकृतिहरू छरिएर रहेका छन् । यहा लिच्छविकालीन, मल्लकालीन, राणाकालीन शाहकालीन विभिन्न कलाकृतिहरू पाइएका छन् । वि.स १९१२ मा गोकर्णेश्वर क्षेत्र वरपर बलभञ्जन पाण्डेले स्थापना गर्न लगाएका करिब ३०/३२ वटा विभिन्न देवदेवी तथा गणहरूका मूर्तिहरूमध्ये सरस्वती, चन्द्रमा र महाकाल भैरवका मूर्ति अति नै सुन्दर छन् । यहाका केही मूर्ति त हजार वर्षभन्दा पनि पुराना छन् । मन्दिर परिसरमा चारमुखे ब्रहृमा र चित्रगुप्तका मूर्तिहरू पनि छन् जसलाई अमूल्य मूर्तिका रूपमा लिइन्छ । साथै मन्दिरको प्राङ्गण वरिपरिका जन्ती देवताहरूसमेत बलभञ्जन पाण्डेले बनाएको उल्लेख छ ।

गोकर्णेश्वर मन्दिर आसपास रहेका विष्णुपादुका तीर्थ, त्रिवेणी धाम, पितामहमहातीर्थ, सप्तषिर्तीर्थ, पिङ्गला योगिनी, वाग्मती उत्तरवाहिनी तीर्थस्थल र गोकर्ण वनले महìवपूर्ण स्थान राख्छन् । गोकर्णेश्वर महादेव मन्दिर पूर्वतर्फ पवित्र उत्तरवाहिनी स्थान रहेको छ । पञ्चमुखी हनुमान र कान्तिभैरव मन्दिर बीच भएर बागद्वारबाट उत्पन्न भई बग्दै आएको पवित्र वाग्मती दक्षिणबाट उत्तरतर्फ फर्केर बगेको हुनाले यस ठाउालाई 'उत्तरवाहिनी' भनिन्छ । यो उत्तरवाहिनी क्षेत्र धार्मिक, सांस्कृतिक, एवम् ऐतिहासिक, पुरातात्विक महìवका वास्तुकला र कलाकृतिका नमुनाहरू यत्रतत्र छरिएर रहेका छन् ।

गोकर्णेश्वर नित्य पूजाः गोकर्णेश्वर मन्दिरमा नित्य एवम् नैमित्तिक पूजा-पर्वहरू आˆनै किसिमका छन् । यस मन्दिरमा बिहान नित्य पूजा र बेलुकी पख आरती गर्ने परम्परा छ । यहााको नित्य पूजा तथा आरती वैदिक र तान्त्रिक विधिबाट गरिन्छ । राजा जयस्थिति मल्लले नित्य पूजाको लागि गुठीको व्यवस्था गरी दक्षिणी भट्टद्वारा पूजा गर्ने परम्पराको थालनी गरिएको यो मन्दिर सोही समयदेखि हालसम्म गुठी संस्थानकै स्वामित्वमा रहिआएको छ ।

नैमित्तिक पूजा ः तिथिपर्व विशेषको महìवका कारण कतिपय अवसरहरूमा गोकर्णेश्वर मन्दिरमा भीडभाडसमेत हुने गर्दछ । यहा कुशेऔंसी, कृष्णाष्टमी, साउनको सबै सोमबार, पौसे औंासी, शिवरात्रि, अक्षय तृतीया आदि अवसरहरू विशेष उल्लेखनीय छन् । हाम्रो नेपाली संस्कृतिले माता-पितालाई 'मातृदेवो भवः' र 'पितृदेवो भवः' भनी साक्षात् जीवित देवताकै रूपमा मानेको छ । त्यसैले हामी नेपालीहरूले देवतुल्य आˆना माता-पिताको स्मृतिमा मातृ एवम् पितृदिवसका दिन जीवित पितालाई तिनका सन्तानले मिष्ठान्न, अनेकौ प्रकारका लत्ताकपडा आदि चढाइ ढोग गर्ने चलन छ । माता-पिताले पनि आˆना प्यारा सन्तानलाई सुख, शान्ति, समृद्धि तथा दीर्घायुको आशीर्वादसहित सुरक्षाको अनुभूति गराउछन् । भाद्रकृष्ण औसी अत्यन्त विशिष्ट धार्मिक पर्व मात्र नभएर यो पितृसम्मानको पर्व र पारिवारिक पुनर्मिलनको सामाजिक पर्व पनि हो । कुशेऔासी, पितृभक्तिको प्रतीक र मोतीजयन्ती यी तीनै पर्वको त्रिवेणीसमेत बनेको यस पर्वले हामीलाई आफूभन्दा ठूलाको मान सम्मान र मर्यादा कायम गर्न सिकाउँदछ पितृ स्मृतिमा यहा श्राद्ध पनि गरिन्छ ।

गोकर्णमा पितृश्राद्धको महिमाः गोकर्ण क्षेत्रको महìव उत्तरगया महाक्षेत्र एवम् पितामहमहातीर्थका रूपमा आदिकालदेखि नै रहादै आएको विश्वास गरिन्छ । त्यसमा पनि विशेष गरेर भाद्रकृष्ण औंसीमा उत्तरगया गोकर्ण पितृतीर्थमा जसले श्राद्ध गरी पिण्डदानसमेत गर्दछ त्यसले मातृकुल, पितृकुल, बन्धु-ससुराली कुलादि सय कुलको उद्धार गरी स्वयम् पनि पितृलोकमा बास गर्न पाउाछ भनी भनिएको छ । देवमाला वंशावली, नेपाल माहात्म्यमा र भाषावंशावलीमा गोकर्णको महìवमाथि प्रकाश पारिएको छ । भारतको काशीको गया गएर श्राद्ध गर्नु र यस उत्तरगयामा गएर श्राद्ध गर्नु उतिकै फलदायी हुन्छ भन्ने विश्वास गरिन्छ । त्यसैले गयाश्राद्ध गर्न भारत जान नसक्नेहरू यहाा आएर श्राद्ध गर्ने गर्दछन् । प्राणीको शरीरमा शिरलाई उत्तमाङ्ग भनिएझै चन्द्रमती, सूर्यमती र वाग्मतीको सङ्गम त्रिवेणी तीर्थमा स्नान गरी विधिपूर्वक श्राद्ध र पिण्डदान गरी देवाधिदेव भगवान् गोकर्णेश्वर महादेव र भगवान् गदाधरको दर्शन गर्नाले पितृहरू मुक्त हुन्छन् ।

कुशेऔंसीका दिन आफ्ना मृत पिताको सम्झना र शान्तिका लागि 'गोकर्णेश्वर' को मन्दिरमा गई महादेवको पूजा गरेर मृत पितालाई पिण्डदान गरिने हुदा यो दिन 'गोकर्णे औसी' को नाउले पनि प्रसिद्ध छ । गोकर्णे औसीले पिताहरूको स्मरणमा मान सम्मान र मृतात्माको मङ्गलको कामना गर्दै धुन्धुकारीजस्तो पुत्र होइन गोकर्णजस्तो पुत्रको कामना गरेको छ ।

हिन्दु तीर्थ ः भदौ महिनाको औासी तिथिमा गोकर्णेश्वर महादेव नजिकै पितृको लागि पिण्ड चढाएमा पितृहरूको उद्धार हुन्छ भनी नेपाल माहात्म्यमा भनिएको छ । अर्को नेपाली पुराण हिमवत्खण्डमा गोकर्णेश्वर महादेवको मन्दिर नजिकै उत्तम पितामह -ब्रहृमाजी)को क्षेत्र छ त्यो उत्तरगया महातीर्थ हो । त्यहा वाग्मती र चन्द्रभागा नदीको सङ्गम परेको तीर्थमा पिण्डदान गर्नाले २१ पुस्ता पुर्खाको उद्धार हुन्छ भनिएको छ । हिमवत्खण्डमै यो गोकर्ण तीर्थलाई भारतको प्रख्यात गयाजस्ता दसगया जतिको पवित्र छ भनेर पनि वर्णन गरिएको छ । नेपाल महात्म्यमा गोकर्णेश्वरको वाग्मती तीर्थमा स्नान गर्नाले मनुष्यलाई शिवजीको दिव्य अविनाशी कैलाशधाम प्राप्त हुन्छ भनिएको छ ।

यो क्षेत्र हिन्दु धर्मावलम्बीहरूको लागि मात्र पवित्र तीर्थस्थल नभएर बौद्धहरूको लागि पनि प्रसिद्ध तीर्थस्थलका रूपमा परिचित छ । ब्राहृमणहरूका लागि नेपाल पशुपतिको देश हो भने बौद्धका लागि नेपाल मत्स्येन्द्रनाथको देश हो नेपालका विभिन्न शैव तीर्थहरू मध्ये गोकर्ण तीर्थ पनि एक महìवपूर्ण र प्रसिद्ध तीर्थस्थल हो । यो गोकर्ण तीर्थ प्राचीन कालदेखि नै हिन्दु र बौद्धहरूको पनि पवित्र तीर्थस्थलका रूपमा रहेको छ । गोकर्ण तीर्थ हिन्दुहरूका लागि मात्र नभएर बौद्ध महायानीहरूले पनि गोकर्णलाई द्वादश तीर्थहरूमध्ये एक जेठो र पुण्य तीर्थका रूपमा मानेका छन् । गोकर्णेश्वर महादेवलाई अष्टवैतरागमध्ये एक मानेर चौसठ्ठी शिवलिङ्गका रूपमा मानिआएका छन् ।

बौद्ध महायानीहरूको धार्मिक संस्कृतिक परम्परामा गोकर्ण तीर्थको महìव मानिने विभिन्न तिथिहरू मानिएका छन् । भाद्रकृष्ण आवास्या तिथिमा गोकर्णेश्वर निकट वाग्मतीको पुण्यतीर्थमा स्नान र श्राद्ध गर्ने ठूलो मेला लाग्दछ । कुशेऔसी वास्तवमा हिन्दु तथा बौद्ध दुवै धर्मावलम्बीहरूका लागि पितृ स्मरण गर्ने महत्वपूर्ण दिवस हो । यस दिन गोकर्ण तीर्थमा हिन्दु तथा बौद्ध दुवै भक्तहरूको पितृलाई श्राद्धतर्पण आदि दिन विशेष भीड लाग्दछ । धार्मिक सहिष्णुतामा विश्वास गर्ने सम्पूर्ण नेपाली चाहे हिन्दु होस् अथवा बौद्ध सागसागै बसी पूजा गर्ने गर्दछन् । हिन्दुहरू यस मन्दिरमा रहेको लिङ्गलाई महादेव र बौद्धहरू गगनगञ्ज बोधिसत्वको रूपमा पूजाआजा गर्दछन् ।

उपसंहारः समग्रमा नेपाल प्राचीन कालदेखि नै धार्मिक स्थलका रूपमा प्रख्यात छ । यी विभिन्न धार्मिक महìवका स्थलहरूमध्ये गोकर्णेश्वर क्षेत्र पनि एक हो । यो क्षेत्र धार्मिक, सांस्कृतिक स्थलका रूपमा मात्र नभएर कला, वास्तुकला, पुरातात्विक र ऐतिहासिक स्थलका रूपमा समेत प्रसिद्ध छ । नेपालको धार्मिक, सांस्कृतिक, राजनीतिक इतिहासबारे प्रकाश पार्ने केही अभिलेखहरू यहा रहेका छन् । हिन्दुका साथै बौद्ध अनुयायीको पनि महìवपूर्ण पवित्र धार्मिक तीर्थस्थल तथा सांस्कृतिक पुरातात्विक दृष्टिले खुला सङ्ग्रहालयको रूपमा शताब्दीऔदेखि महìवपूर्ण स्थान राख्दै आएको छ । कला र संस्कृति भनेको राष्ट्रको ढृकढुकी हो । यस्ता धार्मिक, सांस्कृतिक महìवका वस्तुहरू राष्ट्रका अमूल्य निधि र राष्ट्रको मौलिकता एवम् संस्कृतिका मूर्त रूपहरू हुन् । तसर्थ यो गोकर्ण क्षेत्रका सांस्कृतिक सम्पदाहरूको योजनाबद्ध स्याहार, सम्भार, संरक्षण, सुरक्षा, सम्बर्द्धनमा अनुकूल वातावरणको तयारी, योजनाहरूको तर्जुमा र कार्यान्वयन आवश्यक छ । तब मात्र हाम्रा पुर्खाहरूले नासोका रूपमा सुम्पेका यी अमूल्य सम्पदाहरू भोलिका पुस्तामा हस्तान्तरण गर्न सकिनेछ ।

नोट: यो लेख गोरखापत्रको वेबसाईट मधुपर्क बाट ल्याईएको हो।

काङ्ग्रेसले सदन चल्न दिएन

2008-09-26T19:29:00.000-07:00

काठमाडौ, असोज १० गते । व्यवस्थापिका-संसद्को शुक्रबारको बैठक तीनपटकको प्रयासपछि पनि निर्धारित कार्यसूचीमा प्रवेश गर्न सकेन ।

पहिलोपटक संविधानसभा भवन (अन्तर्राष्ट्रिय सम्मेलन केन्द्र) परिसरभित्र हतियारसहित प्रवेशको विषयमा तथा दोस्रो र तेस्रोपटक अर्थमन्त्रीद्वारा मौखिक रूपमा बजेटमा कार्यक्रमहरू थप गरिएको सम्बन्धमा सांसदहरूले आपत्ति जनाउनुभएका कारण सदन चल्न सकेन ।

जनप्रतिनिधिहरूले आपत्ति जनाएका विषयमा सरकारको तर्फबाट जवाफ दिने मन्त्रीहरूसमेत बैठकमा उपस्थित नभएका कारण शुक्रबारका लागि निर्धारित सबै कार्यसूची कात्तिक ३ गतेका लागि सारेर सभामुख सुवास नेम्वाङले बैठक स्थगित गर्नुभयो ।

विगतका परम्पराभन्दा यसपटक विनियोजन विधयेकउपर विषयगत छलफल छोट्याउने सहमतिअनुसार एक दिनमा छवटा मन्त्रालयसम्मको छलफलसक्ने सहमतिबमोजिम कात्तिक ५ गतेसम्म छलफलको कार्यसूची तय गरिएको थियो ।

विषयगत छलफलको पहिलो दिनकै बैठक नियमित कार्यसूचीमा प्रवेश गर्न नसकेपछि यो छलफल पनि लम्बिने भएको छ ।

शुक्रबार बिहान ८ बजेका लागि बोलाइएको व्यवस्थापिका-संसद्को बैठक ११ बजे सुरु हुनासाथ नेकपा माओवादीका नेताहरूका सुरक्षाकर्मी हतियारसहित संविधानसभा भवन परिसरमा पस्ने गरेको विषयमा माओवादीबाहेक दलहरूका सांसदले आपत्ति जनाउँदै बोल्नुभएको थियो ।

विशेष समय लिएर बोल्दै सभासद्हरूले सरकारको नेतृत्व गरिरहनुभएका प्रधानमन्त्री पुष्पकलम दाहाल 'प्रचण्ड'को पार्टीका सभासद् व्यक्तिगत हतियारसहित संसद् परिसरमा आउनु गैरकानुनी हो भन्दै आपत्ति जनाउनुभयो ।

प्रमुख प्रतिपक्षी दल नेपाली काङ्ग्रेसका महामन्त्री तथा सभासद् विमलेन्द्र निधिले हतियारधारीहरू संसद्‍भीत्र प्रवेश गर्न पाउनुहुँदैन भन्ने शान्ति सम्झौतामा उल्लेख रहेको स्मरण गराउँदै यो दण्डनीय हो भन्नुभयो ।

उहाँले हतियारको बलबाट संसद्लाई कठपुतली बनाउन लागेको आरोप लगाउनुभयो ।

सरकारमा सहभागी नेकपा -एमाले का सभासद् अग्निप्रसाद खरेलले संसदमा हतियारको प्रवेश हुने हो भने संसद्का कामकारबाही हतियारको बलमा भएका छन् भन्ने सन्देश जान्छ भन्नुभयो । उहाँले कुनै दलका नेता वा सभासद् असुरक्षित हुनुहुन्छ भने सुरक्षाको जिम्मा सरकारले लिनुपर्छ, व्यक्ति आफैंले सुरक्षा दस्ताको प्रयोग गर्न मिल्दैन भन्नुभयो ।

तराई-मधेस लोकतान्त्रिक पार्टीका सभासद् किशोरकुमार गुप्ताले शान्ति प्रक्रियामा आएको कारण जनताले सत्ता नै सुम्पेपछि पनि अब किन हतियार चाहियो भन्दै व्यक्तिगत हिसाबले हतियार राख्‍न दिने हो भने देश पुनः गृहयुद्धमा जाने खतरा औंल्याउनुभएको थियो ।

राष्ट्रिय जनमोर्चाका अध्यक्ष तथा सभासद् चित्रबहादुर केसीले हतियारको खेती काम लागेन भनेर फेरि उही 'फोहोरी संसदीय आहाल'मा आएको नेकपा -माओवादी बाट संसदीय आचरण र नियम पालना गर्नुपर्छ भन्नुभयो ।

नेपाल मजदुर किसान पार्टीका सभासद् सुनिल प्रजापतिले सरकारमा बसेका नेताहरू नै असुरक्षित छन् र व्यक्तिगत हिसाबले हतियार बोक्छन् भने जनता कसरी सुरक्षित हुन्छन् भनी प्रश्‍न गर्नुभयो ।

यसैगरी नेकपा -एमाले का यमलाल काडेल, मधेसी जनअधिकार फोरमका सभासद् हरिनारायण यादव, नेकपा -माले का सभासद् यदुवंशी झा, मैथिल बाहुनलगायतले संसद् परिसरमा हतियार प्रदर्शनको पुनरावृत्ति नहुनेगरी सुरक्षाको व्यवस्था मिलाउन संसद् र सभामुखको ध्यानाकर्षण गराउनुभएको थियो ।
त्यसपछि नेपाली काङ्ग्रेसका प्रमुख सचेतक लक्ष्मण घिमिरेले यो संसद् कुनै व्यक्ति वा दलविशेषको होइन, ६०१ जना सभासद्ले नै हतियार लिएर संसद्‍मा आए भने के हुन्छ भन्दै यसबारे सरकारको स्पष्ट जवाफ नआएसम्म संसद्को प्रक्रिया सुचारु हुन नसक्ने जानकारी गराउनुभयो ।

त्यसपछि सभामुखले नियमित कारबाही अगाडि बढाउन खोज्दा नेपाली काङ्ग्रेस, तराई मधेस लोकतान्त्रिक पार्टी, राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टी नेपाललगायतका सभासद्हरूले नाराबाजी गर्दै रोस्ट्रम घेराउ गर्नुभएको थियो ।
नाराबाजी जारी रहेपछि सभामुखले आधा घण्टाका लागि बैठक स्थगित गर्नुभयो ।

त्यसपछि सुरु भएको बैठकमा सभामुख सुवास नेम्वाङले संविधानसभा परिसर हतियारमुक्त क्षेत्र हो र रहनुपर्छ भन्नेमा विवाद नरहेको बताउनुभएको थियो ।

उहाँले २५ दलको बैठकमा पनि यसबारे जानकारी गराइसकेको स्मरण गराउँदै संविधानसभाको अध्यक्ष वा सभामुखलाई राज्यले उपलब्ध गराएको सुरक्षा गार्ड पनि बैठक कक्षको ढोकाभित्र प्रवेश गर्न नपाउने व्यवस्था स्मरण गराउनुभएको थियो ।

यो परिसरको सुरक्षाको जिम्मा सरकारले, संसद् कक्षको सुरक्षा जिम्मा मार्सलले र केन्द्र परिसरभित्र नेपाल प्रहरी र बाहिर सशस्त्र प्रहरीले सुरक्षा दिएको जानकारी पनि उहाँले गराउनुभयो ।

सभामुखले अर्को बैठकमा नेपाल सरकारका गृहमन्त्रीलाई यसबारे विस्तृत जानकारी दिन निर्देश गरिसकेको जानकारी गराउँदै शून्य समय प्रारम्भ गर्नुभयो ।

शून्य समयमा बोल्ने विभिन्न सभासद्हरूले शान्तिसुरक्षा, बाढीपहिरो, राहत वितरण, मजदुरका समस्या, निम्नस्तरको खाद्य सामग्रीको प्रयोग, मूल्यवृद्धि, सभासद्ले लिएको घरभाडा, अनावश्यक बिरामी खर्च लिएकोलगायतका विषयमा आ-आफ्नो धारणा राख्‍नु भएको थियो ।

शून्य समय सकिएपछि बैठकको नियमित कार्यसूचीअनुसार विनियोजन विधेयक-२०६५ माथिको छलफल प्रक्रिया सुरु गर्नासाथ नेपाली काङ्ग्रेसका प्रमुख सचेतक लक्ष्मण घिमिरेले अर्थमन्त्री डा. बाबुराम भट्टराईले बजेट वक्तव्यमा नभएका केही कार्यक्रमलाई थप गरिएको जानकारी गराउनुभएको स्मरण गराउँदै थप कार्यक्रमसम्बन्धी दस्तावेज संसद्‍मा प्रस्तुत नगरी छलफल सुरु हुन नसक्ने घोषणा गर्नुभयो।
त्यसपछि नेपाली काङ्ग्रेसका सभासद्हरूले नाराबाजी गर्दै रोस्ट्रम घेराउ गर्नुभयो र सभामुखले पुनः आधा घण्टाका लागि बैठक स्थगित गर्नुभयो ।

पुनः सुरु भएको बैठकमा पनि नियमापत्ति जनाउँदै नेपाली काङ्ग्रेसका प्रमुख सचेतक घिमिरेले अर्थमन्त्रीले संसद्‍मा व्यक्त प्रतिबद्धताको कार्यान्वयन हुनुपर्ने र संसद्लाई ढाँट्न नपाइने भन्दै अर्थमन्त्रीले दस्तावेज प्रस्तुत नगरेसम्म कारबाही अगाडि बढ्न नसक्ने बताउनुभयो ।

नेपाली काङ्ग्रेसका सांसद्हरूले संसद्लाई ढाट्न पाइदैन, अर्थमन्त्रीले बोलेका कुरा पूरा हुनैपर्छ भन्दै नाराबाजी जारी राखेपछि सभामुखले शुक्रबारको नियमित छलफलको कार्य कात्तिक ३ गतेका लागि तोक्नुभयो र बैठक शनिबार बिहान ११ बजेसम्मका लागि स्थगित भएको जानकारी गराउनुभयो ।

समचार : गोरखापत्र अनलाईन

चीनद्वारा रु. दस करोड सहयोग

2008-09-26T19:05:00.000-07:00

बेइजिङ, असोज १० गते । चीनले नेपाललाई करिब दस करोड रुपिया बराबरको आर्थिक सहयोग उपलब्ध गराउने भएको छ ।
रक्षामन्त्री रामबहादुर थापा 'बादल'सँगको भेटमा उहाका चिनिया समकक्षी रथी लियाङ कुवाङ लिएले बुधबार सो घोषणा गर्नुभएको बेइजिङस्थित नेपाली दूतावासले शुक्रबार जनाएको छ । उक्त रकम नेपालको सैन्य क्षेत्रमा खर्च गरिने बताइएको छ ।
भेटका अवसरमा लियाङले ताइवान र तिब्बत मामिला तथा ओलम्पिक टर्च रिलेका विषयमा नेपालले चीनलाई गरेको समर्थनको प्रशंसा गर्नुभयो । चीनको राज्य परिषद्का सदस्यसमेत रहनुभएका लियाङले द्विपक्षीय सम्बन्ध प्रगाढ पार्न तथा क्षेत्रीय शान्ति, स्थिरता र विकासका लागि दुवै पक्षले व्यक्तिगत तालिम र सीमा रक्षाका क्षेत्रमा सहयोग बढाउनुपर्ने प्रस्ताव गर्नुभएको चिनियाा समाचार संस्था सिन्हृवाले जनाएको छ ।
सो अवसरमा मन्त्री थापाले नेपालले आफ्नो भूमिमा चीनलाई हानिनोक्सानी हुने कुनै गतिविधि गर्न नदिने बताउनुभयो । उहाँले नेपालले एक चीनको नीतिलाई दृढतापूर्वक कायम राख्ने उल्लेख गर्दै नेपालमा हुने चीन विरोधी गतिविधि नियन्त्रण गर्न नेपालले सक्दो प्रयास गर्नेछ भन्नुभयो ।
सोही दिन मन्त्री बादलले चीनको केन्द्रीय सैन्य आयोगका कार्यकारी उपाध्यक्ष को पो सियोङसाग शिष्टाचार भेट गर्नुभयो । भेटमा कोले चीनले नेपालको स्वतन्त्रता, सार्वभौमिकता र राष्ट्रिय अखण्डताको सम्मान गर्ने बताउनुभयो । उहाँले नेपालको असल छिमेकीको नीतिलाई चीनले समर्थन गर्ने पनि उल्लेख गर्नुभयो ।
सो अवसरमा मन्त्री थापाले चीनसागको सहयोगलाई प्रवर्द्धन गर्दै द्विपक्षीय सम्बन्धलाई नयाँ उचाइ दिन आफू इच्छुक रहेको बताउनुभयो ।
मन्त्री बादलले बिहीबार चीनको भित्री मङ्गोलिया स्वायत्त प्रदेशमा आयोजित 'वारियर २००८' नाम दिइएको चिनिया जनमुक्ति सेनाको सैन्य अभ्यास अवलोकन गर्नुभयो । उक्त कार्यक्रम अवलोकन गर्न चीनको रक्षा मन्त्रालयले मन्त्री थापासहित अमेरिका, ब्राजिल, मङ्गोलियालगायत ३६ देशका ११० सैन्य अधिकारीलाई निमन्त्रणा गरेको थियो ।
भित्री मङ्गोलियाबाट आजै बेइजिङ आइपुग्नुभएका मन्त्री बादलले यहाँ चीनको राज्यपरिषद्का अर्का सदस्य ताइ पिन कोसाग भेट गर्नुभयो ।
सबै दुई पक्षीय भेटमा चीनका लागि नेपाली राजदूत टंकप्रसाद कार्की तथा दूतावासका सैनिक सहचारी कर्णेल राजेन्द्रबहादुर कार्कीको उपस्थिति थियो ।
चीन सरकारको निमन्त्रणामा सैन्य अभ्यास 'वारियर २००८'को अवलोकन एवं सद्‍भावना भ्रमणको सिलसिलामा तीन सदस्यीय नेपाली प्रतिनिधिमण्डलको नेतृत्व गर्दै मन्त्री थापा बुधबार राति बेइजिङ आइपुग्नुभएको हो । भ्रमणदलमा रक्षामन्त्री बादलका साथ नेपाली सेनाका उपरथी छत्रमान सिंह गुरुङ पनि हुनुहुन्छ ।रासस (गोरखापत्र अनलाईन)

सत्यसन्देश : कविशिरोमणि लेखनाथ पौड्याल

2008-08-22T22:57:00.000-07:00

कालो मन्दाकिनीको जल, जलनिधिका मोतिको ज्योति कालो
कालो सौदामिनीको चहक सब शरच्चन्द्रको कान्ति कालो।
कैलाश श्रेणि कालो झलमल गर्ने शु्र्यको बिम्ब कालो
यो सारा सृष्टि कालो मनबिच छ भने दम्भ दुर्भाब कालो।।

दोषी माता पिताका बचन गुरुजनादेश नि:शेष दोषी
सत्यात्मा मित्र दोषी गृह परिजनको चाल देखिन्छ दोषी।
पत्नीको प्रेम दोषी अमृतमय मीठा बेदका वाक्य दोषी
यो सारा सृष्टि दोषी बिधिवश छ भने आफ्नो दृष्टि दोषी।।

थोत्रो पाटी उज्यालो, मलिन तृणकुटी, कन्दरा झन् उज्यालो
भिक्षा भारी उज्यालो, अझ वन वनको साग सिस्नु उज्यालो।
फयाङ्लो गुन्द्री उज्यालो, वर पर घुम्दा जीर्ण कन्था उज्यालो
तृष्णाको तृच्छ जालो मनबीच नभए जो मिल्यो सो उज्यालो।।

भर्दाभर्दै हजारौँ बिषय-सुख-घडा देह लम्तन्न पर्दा
झर्दा सम्पुर्ण सेखी, तुजुक पवनले निस्कने जोड गर्दा्
सर्दा आपस्त डर्दै पर पर धमिलो नाचको अन्त्य पर्दा
गिरदामा साथ जाने कुन-कुन चीज हुन्? सम्झ ती काम गर्दा।।

जस्तो मानी धनीका नगिच हर घडी तृपत जोडेर हात
छाती खोलेर गर्छौ हृदय बुझि सदा नम्रता साथ बात।
दु:खीका साथ उस्तै बिनयसित सदा मर्म सम्झेर बोल
गर्नै पर्दैन फेरि ब्रत, जप, तपले स्वर्गको मोल तोल।।

मत्ता हात्ती हलुङ्गो, बितत जलधिका ह्वेल माछो हलुङ्गो
जङ्गी बेडा हलुङ्गो, विकट कटकटे रेलगाडी हलुङ्गो।
शैलश्रेणी हलुङ्गो, पृथुतम पृथिवी गोल सारा हलुङ्गो
यो व्रह्माणडै हलुङ्गो, जब सब मनको तिर्सना लाग्छ टुङ्गो।।

गोपाल प्रसाद रिमाल : तिमी को?

2008-08-22T22:44:00.000-07:00

यहाँ हामीलाई आफ्नो आवश्यकता नै प्रिय छ,
त्यसलाई छोप्ने अहङ्कार नै प्रिय छ।
त्यो उदाङ्ग पार्न खोज्ने तिमी को?
यहाँ हामीलाई यो अलमल नै प्रिय छ,
यो धरमर नै प्रिय छ,
तर, हामी त्यसलाई त्यसो भन्न चाहँदैनौ,
त्यसो भन्ने तिमि को?
यहाँ शृङ्खला ल्याउन खोज्ने तिमी को?
हामीलाई हाम्रो हार नै प्रिय छ
त्यसैलाई हाम्रो जयमाला बनाउन चाहन्छौँ,
'तिमीले जितेका छैनौँ, जित्ने त अर्कै छ भन्ने तिमी को?
हामीलाई हाम्रो आलस्य नै प्रिय छ,
दुर्गति नै प्रिय छ
यो पसारो नै प्रिय छ,
उठाउन खोज्ने तिमी को?
हामीलाई हाम्रो सुधार चाहिएको छैन,
क्रान्ति चाहिएको छैन,
उधारो गुण र क्रान्तिको भ्रान्ति
कसैले केहि बेरका लागि दिए होन्थ्यो भन्ने हाम्रो जपना छ,
त्यसो नगर आफैँ योग्य बन भन्ने तिमी को?
आफ्नो आवश्यकता, आफ्नो आलस्य, आफ्नो घीनसिन पोख्ने
हामिलाई एउटा पात्र चाहिएको छ,
हामी हाम्रो हितैषीलाई मारेर भए पनि
हामी उसले भने जस्ता होइनौँ भनेर
आफ्नो बीरता साबित गर्ने चाहन्छौँ,
त्यसो नगर भन्ने तिमी को?

Main Idea of "We Are All Scientists".

2008-08-21T05:01:00.000-07:00

The essayist tries assert the fact that inaccurately stated laws or the natural probabilities are of immense practical and theoretical value. Such probabilities are usually well verified logics. There logics are based on observations. This is a process which we can call operation of induction. From operation of induction we can found a certain deducton. Fnally, a hypothesis is founded on a long train of inductions and deduction. A hypothesis requires a very good experimental verification. A well verified hypothesis will continue to lead to correct inferences. It is certain that in one particular case it may go wrong but one out of many. Such hypothesis are generally a good rough guide.

Huxley says some hypothesis are better than others. He has rightly acclaimed that there is an enormous difference in the value of the two hypothesis. That one which is based on sound scientific knowledge is sure to have a corresponding values, and that which is a more hasty random guess is likely to have but little value. One stands his bicycle on a cycle stand. He knows well that his cycle is in good condition. After ten minutes, he comes back and finds the back tyre gone away. He surely makes many hypothesis. Someone may have leaked out all the air. There may have been puncture pricking by nails. The tube vault may have been cut. Maybe the air has been leaked out because of the battered old tube. But the man will agree with his first guess more that others. How has the well conditioned tyre gone wrong within ten minutes? He may verify this hypothesis by watching the smiling faces of friends, or a friend may verify his doubt saying that some playing young kinds often give trouble to cycle men there.

We Are All Scientists : Thomas Henry Huxley (1825-95)

2008-08-21T04:46:00.000-07:00

Huxley says: "Probably there is not one here who has not in the course of the day had occasion to set in motion a complex train of reasoning, of the very same kind, though differing of course in degree, as that which a scientific man goes through in tracing the cause of natural phenomena". To support this statement, he goes on to discuss the generalization that green and hard apples are sour. Can you give a similar exmple from your own life?

Ans :
Science and scientific study both depend on reason. Reason is common sense that we use to understand different events which occur around us. We generally come to a special conclusion of particular case by reasoning involving many inductions and deductions. Huxley has exemplified this with a very trival but usual experiment. Apples have to be eaten one after another. When all are hard green and sour, we can found a deduction after this operation of induction. We can come to form a law of nature that "all green and hard apples are sour." This experiment can be verified by apple farmers.

I saw a plant in my friend's home. The plant was in narrow gap between kitchen and residential bulding. The plant grew well in spite of shadow. I thought of my shadowy place behind the bulding. planted a pomegrannate's plant. Within the week, in spite of all care, it was dead. I purchased another plant and planted there. That was dead, too. I wondered why the plants were dying. It was certainly a puzzle how my friend's plant was growing well. I thought of basically all requirements. Fertilizer, water and soil's care were all in application. Only the sun light was not possible there. I tried third time by planting there one different plant-papaya plant. It was also dead. In despair, I went to meet my friend. My friend was not available. I observed his narrow gap myself. The land was moist, but near the plant the land was dry, too. I could not understand. Both sides there were high walls. Meanwhile, there arrived Raju. I asked him reason. He laughed, and replied that the sunligt touched the land generally in the morning through the gap of the walls. I realized my folly.

We Are All Scientists : Huxley

2008-08-21T04:37:00.000-07:00

The method of scientific investigation is nothing but the expression of the necessary mode of working of the human mind. It is simply the mode at which all phenomena are reasoned about, rendered precise and exact. There is no more difference, between the mental operations of a man of science and those of an ordinary person, than there is between the operations and methods of a baker or of a butcher weighing out his goods in common scales, and the operations of a chemist in performing a difficult and complex analysis by means of his balance and finely graduated weights. It is not that the action of the scales in the one case, and the balance in the other, differ in the principles of their construction or manner of working; but the beam of one is set on an infinitely finer axis than the other, and of course turns by the addition of a much smaller weight.

You will understand this better, perhaps, if I give you some familiar example. You have all heard it repeated, I dare say, that men of science work by means of induction and deduction, and that by the help of these operations, they, in a sort of sense, wring from Nature certain other things, which are called natural laws, and causes, and that out of these, by some cunning skill of their own, they build up hypotheses and theories. And it is imagined by many that the operations of the common mind can be by no means compared with these processes, and that they have to be acquired by a sort of special apprenticeship to the craft. To hear all these large words, you would think that the mind of a man of science must be constituted differently from that of his fellow men; but if you will not be frightened by terms, you will discover that you are quite wrong, and that all these terrible apparatus are being used by yourselves every day and every hour of your lives.

There is a well-known incident in one of Moliere's plays, when the author makes the hero express unbounded delight on being told that he had been talking prose during the whole of his life. In the same way I trust that you will take comfort, and be delighted with yourselves, on the discovery that you have been acting on the principles of inductive and deductive philosophy during the same period. Probably there is not one here who has not in the course of the day had occasion to set in motion a complex train of reasoning, of the very same kind, though differing of course in degree, as that which a scientific man goes through in tracing the causes of natural phenomena.

A very trivial circumstance will serve to exemplify this. Suppose you go into a fruiterer's shop, wanting an apple—you take up one, and, on biting it, you find it sour; you look at it, and see that it is hard and green. You take up another one, and that too is hard, green, and sour. The shopman offers you a third; but, before biting it, you examine it, and find that it is hard and green, and you immediately say that you will not have it, as it must be sour, like that you have already tried.

Nothing can be more simple than that, you think; but if you will take the trouble to analyze and trace out into its logical elements what has been done by the mind, you will be greatly surprised. In the first place, you have performed the operation of induction. You found that, in two experiences, hardness and greenness in apples went together with sourness. It was so in the first case, and it was confirmed by the second. True, it is a very small basis, but still it is enough to make an induction from; you generalize the facts, and you expect to find sourness in apples where you get hardness and greenness. You found upon that a general law, that all hard and green apples are sour; and that, so far as it goes, is a perfect induction. Well, having got your natural law in this way, when you are offered another apple which you find is hard and green, you say, "All hard and green apples are sour; this apple is hard and green, therefore this apple is sour." That train of reasoning is what logicians call a syllogism, and has all its various parts and terms—its major premise, its minor premise, and its conclusion. And, by the help of further reasoning, which, if drawn out, would have to be exhibited in two or three other syllogisms, you arrive at your final determination, "I will not have that apple." So that, you see, you have, in the first place, established a law by induction, and upon that you have founded a deduction, and reasoned out the special conclusion of the particular case. Well now, suppose, having got your law, that at some time afterwards, you are discussing the qualities of apples with a friend: you will say to him, "It is a very curious thing but I find that all hard and green apples are sour!" Your friend says to you, "But how do you know that?" You at once reply, "Oh, because I have tried them over and over again, and have always found them to be so." Well, if we were talking science instead of common sense, we should call that an experimental verification. And, if still opposed, you go further, and say, "I have heard from the people in Somersetshire and Devonshire, where a large number of apples are grown, that they have observed the same thing. It is also found to be the case in Normandy, and in North America. In short, I find it to be the universal experience of mankind wherever attention has been directed to the subject." Whereupon, your friend, unless he is a very unreasonable man, agrees with you, and is convinced that you are quite right in the conclusion you have drawn. He believes, although perhaps he does not know he believes it, that the more extensive verifications are—that the more frequently experiments have been made, and results of the same kind arrived at—that the more varied the conditions under which the same results are attained, the more certain is the ultimate conclusion, and he disputes the question no further. He sees that the experiment has been tried under all sorts of conditions, as to time, place, and people, with the same result; and he says with you, therefore, that the law you have laid down must be a good one, and he must believe it.

In science we do the same thing; the philosopher exercises precisely the same faculties, though in a much more delicate manner. In scientific inquiry it becomes a matter of duty to expose a supposed law to every possible kind of verification, and to take care, moreover, that this is done intentionally, and not left to a mere accident, as in the case of the apples. And in science, as in common life, our confidence in a law is in exact proportion to the absence of variation in the result of our experimental verifications. For instance, if you let go your grasp of an article you may have in your hand, it will immediately fall to the ground. That is a very common verification of one of the best established laws of nature—that of gravitation. The method by which men of science establish the existence of that law is exactly the same as that by which we have established the trivial proposition about the sourness of hard and green apples. But we believe it in such an extensive, thorough, and unhesitating manner because the universal experience of mankind verifies it, and we can verify it ourselves at any time; and that is the strongest possible foundation on which any natural law can rest.

So much, then, by way of proof that the method of establishing laws in science is exactly the same as that pursued in common life. Let us now turn to another matter (though really it is but another phase of the same question), and that is the method by which, from the relations of certain phenomena, we prove that some stand in the position of causes towards the others.
I want to put the case clearly before you, and I will therefore show you what I mean by another familiar example. I will suppose that one of you, on coming down in the morning to the parlor of your house, finds that a teapot and some spoons which had been left in the room on the previous evening are gone—the window is open, and you observe the mark of a dirty hand on the window frame, and perhaps, in addition to that, you notice the impress of a hobnailed shoe on the gravel outside. All these phenomena have struck your attention instantly, and before two seconds have passed you say, "Oh, somebody has broken open the window, entered the room, and run off with the spoons and the teapot!" That speech is out of your mouth in a moment. And you will probably add, "I know he has; I am quite sure of it!" You mean to say exactly what you know; but in reality you are giving expression to what is, in all essential particulars, an hypothesis. You do not know it at all; it is nothing but an hypothesis rapidly framed in your own mind. And it is an hypothesis founded on a long train of inductions and deductions.

What are those inductions and deductions, and how have you got at this hypothesis? You have observed, in the first place, that the window is open; but by a train of reasoning involving many inductions and deductions, you have probably arrived long before at the general law—and a very good one it is—that windows do not open of themselves; and you therefore conclude that something has opened the window. A second general law that you have arrived at in the same way is, that teapots and spoons do not go out of a window spontaneously, and you are satisfied that, as they are not now where you left them, they have been removed. In the third place, you look at the marks on the window sill, and the shoe marks outside, and you say that in all previous experience the former kind of mark has never been produced by anything else but the hand of a human being; and the same experience shows that no other animal but man at present wears shoes with hobnails in them such as would produce the marks in the gravel. I do not know, even if we could discover any of those "missing links" that are talked about, that they would help us to any other conclusion! At any rate the law which states our present experience is strong enough for my present purpose. You next reach the conclusion that as these kinds of marks have not been left by any other animals than men, or are liable to be found in any other way than by a man's hand and shoe, the marks in question have been formed by a man in that way. You have, further, a general law, founded on observation and experience, and that, too is, I am sorry to say, a very universal and unimpeachable one—that some men are thieves; and you assume at once from all these premises—and that is what constitutes your hypothesis—that the man who made the marks outside and on the window sill, opened the window, got into the room, and stole your teapot and spoons. You have now arrived at a vera causa; you have assumed a cause, which, it is plain, is competent to produce all the phenomena you have observed. You can explain all these phenomena only by the hypothesis of a thief. But that is a hypothetical conclusion, of the justice of which you have no absolute proof at all; it is only rendered highly probable by a series of inductive and deductive reasonings.

I suppose your first action, assuming that you are a man of ordinary common sense, and that you have established this hypothesis to your own satisfaction, will very likely be to go off for the police, and set them on the track of the burglar, with the view to the recovery of your property. But just as you are starting with this object, some person comes in, and on learning what you are about, says, "My good friend, you are going on a great deal too fast. How do you know that the man who really made the marks took the spoons? It might have been a monkey that took them and the man may have merely looked in afterwards." You would probably reply, "Well, that is all very well, but you see it is contrary to all experience of the way teapots and spoons are abstracted; so that, at any rate, your hypothesis is less probable than mine." While you are talking the thing over in this way, another friend arrives, one of that good kind of people that I was talking of a little while ago. And he might say, "Oh, my dear sir, you are certainly going on a great deal too fast. You are most presumptuous. You admit that all these occurrences took place when you were fast asleep, at a time when you could not possibly have known anything about what was taking place. How do you know that the laws of Nature are not suspended during the night? It may be that there has been some kind of supernatural interference in this case." In point of fact, he declares that your hypothesis is one of which you cannot at all demonstrate the truth, and that you are by no means sure that the laws of Nature are the same when you are asleep as when you are awake.

Well, now, you cannot at the moment answer that kind of reasoning. You feel that your worthy friend has you somewhat at a disadvantage. You will feel perfectly convinced in your own mind, however, that you are quite right, and you say to him, "My good friend, I can only be guided by the natural probabilities of the case, and if you will be kind enough to stand aside and permit me to pass, I will go and fetch the police." Well, we will suppose that your journey is successful, and that by good luck you meet with a policeman; that eventually the burglar is found with your property on his person, and the marks correspond to his hand and to his boots. Probably any jury would consider those facts a very good experimental verification of your hypothesis, touching the cause of the abnormal phenomena observed in your parlor, and would act accordingly.

Now, in this suppositious case, I have taken phenomena of a very common kind, in order that you might see what are the different steps in an ordinary process of reasoning, if you will only take the trouble to analyze it carefully. All the operations I have described, you will see, are involved in the mind of any man of sense in leading him to a conclusion as to the course he should take in order to make good a robbery and punish the offender. I say that you are led, in that case, to your conclusion by exactly the same train of reasoning as that which a man of science pursues when he is endeavoring to discover the origin and laws of the most occult phenomena. The process is, and always must be, the same; and precisely the same mode of reasoning was employed by Newton and Laplace in their endeavors to discover and define the causes of the movements of the heavenly bodies as you, with your own common sense, would employ to detect a burglar. The only difference is that the nature of the inquiry being more abstruse, every step has to be most carefully watched, so that there may not be a single crack or flaw in your hypothesis. A flaw or crack in many of the hypotheses of daily life may be of little or no moment as affecting the general correctness of the conclusions at which we may arrive; but, in a scientific inquiry, a fallacy, great or small, is always of importance, and is sure to be in the long run constantly productive of mischievous, if not fatal results.

Do not allow yourselves to be misled by the common notion that an hypothesis is untrustworthy simply because it is an hypothesis. It is often urged, in respect to some scientific conclusion, that, after all, it is only an hypothesis. But what more have we to guide us in nine-tenths of the most important affairs of daily life than hypotheses, and often very ill-based ones? So that in science, where the evidence of a hypothesis is subjected to the most rigid examination, we may rightly pursue the same course. You may have hypotheses and hypotheses. A man may say, if he likes, that the moon is made of green cheese: that is an hypothesis. But another man, who has devoted a great deal of time and attention to the subject, and availed himself of the most powerful telescopes and the results of the observations of others, declares that in his opinion it is probably composed of materials very similar to those of which our own earth is made up: and that is also only an hypothesis. But I need not tell you that there is an enormous difference in the value of the two hypotheses. That one which is based on sound scientific knowledge is sure to have a corresponding value; and that which is a mere hasty random guess is likely to have but little value. Every great step in our progress in discovering causes has been made in exactly the same way as that which I have detailed to you. A person observing the occurrence of certain facts and phenomena asks, naturally enough, what process, what kind of operation known to occur in Nature applied to the particular case, will unravel and explain the mystery? Hence you have the scientific hypothesis; and its value will be proportionate to the care and completeness with which its basis has been tested and verified. It is in these matters as in the commonest affairs of practical life: the guess of the fool will be folly, while the guess of the wise man will contain wisdom. In all cases, you see that the value of the result depends on the patience and faithfulness with which the investigator applies to his hypothesis every possible kind of verification.

희망이란

2008-07-31T21:48:00.000-07:00

희망이란

희망이란 본래 있다고도 할 수 없고
없다고도 할 수 없다.
그것은 마치 땅 위의 길과 같은 것이다.
본래 땅 위에는 길이 없었다.
한 사람이 먼저 가고걸어가는 사람이 많아지면
그것이 곧 길이 되는 것이다.

- 루쉰의《고향》중에서 -

A Woman

2008-06-09T22:18:00.000-07:00

A woman in the kitchen with her apron
a woman on the road with red ribbons on her head
a woman at school with white chalk and duster
a woman in the camp becomes a master.

A woman in the plane flies the aeroplane
a woman in the plane sits on her seat
a woman in the hospital cares us
a woman in her belly gives a life.

How lovely she is who cook food for us
how beautiful she is who fights for the rights
how smart she is who teaches us
how great she is who saves the nation.

How brave she is who flies in the sky
how cute she is who just see around by her innocent eyes
how important she is who saves us
how charming she is who keeps a life on her belly.

YES SHE IS.

What Is This?

2008-06-08T01:08:00.000-07:00

You can't see it but you feel it
You can't touch it but it's in you
You can't catch it but it's always with you
You can't eat it but you are hungry all the time without it.

If you share it, it'll automatically increase
If you care it, it becomes a big one
If you live with it, you'll get the world
If you feel it, you need nothing on earth!

"ITS ONLY LOVE"

Greedy & Proud

2008-06-01T17:53:00.000-07:00

2008, the 2th of June
there is not light from the Sun & Moon.
Everywhere it's dark and cloud
everyone is greedy and proud.

The heart of Nepal
threaten and pressure bothering the people.
There is no way to escape
and there won't be any change by replace.

~Chetland Cyber Cafe, Bhaktapur Tinkune

고통 어루만지기

2008-06-01T17:49:00.000-07:00

이해는 깊이 바라보는 과정에서 생긴다.
내가 고통을 받는 유일한 사람이 아니다.
우리의 형제자매들도 고통을 받는다.
그들의 고통을 바라보는 순간
우리는 그들을 비난하지 않게 되고
우리의 고통은 멎게 된다.
우리가 다른 사람의 고통을 어루만질 수 있다면
이해는 거기에서 생겨난다.

- 브라이언 피어스의《동행》중에서 -

Chetland Cyber Cafe has opened

2008-05-28T21:19:00.000-07:00

Welcome to the Chetland Cyber Cafe here in Bhaktapur, Nepal. We have started this cafe since May 28th, 2008 and 15th of Jestha 2065 according to the Nepali date. Our Chetland Cyber Cafe is quite different from other cafes here in Bhaktapur. Our services are quite faster than others and we also provide other services like below ;

1. Internet surfing (256kbs bandwidth ADSL connection)
2. Local/ STD/ ISD calls (Conference call is opening soon with very reasonable price)
3. Photocopy, Print, Fax & Scan (Scan with good quality)
4. Language consultants : We have a good experience about Korean and Japanese languages as well as English too. We have been teaching Korean in a well known language institute.

We provide more services in a short period of time. Just wait and see. Your satisfaction is our success.

Contacts
Chetland Cyber Cafe
Sallaghari Tinkune Chok, Bhaktapur

Office : 6617469
Resident : 6614858

Cellular : 9841 257637
: 9841 905995

Email us : chetland@gmail.com

TGIF

2008-01-25T01:14:00.001-08:00

TGIF,

Time really flies. I am unable

to visit my blog more often and

update it because of my work.

May be I will be back soon.

Chet Budhathoki

One Minute For Yourself

2007-11-25T20:24:00.001-08:00

In 2001/2002,
One of my Korean friend gave me a book written in Korean. It was "Who Moved My Cheese". I was not good in Korean at that time. It was quite hard to understand the books written in Korean. He said to me that "Who Moved My Cheese" is written in simple languages. I read that book. It was very impressive. I didn't know who Spenser Johnson is. I searched about him in the Internet and knew that he is a best seller writer of several books in and around the States.

I read his next book "The Present" and bought this last year "One Minute For Yourself" and also read his another book "The One Minute Teacher" which is translated in Korean as 멘토.

Almost all book has the same meaning. We all know how to become happy but it's not easy. In this book, Dr. Johnson says that One Minute is good enough to think for self happiness. One minutes flies. I think that we are very busy these days. We don't have time think and care for myself and others. We are in the busy world.

When I was in my university in Nepal, I read a story of a busy businessman. He got married last night but when he entered in his office next day, he forget about his marital status. It means we are very busy for business. We are very busy to earn money but we don't have time to talk to our family. We don't have time to feel easy.

Here, Dr. Johnson clearly says that we don't need too much time to think about ourselves. One minute is good enough. When we are down and feel bad, just close our eyes and think about ourselves. It's exactly like the 'QUITE TIME QT' in Christian life. QT is very important. Just keep quite and think about your bad sites and good sites. Make a roadmap and go forward.

This book also inspires us to make a good carrier.

Thanks^^

나는 날마다 모든 면에서 점점 더 좋아지고 있다

2007-11-24T03:08:00.000-08:00

나는 날마다 모든 면에서 점점 더 좋아지고 있다~Joseph Johnson Translated by 김수빈

“총명한 두뇌, 예리한 통찰력, 명철한 지혜 등은 원한다고 주어지는 것이 아니다. 그러나 양심의 소리를 따라가다 보면 노력한 만큼 얻는다는 더 큰 진리를 얻을 수 있다.”

나는 날마다 모든 면에서 점점 더 좋아지고 있다 책에서 한 구절 가지고 왔습니다.

참 저희가 원하는 것들이 많이 있는 것 같아요. 욕심이라고 해야 하나요, 저도 하고 싶은 것들이 많고 되고 싶은 것 도 많습니다. 자기 계발을 대해서 책들이 많이 나와 있고, 그런 책을 읽을 때마다 그런 것들이 누가 모르냐 하면서도 자주 읽고 있습니다. 사실 알면서도 실행시키기 힘드니까 만족하지 못 하는 것이 아닌가싶습니다.

우리가 노력 얼마나 하느냐를 따라서 얻는 것이 다르겠지만 무엇을 위해 노력 하고 있느냐를 대해서도 생각 해봐야 할 것 같습니다. 환경과 상황을 따라서 약간 차이가 이겠지만 환경을 우리가 만들어 나가야겠다고 생각이 듭니다.

우리는 같은 땅에 같은 시간에 움직이고 있지만 얻는 것은 각 각 다릅니다. 우리에게 주어진 24 시간 똑같으면서도 어떤 사람은 24 시간을 48 시간처럼 활용하고 있고 어떤 사람은 24시간이 부족한 것을 보면 주어진 시간을 어디에 어떻게 투자하고 있는지를 살펴봐야겠다는 생각이 듭니다.

“시간은 무한정 주어지는 것이 아니다. 시간은 바람처럼 왔다가 바람처럼 사라져 가는 허망한 것이다. 이렇게 짧은 시간을 헛되어 보낸다면 종국에는 후회와 탄식만 남는다.”

한국 유명한 가요증 한 가사가 생각이 납니다. 인생은 바람처럼 왔다가 바람처럼 사라진다는 가사 있는데, 세월이 지나도 이 사실은 변하지 않습니다. 시간이 바람처럼 왔다가 바람처럼 사라지기 때문에 우리 인생도 바람처럼 왔다가 바람처럼 갈 수 밖에 없습니다. 우리 인생과 시간은 깊은 관계를 맺고 있답니다.

얼마 전에 John Todd 존 토드 이라는 분을 대해서 인터넷에서 글을 읽은 기억이 납니다. 미국인 목사님이신데, 그 분이 하신 말씀을 이 책에서도 볼 수 있어서 기분이 좋았습니다. 가장 마음이 드는 구절을 퍼왔습니다.

“이 세상에서 무엇인가를 하고 싶다면 우선 좋은 습관을 익혀라. 습관이 귀중한 것이다. 만약 돈으로 살수만 있다면 좋은 습관은 아무리 비싸도 비싼 것이 아니다.”

“나는 날마다 모든 면에서 점점 더 좋아지고 있다” 이 책은 오래된 책이지만 특히 요즘 젊은 친구들이 꼭 읽었으면 합니다.

요즘 88만 세대라고 걱정 또는 고민 하고 있는 분들에게 추천하고 싶습니다.

신풍근배커리 약사 : 김소진

2007-11-24T02:46:00.000-08:00

신풍근배커리 약사 : 김소진

제가 한국을 대해서 관심 가진 것은 고등학교 다녔을 때 처음이었습니다. 학교 도서관에서 처음으로 한국을 대해서 읽은 책은 전 북한 위원장 김일성의 자서전처럼 되어 있으며 한국 전쟁을 대해서 쓰여 있는 책이었습니다. 그 이후 Asian Tigers 라는 작은 잡지를 보았는데, 아시아에서 가장 힘 있는 나라 5개중에 한국도 하나였다는 사실을 알게 되었습니다. 이 사실 알고 바로 1997년에 IMF 때문에 더욱 더 관심 가지게 되었습니다. 1960년 때쯤 한국과 네팔 GNP 똑같았고 사는 수준이 비슷했다는 사실을 알았습니다. 한 시기에 같은 수준 있는 나라들이 지금은 왜 이렇게 차이가 났는지 알아보았습니다.

신풍근배커리 약사 책을 읽으면서 현제 한국 그리고 과거의 모습을 생각했습니다. 고통이 없으면 역사가 없고, 역사가 없으면 발전이 안 된다는 사실을 깨달았습니다. 많은 고통과 어려움을 꺾기기 때문에 대한민국도 지금 이 모습으로 써 있는 것이 아닐까싶습니다.

이 책 저자 김소진은 제가 한국에 오기 전에 세상을 떠났군요. 이런 저런 책을 읽으면서도 저자를 대해서 잘 알지 못한 저에게 이 책을 읽으면서 약간 마음이 아팠습니다. 저자가 젊은 나이에 세상을 떠났다는 것이 마음이 걸렸습니다. 물론 이 책도 저자가 느꼈던 그리고 생각 했던 그때의 한국 이미지를 보여주고 있습니다.

어려움을 꺾었던 사람들을 배경으로 된 이 책을 읽을 때 저희들의 현제 삶을 정말 감사 안 할 수가 없습니다. 이 책에서 신풍근 할아버지는 육이오전쟁 때부터 찐빵과 만두를 팔기 시작했습니다. 동내에 어려운 사람들에게도 찐빵과 만두 공짜로 주셨고 민주화 운동 하는 학생들에게도 무료로 만두과 물을 주셨던 글을 읽을 때 요즘 데모 하는 학생들이 생각나네요.
요즘은 햄버거, 피자 등등 가계들이 너무나 잘 되어 있고, 찐빵이나 만두는 추억으로 먹는다는 느낌이 듭니다. 약사라면 약을 파는 사람인데 이 책 제목 ‘신풍근배커리 약사’의 의미는 배고픔을 담고 있는 사람들에게 배커리 주는 사람이지 않을까싶습니다.

‘목마른 뿌리’에서 이산가족 이야기 했습니다. 가족을 북쪽에 나두고 남쪽으로 와서 새로운 가정을 가진 자기 아버지의 고통을 말 하고 있답니다. 이산가족의 가슴 아픈 고통은 그 가족들만이 잘 느낄 수 있겠지요.

글들이 많고 표준어도 잘 모르는 저에게는 북한어와 전라도 사투리가지 섞인 이 책 약간 지루했지만 뜻 깊게 잘 읽었습니다.

Way To Success

2007-11-15T03:08:00.000-08:00

The key of success is
hard working, fully concentrate
over what we are doing and passion.

An actor Alan Alda says;

"You have to leave the city
of your comfort and
go into the wilderness of your
intuition. you can't get there by bus,
only by hard work and risk and by not
quite knowing what you're doing, but
what you'll discover will be wonderful.
What you'll discover will be yourself."

Energy Is The Essence Of Life

2007-11-14T03:23:00.000-08:00

We all have our physical and
spiritual energy. If we invest
our energy in the right way,
nothing can blocks our bright day.

"Energy is the essence of life.
Every day youdecide how you're going to use it
by knowing what you want and
what it takes to reach that goal,
and by maintaining focus."
- Oprah Winfrey

Personal Responsibility

2007-11-13T20:08:00.000-08:00

Well,
Responsibility is very important
in our life. A person without
responsibility is just like a
swimming pool without water.

We can't change circumstances
and so on directly but if we change
ourselves, our surrounding will
change automatically.

"You must take personal responsibility.
You cannot change the circumstances,
the seasons, or the wind,
but you can change yourself"
- Jim Rohn

내가 사랑한 뉴욕

2007-11-13T03:51:00.000-08:00

내가 사랑한 뉴욕
나를 사랑한 뉴욕-김정은

뉴욕하면 미국에서 가장 큰 도시라고 알고 있고, 전 세계에서 가장 많이 사람들 모여 살고 있다는 것을 알고 있었습니다. 경제적으로 든든한 그리고 문화의 도시라는 것을 들었었습니다. 현제 북 칼럼니스트로 활동 하고 있는 김정은의 ‘내가 사랑한 뉴욕 나를 사랑한 뉴욕’을 읽고 나서 뉴욕을 대해서 더 많이 알게 되고 생각하게 되었습니다. 얼마 전에 읽었던 어떤 책에서 세상에 평범한 것이 아무것도 없다고 읽었는데, 이 책은 가장 평범한 사람들 그리고 평범한 생활을 대해서 쓰여 있습니다.

어느 날 갑자기 장기여행 뉴욕으로 떠난 이 책의 저자 김정은 뉴욕을 대해 첫 느낌을 읽기 쉽게 여러 차례로 나누어 표현을 했습니다. 뉴요커들은 책 읽기를 좋아하며 공원에서 책 읽기 축제 그리고 책 나누기 파티들이 자주 열린 것을 보고 놀랐다고 했습니다. 공원에서 위대한 책 읽기에서 가방 하나만 사면 그 가방에 들어갈 만큼 책을 가지고 올 수 있고, 도서관 시절 같은 것이 아주 잘 되어서 꼭 돈을 쓰지 않아도 마음 것 책을 읽을 수 있어서 행복하다고 표현을 했습니다.

한국에서는 요즘 도서관 같은 것 많이 생기고 책 읽기 모임 같은 것이나 책을 대해 온라인 오프라인 토론 모임 같은 것 갈수록 많아지고 있지만 네팔에는 아직도 도서관 같은 것 구경하기 힘들고 그런 모임 가지기 쉽지 않다는 생각하니까 마음이 무척 아픕니다.

인터내셔널 센터 뉴욕 ICNY 이라는 비영리단체를 발견하고 이 단체에 하고 있는 일들을 대해서 자세히 알 수 있습니다. 이민자들이나 임시 여행자나 아무나 도움 필요 하는 사람들에게 몇십년 동안 도와주고 있는 뉴욕에서 잘 알려진 비영리단체가 바로 ICNY입니다. 이민자들에게 언어도 가르치고, 병든 자들에게 치료도 해주고 집 없는 자들에게 숙소도 제공해주는 단체입니다.

뉴욕을 대해서 TV 프로그램이나 다큐 프로 같은 것 보면 아주 깔끔하고 좋은 것만 보여주기 때문에 저처럼 정말 뉴욕은 낙원이라고 생각하신 분들 있지 않을까싶네요. 하지만 뉴욕은 쓰레기 왕국이라고 저자 김정은 사진과 함께 뉴욕의 문제점을 알려주고 있답니다. 한국에는 쓰레기 버릴 때 재활용 따로 일반 쓰레기 따로 그리고 날짜별 맞게 버려야만 하지만 미국은 분리수거를 하지 않습니다. 편안한 생활 하다보면 일회용 물건들이 많이 쓰게 되고 쓰레기가 많이 생기기 때문에 뉴욕에도 쓰레기는 큰 문제라고 사진과 함께 저자 김정은의 생각을 털어놓았습니다.

뉴욕은 여러 나라에서 오는 사람들이 모여 사는 곳이기 때문에 생활 습관, 음식 그리고 문화가 다양합니다. 전 세계에 있는 모든 빵들이, 전 세계의 음식점, 의상 그리고 전 세계의 볼거리 다 뉴욕에서 볼 수 있다고 했습니다. 동내마다 다양한 서점이 있어서 비가 오는 날에는 서점에서 다양한 맛의 커피와 함께 독서를 할 수 있고, 날씨 좋을 때는 신문을 들고 공원에 가서 신문 볼 수 있지만 뉴욕타임스 같은 신문 다 읽으려면 하루로도 모자란다고 말을 했습니다.

부자 동내 뉴욕이라고 알려져 있지만 먹을 것이 없고 입을 것이 없는 노숙자들이 너무나 많다고 했습니다. 지하철에서 자주 보이는 검정 잠바 아저씨를 대해서도 썼습니다.

“좋은 아침이에요, 신사 숙녀 여러분. 여러분이 보다시피 나는 손가락을 잃은 장애인입니다. 나는 아이들과 함께 보호소에서 농구를 하며 지내는데, 여러분의 도움이 필요합니다. 나에게 약간의 돈이나 음식을 주세요. 둘 다 없다면 가장 좋은 선물, 미소를 주시면 됩니다. 오늘도 좋은 하루 되세요.”

이렇게 말을 걸기 시작한 검정 잠바 아저씨의 얘기를 듣고 살짝 미소를 지었는데, 그 아저씨가 이렇게 말을 했다고 했습니다. “중국에서 온 그녀의 미소를 보라. 당신들은 왜 그러지 못하느냐”.

일본, 한국, 중국 사람들이 몽골족이라서 그런지 처음 봤을 때 별 차이 느끼지 못하는 것이 사실입니다. 뉴욕에서 노숙자들이 마주치는 일은 햄버거나 과자를 먹는 것만큼 일상적이라고 했습니다.

아름다운 뉴요커들이라는 주제로 뉴욕을 디자인하는 한국인 건축 디자이너 워커홀릭 김형년, 프랑스 리옹에서 맨해튼으로 온 플로렌스, 멕시코시티에서 뉴욕에 와서 열심히 살고 있는 불법 노동자 드미트리오 등 뉴욕 드림을 가지고 열심히 살고 있는 사람들의 생활을 자세히 알려주고 있답니다. 그 중에 중국계 말레이시안 크리스탈의 이야기 읽었을 때 눈물 한 방울 잠지 못했습니다.

말레이시아에서 태어나 거기서 평생 살아왔지만 중국계 말레이시안 이라는 이유로 차별 당한 크리스탈은 말레이시아에서 2등 시민으로 사는 것 보다 차라리 미국의 2등 시민이 되겠다는 결심하고 미국으로 떠났습니다. 미국에서도 불법체류자로 지냈고, 하루 13시간 넘게 일을 하다가 건강이 나빠지고, 수술을 받은 후 지금은 비자 문제도 해결 되고 마음 편하게 일을 하며 곧 MBA 과정을 마친다는 이야기가 감동스럽습니다.

불법체류자 또는 불법노동자 문제는 전 세계 문제 일 것 같습니다. 제가 네팔에 있을 때 미국인이나 호주 등 다른 나라 사람들이 불법으로 지낸 것 보고 그렇게 잘 사는 나라 사람들이 왜 네팔에서 불법 체류자로 지낸지 궁금했었습니다. 그러나 다들 사연이 있고 스토리가 있다는 것을 이 책 읽으면서 다시 한 번 크게 깨달았습니다.

뉴욕을 전 세계에 알리는 사람들은 그냥 평범한 뉴요커들이 아니라 유럽, 남미, 아시아 등 다른 나라에서 이동한 사람들이거나 뉴욕드림을 가지고 뉴욕에 도착한 우리 같은 평범한 사람들이라는 사실을 깨달았습니다.

문화의 도시 뉴욕을 소개하면서 저자 김정은은 뉴욕에서 문화생활 즐기기가 쉽다고 말을 했습니다.

“여기에는 기부금이란 제도로 누구나 입장료 부담 없이 드나들 수 있는 제도가 큰 몫을 하고 있다. 이곳 사람들은 학생 시절에는 1달러, 심지어 25센트를 내고 입장하다가, 직장에서 자리를 잡고 여유가 생긴 다음에는 연간 회원권을 구입해 젊은 날 받은 해택을 환원하곤 한다.”

뉴욕의 사회봉사 문화를 대해서도 많은 것을 알려주고 있답니다. 비영리단체이나 도움 필요 하는 장소에 항상 자원봉사자들이 대기 하고 있다고 했습니다. 일 하면서 점심을 먹고 점심시간에 잠깐이라도 이웃을 돕는 사람들도 있고, 평일에 정신없이 지내다가도 쉬는 날에는 열심히 자원봉사 하는 뉴요커들한테 저희들도 무언가를 배워야 되지 않을까 생각이 듭니다.

이 책은 뉴욕을 소개하는 책이라기보다는 뉴요커들을 통해서 저희가 배워야 할 것이 많다는 것을 깨달았습니다.

PS 알림 : 191, 211 페이지에 오타 하나씩 발견

Habit

2007-11-12T05:26:00.000-08:00

Habit is our introduction.
If we smile, people will say
that he/she is smiling all the time.
He/she has a good smile on her
face. If we have a strong expression,
people will say like that.

Except these, habit is very important.
If we have good habits, habits will guide us.

"We first make our habits,
and then our habits make us."
- John Dryden

뉴욕은 미국이 아니다

2007-11-12T05:04:00.000-08:00

뉴욕은 미국이 아니다.
뉴욕을 떠올리며 전형적인 백인을 상상한다면
그 확률은 1/3 이하다.
그 도시를 이루는 사람들의 2/3
이상은 라티노와 흑인과 아시안.
지하철 한 칸에서 적어도 스무 개 국적의
사람들을 만날 수 있고,
한 카페에서 동시에 5개 국어를 들을 수 있는 도시에서
산다는 것은 어떤 것일까.
뉴요커들은 뉴욕에 첫눈에 반했다는 말을
믿지 않는다.
더렵고 시끄럽고 냄새나는 뉴욕을 알지 못한 채
화려하게 칭장한 뉴욕만을 향한 구애를 비웃는다.
과연 진짜 뉴욕은 무얼까?

'내가 사랑한 뉴욕
나를 사랑한 뉴욕' 에서~

"Effort and endeavour guide you to the wonderful land"
~ Chetland

Wanna be

2007-11-11T05:25:00.000-08:00

We are human being and
we always want to be happy.
We think that success makes us happy
but it's totally wrong.

Happiness is a present or gift by myself.
If we got a gift from someone,
we become happy. It doesn't matter if it's
expensive or cheap.

Feel great and say thanks to whatever you do.

We are master of ourselves.
We have the rights to command or request ourselves.
Be or not to be...Up to us.

구원이란 무엇인가 : 김세윤

2007-11-10T02:17:00.000-08:00

구원이라는 것은 모든 고난과 악에서 해방되는 것을 의미합니다. 구원을 대해서 궁금한 점이나 구원의 확신 없거나 구원을 대해서 이해하기 어렵다면 이 책이 정말 도움이 될 것입니다.

모두 7차례로 되어 있습니다.

1. 우리가 구원받아야 할 이유 : 저희들은 육체적으로 건강하지만 아담과 하와의 불순종 때문에 벌써 죽음의 바이러스들이 걸려 있답니다. 감기 바이러스이나 다른 병이 걸린 경우 병원에 가서 진료 받아야 한 것 같이 죽음의 바이러스 진료 하려면 꼭 구원을 받아야만 합니다.

죄의 본질은 하나님에 대한 옳지 않은 태도 : 사도 바울은 ‘죄의 삯은 죽음’ 이라고 로마서 6장 23절에서 말합니다. 그렇다면 죽음을 부르는 죄가 무엇인지를 알아야 합니다. 우리가 태어날 때부터 가지고 있는 원죄가 살아가면서 치는 본죄들이 많습니다.

자기주장 위지로 하나님을 떠나는 인간 : 하나님께서 최초인간 아담과 하와에게 부족함이 없이 살리게 하셨는데, 그러나 하나님께서 하지 말라는 일을 하고 하나님께서 떠나게 되었습니다.

‘자기주장 의지’는 하나님같이 되고자 하는 의지 : 하나님이 자기 행상대로 만드신 아담과 하와를 하나님의 것들을 모든 것이 먹고 살도록 하셨습니다. 아담과 하와의 생명을 보고하기 위해 금지하신 ‘선악과’를 먹었습니다. 사탄의 말을 듣고 하나님같이 되고자 하는 의지 때문에 하나님과 관계가 끊겼답니다.

2. 사람은 스스로를 구원할 수 있는가 : 우리들은 죄가 있기 때문에 뿌리 뽑혀 땅에서 분리된 나무랑 비슷합니다. 제한된 양분으로 살다가 죽듯이 곧 죽음이 있다는 뜻입니다. 구원이라는 것이 우리가 가지고 있는 자원이 완전할 때에만 스스로 할 수 있는 일입니다. 그러나 우리가 가지고 있는 자원이 제한되어 있음으로 인해 발생하는 악과 고난의 문제를 해결 할 수 없습니다. 제한된 자원 속에서 죽어 가는 인간들에게 하나님께서 우리 밖에서 우리를 위해 오셔서 구원을 이르셨다는 ‘기쁜 소식’ 바로 복음입니다. 그 구원의 사건은 예수 그리스도 안에서 일어났습니다.

3. 예수의 삶과 죽음과 부활은 구원의 사건이다 : 예수의 삶과 주금과 부활을 살펴 볼 때 예수가 구원자라는 것을 확인 할 수 있답니다. 예수님께서 제자들을 가르쳤을 때 마가복음 10장 45절에서 “인자가 온 것은 섬김을 받으려 함이 아니라 도리어 섬기려 하고 자기 목숨을 많은 사람의 대속물로 주려 함이니라.”

4. 예수의 구속적 죽음에 대한 해석의 성경적 범주들 : 십자가에 나타난 구원을 네 가지 중요한 그림 언어로 설명 하고 있답니다. (제사) 1년에 한번씩 구속에 날에 대제사장이 지성소에 들어가서 피로 우리 죄를 덮어버린 것을 예수님이 대신하여 피를 흘렸음으로 우리 죄를 완전히 덮어주셨습니다. (화해) 예수님의 피 흘리심은 우리 죄를 완전히 제거하셨고 하나님과 화해 시켜주셨습니다. (구속) 우리 죄 값을 예수님께서 갚아주셨습니다. (새 언약) 예수님을 통해서 우리는 하나님의 백성이 되고 하나님의 자녀가 되고, 하나님의 것이 우리의 것이 되었다는 새 언약을 맺었습니다.

5. 하나님의 구원이 주관적 적용 : 의인 됨 (Justification), 화해(Reconciliation),하나님의 아들 됨(Adoption), 새로운 피조물 (New creation)

6. 구원의 종말론적 구조(이미 - 그러나 아직) : 예수님의 부활은 사탄의 등뼈를 꺾은 사건입니다. 예수님이 사탄을 이기셨습니다. 그렇다고 사탄이 힘이 다 빠진 것이 아닙니다. 예수님이 사탄과의 싸움에서 이기셨음으로 예수님을 믿는 자는 이미 구원의 맛을 보았다는 뜻입니다. 기도와 말씀으로 통해 고통과 고난에서 벗어나가야 한다는 뜻입니다.

7. 예정과 지키심 : 우리가 구원을 논할 때 태초라는 시점에서 시작할 것이 아니라, 예수 그리스도 안에 나타난 구원 사건부터 논해야 합니다. 역사의 중심은 예수 그리스도입니다.

기독교에서 중요한 포인트가 구원인데요, 이 책을 읽으면서 많은 것을 알게 되었습니다. 신양 생활 오래 하신 분들은 이미 알고 있는 사실들이지만 초신자나 세신자들에게는 많은 도움이 되는 책입니다.

Footloose

2007-11-08T15:27:00.001-08:00

어제 4시 반쯤 퇴근을 하고 5시에 집을 떠났습니다. 기차 타고 갈까 버스 타고 갈까 생각하다가 기차가 벌써 지나가기 때문에 버스를 선택하고 일산에 가서 영등포행 버스를 탔습니다. 파주에서는 영등포까지 적어도 2시간 잡아야하기 때문에 여유 있게 간 거였습니다. 영등포 시장 지하철 5호선에서 친구를 만나 오목교로 출발했습니다. 오목교 도착했을 때 7시 40분 되었거든요. 계획사로 전화를 걸어 어디로 가면 되냐고 물었더니 12시에 만납시다 가족들은 금요일 초대했다고, 전화 통화 했을 때도 분명히 9일 금요일이라고 하셨다고 답 하시는 거예요. 멀리서도 왔는데, 어떻게 할까 고민하다가 내일 대신 오늘 보고 가면 안 되냐고 물었더니 안 된데요. 파주에서 여기 까지 왔는데, 자리 2개만 남아있으면 부탁한다고 했더니 5분 후에 전화 주신다고 하셨습니다. 잠깐 친구랑 이야기 하는 사이에 반가운 전화가 왔습니다. 딱 8시에 도착해서 뮤지컬을 보았습니다.

Footloose= freedom를 원하는 고3 학생들 이야기, 낯설 동내에 이사를 간 한 젊은이 친구들과 어울리는 것 그리고 교회 생활 얼마나 힘들지...춤을 전혀 못 치는 친구에게 친구들의 배려로 춤을 추게 되고, 고등학교 졸업 파티를 허락해 주시지 않은 목사님...파티 하기 위해 풋루즈를 원하는 학생들, 성경책으로 해결 한답니다. 자기 가족도 잘 믿지 못하고 불안해하시는 목사님도 믿음이라는 것이 무엇인지 성경책에서 찾으시면서 고등학교 졸업 파티를 허락해주시고 젊은 친구들과 함께 파티에서 춤을 추는 모습 너무 아름답고 즐거웠습니다.

아주 재미있게 잘 보고 왔습니다. 감사합니다^^

Vast Different

2007-11-07T15:06:00.001-08:00

A child is born in a greenhouse and
grows with dust, mud and grass.
When he grows up, wear on some
clothes to cover his body. Starts
living himself and he'll have his own
family.

On the other way, a child born in the White House
and grows up with video games, computer
and robots. When he grows, wear
expensive clothes, has personal assistance
to help him, a driver to drive his car.
When he grows up, he also starts living
himself with his own family.

There is vast different between two children.

Some people become happy with
a penny. Some people become happy with
a good meal. Some people become happy with
a SUV and some people become happy with
others.

There is the vast different between people.

A common feature between us is
we were born with absolutely nothing
and leave this world with absolutely nothing.
Be happy whoever you are, whatever you do
or wherever you were born.

Laugh Smile Beam

2007-11-06T01:55:00.000-08:00

Human being is only one animal who can smile.
I forget whose quotation is this.
There are a lot of living things, animals
and plants but only human being can smile
and show their emotions by smile,
tears, facial expression and so on.

There is another good quotation in
Korean i.e 웃으면 복이 와요.
You are lucky if you smile or laugh.
If so, anyone wants to smile but can't why?

We want or try to do or to be something
but we really don't. Doing is important.
Action is important. If you don't do,
there isn't any result.

Stay in front of a mirror. Give a smile
looking your face and say that you
the handsome/beautiful person.
When you smile, mirror will automatically laugh.
When you see that mirror is smiling, you
automatically smile then you become happy.

The key to earn something is just doing it.
Best luck.

You are the world.

Know & Introduce

2007-11-05T15:09:00.001-08:00

How many stars can we see in the sky?

If the sky is clear, may be some hundreds!

There are millions and billions of stars in the

sky but we can't see them all. They all

have bright light and heat as the Sun

but we can't feel stars give us heat.

They just twinkling themselves.

Why we can't see and feel?

They are too far and we can't go near

them. We can't touch and feel. If we

go closer, we feel warm as well as

bright light.

The relationship with other people is just

like the stars and ourselves. If we enter

in to the people's heart, we feel warm

and kindness. We know their hobbies

and character. If we know their hobbies, interests

and character, it's easy for us to adjust with

them.

To know others and to introduce yourself,

the first step you should do is enter in

to their heart.

나무 : 베르나르 베르베르 Bernard Werber

2007-11-05T05:57:00.001-08:00

옛날 사람들은 먹을 것을 얻기 위해서 살생을 했어. 요즘 사람들은 무엇 때문에 살생을 하고 무엇 때문에 서로 죽이는지 모르겠어. 아마도 습관 때문일 거야.

우리라고 해서 폭력으로부터 완전히 벗어나 있는 것은 아니야. 내 가지에서도 이따금 잎들 사이에 싸움이 벌어져. 잎들은 햇빛을 서로 차지하려고 다투지. 그늘 속에 있는 잎들은 누렇게 떠서 죽게 되고, 빛이 잘 드는 자리를 차지한 약삭빠른 잎들은 더욱더 커지게 돼. 게다가 우리에게도 천적이 있어. 칡덩굴이 우리를 휘감아 조르고 곤충들이 우리 껍질을 파먹어. 새들은 우리 줄기에 구멍을 파서 둥지를 만들지.

하지만 그런 폭력에는 하나의 의미가 있어. 우리는 살아남기 위해서 폭력을 사용해. 하지만 인간의 폭력에는 무슨 의미가 있는지 모르겠어. 인간은 왜 서로 싸우고 죽이는 걸까? 너무 수가 많아서 스스로 수를 조절하려고 그러는 것일까? 아니면 삶이 너무 따분해서일까?

수세기 전부터 인간은 우리를 땔감이나 종이의 원료로만 생각해 왔어. 하지만 우리는 죽어 있는 물건이 아니야. 지구상에 있는 모든 것이 그렇듯이 우리는 살아 있고 세계에서 벌어지고 있는 일을 지각하고 있어. 우리도 우리 나름대로 고통을 받고 기쁨을 느껴.

나는 당신들과 이야기를 나누고 싶어.

언젠가는 우리가 서로 소통할 수 있는 날이 올지도 몰라...

당신들이 그걸 원한다면 말이야.

베르나르 베르베르의 나무에 '말 없는 친구' 중에서~

작년 말쯤 일산 킨텍스에서 MBC 책 나누기 파티가 있었습니다. 그때 가서 3시간 가까이 줄을 써서 헌책을 주고 새 책을 바꿔왔습니다. 그 책 바로 '나무'였습니다. 가지고 와서 잠깐 읽다가 별로 재미없는 것 같아서 그냥 나뒀다가 얼마 전에 베르나르 베르베르의 파피용 베스트셀러로 올린 후 이 저자를 대해서 검색하고 이 분의 책 나무 한권 저에게 도 있다는 것을 생각이 났습니다. 책을 읽으면서 괜히 읽었다고 생각해본 적이 한번 도 없지만 역시 이 책도 우리에게 많은 메시지를 보내고 있답니다.

우리 주변에도 말 없는 친구들이 진짜 많을 것 같고, 저희들 중에도 말이 못하는 친구들이 많을 것입니다. 특히 많은 나라들이 전쟁에 머물려 있으며 많은 생명이 잃어가고 있는 요즈음 평화의 슬로건을 나누고 싶습니다.

Life! Enjoy it.

2007-11-02T03:57:00.001-07:00

Is it a life for him who lives in a palace

but not for him who lives in a cottage?

Is it a life for him who has his car to drive

but not for him who must walks several hours to arrive?

Is it a life for him who have his dinner in a five stars hotel

but not for him who has to think for another after his meal?

Is it a life for him who has a store of gold

but not for him who hasn't a store of corn?

Life?

Life doesn't exit in a palace because

he never knows the world if he is in all the time.

Life doesn't mean an expensive car because

nobody knows when his car take his life a way.

Life doesn't mean an expensive dinner in a hotel because

we need our food to live but not our life for food.

Life doesn't mean a store of gold because

nobody take his gold with him when he leaves the world.

Life?

Life is life. Enjoy it.

Ecosystem/Giving

2007-11-01T06:49:00.001-07:00

A dead leaf was a young

leaf at a time. It grows

and helps to make food for

a tree. There is a right hand

of a leaf to bear good fruits.

A leaf become old and

fall down and again it

becomes the fertilizer for

that tree.

It's not only an ecosystem but

a perfect giver too.

Let's think what we are giving?

예수와 함께한 저녁식사: David Gregory

2007-10-30T04:45:00.000-07:00

예수와 함께한 저녁식사를 읽기 시작할 때 황당했습니다. 누군지도 잘 알지 못한 사람이 한 회사원을 고급 레스토랑에 초대를 해서 자기가 나사렛 예수라고 말을 꺼냅니다. 예수라면 기독교인들만 아니라 다른 종교 믿는 분들이나 아예 종교 믿지 않은 분들도 우리처럼 행동하지 않는다는 것을 알고 있답니다. 예수의 저녁식사에 참여한 그 회사원도 정말 존경스럽습니다. 만약 누군가가 저를 레스토랑에 초대를 해서 자기가 예수라고 우기면 밥상을 엎어버리고 자리를 떠났을 것입니다. 하나님을 가지고 장난치는 사람에게 밥 한 끼에 넘어 갈순 없잖아요ㅋㅋ

이 책을 읽기 전에 상상 못해봤지만 지금은 예수님이랑 편하게 같이 식사를 하게 되면 어떤 이야기 할까 생각해봤습니다. 궁금한 것도 물론 있지만 예수님 앞에 잘 보이려고 무조건 예 예 할 것 같아요. ㅋㅋㅋ 영생이고 구원이고 뭐고 지금 당장 데리고 가시라고 중얼거릴 것 같습니다. Andrew 와 Peter가 예수님을 발견하고 따라다닌 것 같이 저도 열심히 예수님을 따를 것 같습니다.

"사람들이 하나님과 함께하는 것입니다. 남녀가 하나가 되도록 만들어진 것처럼 사람들이 하나님과 하나가 되도록 만드셨죠. 사람들은 바로 하나님의 삶을 자신들 안에 가질 수밖에 없는 운명입니다. 그것이 없이는 엔진 없는 새 SUV 차와 같아요. 보기엔 멋지지만 움직이지 않습니다. 가장 중요한 부분이 빠져 있으니까요." 책에서 나오는 한 구정입니다.

요즘 종교 지도자들이 보면 모터쇼에 예쁘게 꾸며놓은 차와 같다고 생각이 듭니다. 거기 엔진이 있는지 없는지 우리가 잘 알지 못합니다. 밖에 보일 때 너무나 예뻐서 우리는 사진도 찍고, 갖고 싶은 욕심도 생기는 것이 당연하다고 생각이 듭니다. 엔진이 있다 해도 그것을 자주 점검해야 하고, 엔진이 있다는 것을 확신하고 연류를 충전해야만 차가 달릴 수 있으니까요. 모터쇼에서는 엔진 있는 차와 없는 차의 차이점 보이지 않지만 차를 몰고 나가려면 꼭 엔진이 없으면 안 되니까요.

종교(이 책에서 말하는 종교는 세상 사람들이 생각하는 종교 아니라 창조자 하나님을 믿는 믿음을 말합니다) 생활 열심히 해야겠다는 생각이 아니라 할 수밖에 없다는 것을 깨닫게 해준 이 책은 읽기 쉬우면서도 깊은 뜻이 담겨 있답니다. 하나님과 인간관계를 드라마 같이 알아듣기 쉽게 해 주는 이 책을 읽으면서 제 자신을 점검하게 해주네요.

요한계시록 3:20

볼지어다. 내가 문 밖에 서서 두드리노니
누구든지 내 음성을 듣고 문을 열면
내가 그에게로 들어가 그로 더불어 먹고
그는 나로 더불어 먹으리라.

붉은 손가락: 히가시노 게이고

2007-10-29T03:47:00.000-07:00

붉은 손가락 : 히가시노 게이고

붉은 손가락을 지난주에 읽기 시작 했습니다. 책 리본에 쓰여 있는 글 "이보다 더 슬픈 추리소설은 없다!". 별 다섯 개로는 부족하다. 열개, 아니 그 보다 더 헌정하고 싶은 작품이다. 아마도 이 책을 뛰어넘을 소설은 당분간 만날 수 없을 것이다~아마존 재팬 독자 서평

이 부분 보고 저도 빨리 읽어야겠다고 생각하고 읽었습니다. 처음 읽기 시작할 때 가족 이야기 그리고 치매 걸리신 아버지의 이야기가 슬퍼더라고요. 시어머니와 며느리의 관계 그리고 치미에 걸린 고령화 사회 이야기가 나옵니다. 저희 할머니는 제가 10살 있을 때 돌아가셨는데요, 많이 아프시고 침대에만 누워계시다가 돌아가셨습니다. 어머니가 평소에는 별 관심 보여주지 않으셨는데, 아파서 누워계신 할머니에게 해준 것들이 볼 때마다 우리 어머님은 정말 마음이 따뜻하신 분이라고 생각 했습니다. 한쪽에서는 당연하다고 생각 하면서도 한쪽에서는 우리 부모님에게 제가 또는 며느리들이 그렇게 해줄 수 있을까 생각했습니다.

이 소설에서 아들은 치매에 걸린 부모님을 같이 데리고 살고 싶었지만 와이프의 눈치를 봤어야할 상황! 부모라서가 아니라 인간로서도 도움을 주고 받아야하는 것이 당연한데도 불구하고 그러지 못한 우리 사회! 이 소설 주인공이 아니라 결혼만 하면 부모를 누가 모시고 사느냐는 문제를 대해서 가족끼리 싸움이 붙이는 경우가 많습니다. 세계가 많이 변하고 있는데, 사회문제를 대해서는 왜 사람들이 신경 쓰지 않은지를 안타깝게 생각합니다.

이 소설에서 나온 형사 가가가 말해 뜻이 평범한 가족은 어디에도 없습니다. 우리가 볼 때 정말 평범한 가족 같이 보이지만 다들 사연이 있고, 아픔이 있고 괴로움이 있답니다. 15살짜리 중학생 아들이 초등학생 아이를 집에 데리고 와서 목을 졸라서 죽었습니다. 학교에서도 친구들이 별로 없었고 집에서도 부모와 함께한 시간이 별로 없는 중학생 소년은 아무것도 모르는 어린아이를 죽었습니다. 여기서 가족 사랑을 더 크게 느낄 수 있답니다. 살인자 아들을 보호하기 위해서 자기 어머님을 살인자로 만드는 아들 그리고 며느리...자기 아들 며느리도 모르게 진짜 치매 걸린 것 같이 행동 하시는 어머님...

내 자식 보다 더 큰 사랑은 없는 것 같은 느낌이 들었습니다. 어르신들이 하신 말씀중에 '너도 아이 낳아봐라' 그래야 자식 사랑 무엇 인지 알 수 있다. 이 책에서도 가족 사랑을 크게 느낄 수가 있습니다. 그리고 요즘 우리 사회에서 청소년 범죄가 많아지고 있다는 문제점입니다. 청소년 범죄가 왜 일어나는지 그리고 그런 범죄가 우리 사회에 이루기는 영향을 생각해봐야 한다는 것을 깨달았습니다. 가족은 같은 집에서 살고, 같은 음식을 먹기 때문에 가족이 된 것이 아닙니다. 서로가 서로를 알지 못한다면 그것은 가족이라고 말 할 수 없습니다. 부모가 자식을 그리고 형제자매가 형제자매를 알지 못한다면 그들은 진실한 가족이 아닙니다.

Way To Overcome

2007-10-25T21:14:00.000-07:00

Opened the door
went out, was misty morning
look the sky.
Dark and cloudy
look like going to rain.

Couldn't see what was in front of me
couldn't see if there were stars in the sky
couldn't see if butterflies are flying
see no and nothing.

Time passed,
Sun rise, no clouds, everything clear.
Sun goes down, become dark
and stars shine.

Every day, there's always Sun
and
Every night, there's always stars and moon
Every housetop, there's ladder or steps
Every sadness, there's a way to overcome it.

Cheers^^

한잔

2007-10-24T04:11:00.000-07:00

나는 비 좋아한다
그라나,
장마절에 내린 비 아니다.

나는 물이 좋아한다
그러나
눈에서 흘린 눈물이 아니다.

나는 물이 좋아한다
바다에 저장되어 있는 많은 양의 물이 아니라
우물의 쌓인 물이다.

나는 물이 좋아한다
강에서 흘러가는 물이 아니라
내가 목이 마를때 마신 한잔의 물이다

나는 어마어마한 사랑의 물이 아니라
딴 한잔의 사랑의 물이 좋아하다.

사랑하는 그들에게...

2007-10-24T03:33:00.000-07:00

나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃
남쪽에만 있는 것이 아니라
북쪽에도 있다.

나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃
보고싶지 않아서가 아니라 지금 볼 수가 없지만
북쪽에도 있다.

나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃
우리는 하나였고 중간에 잠깐 연락 끊겼지만
보고싶은 가족들이
북쪽에도 있다.

나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃
나는 희망을 버리지 않는다
희망이 살아있으면 꿈은 이루어진다
나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃은
북쪽에도 있다.

나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃
보고싶어요 사랑합니다.

나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃
나는 꼭 손을 잡고
얼굴이 마주치고 미소를 나눈다
나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃
나는 기쁨의 눈물 나누고싶다.
나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃
나는 희망을 버리지 않는다
희망이 살아있으면 우리의 꿈은 이루어진다.

나의 부모 나의 형제자매 나의 이웃
보고싶어요 사랑합니다.

"물론 저는 한국인이 아니지만
한 이산 가족을 생각하면서 쓴 글입니다.
어휘과 문법이 잘 맞지 않더라도
예쁘게 읽어주시길..."~Chetland

Inspire & Push

2007-10-22T07:24:00.000-07:00

Inspiration is very important in our life.

We start new things with the inspiration of

our family, friends or neighbours.

Every road weren't road in the beginning.

Someone walked first, other followed it

and others many more followed and became

a road.

Inspire someone to do something,

if he/she denied, push them if you are in

the right way.

"Come to the edge, he said. They said:
We are afraid. Come to the edge, he said.
They came. He pushed them,
And they flew..."
- Guillaume Apollinaire

Believe and make it

2007-10-19T15:52:00.000-07:00

If we don't belief,
we don't concentrate in a thing.
The first step is to belief.
We can't believe all the things.
If it looks like real and right,
just believe and make it.

"The belief in a thing makes it happen."
- Frank Lloyd Wright

Music Washes

2007-10-17T06:40:00.001-07:00

There is dust all around us.

We can and can't see by our eyes.

Likewise, there is also a lot of dust

in our soul. It makes us sick and

unhealthy. We need to wash it.

Music washes away from the soul
the dust of everyday life.
- Berthold Auerbach

실크로드 : 정수일

2007-10-17T05:35:00.000-07:00

한겨레신문에서 실크로드를 한 두 번 정도 읽었지만 이 책은 이전에 한겨레신문에서 나온 실크로드 기사에 몇 부작 더 해서 나온 책이다. 책을 읽기 시작하자마자 이해하기 어렵다는 것을 느꼈다. 세계역사 그리고 문화를 대해서 잘 몰랐기 때문이다. 천천히 읽어보니까 곳 곳 마다 사진이 있고 가는 곳 마다 정수일 선생님의 자연스러운 해석 때문에 재미있게 읽었다. 그렇다고 다 내용을 알고 있다는 것은 아니다... 이 책은 역사가 있는 도시, 문화가 살아남는 국가가 가장 아름답다는 것을 느끼게 해준 책이다.

중국 베이징에서 시작해 시안 란저우 우웨이에서 이스탄불까지 살아있는 전통문화 그리고 각 나라마다 살아있는 문화를 역사과 연결 시켜 설명해주었다. 그중에서 꼭 나도 한 번 구경하고 싶다는 곳은 터키의 데린구유 Derinkuyu(깊은 웅덩이라는 뜻) 지하도시다.

"네프세히르에서 29 킬로미터 떨어진 이곳은 해발 1,355미터의 질펀한 고지다. 어린 목동이 잃어버린 양 한 마리를 찾아다니다가 우연히 입구를 발견한 이 지하도시는 4년 후인 1965년에 일반에게 공개되었다. 입구에 들어서면 높이 150센티미터, 너비 60센티미터가 되나마나한 통로가 거미줄처럼 사방으로 뚫려 있다. 몸집이 웬만히 큰 사람은 머리를 숙인 채 모로 걸음을 더듬어야 한다. 엉금엉금 기어야 하는 길목도 수두룩하다. 도시 전체가 미로라서 길 잃기가 일쑤다. 일부는 천연동굴이지만 대부분이 용암을 파서 만든 인공 굴로서 인구 2만을 수용 했다고 한다. 지금껏 지하 8층(55미터) 까지 발견 했으나 17-18층은 족히 되리라는 추정이다. 우리는 4층까지 가까스로 내려갔다. 입구는 우리가 들어간 것 말고도 몇 개 더 있으나 막혀버렸다.

층마다 거주공간은 물론, 부엌과 방앗간, 창고가 따로 마련돼 있으며, 몇 공세는 회랑과 학교, 교회당과 수도관이 달린 세례 장소, 포도주저장고 같은 부대시설 흔적도 보인다. 깊이가 70-85미터에 달하는 수직통풍구가 52개나 있는데, 환기뿐 아니라 내부의 온도를 조절하는 구실도 한다."

세계 역사 그리고 문화를 좋아하시는 분들은 너무 재미있게 읽을 수 있을 것 같다. 한문 그리고 어려운 단어들이 너무나 많아서 난 이 책을 힘들게 읽었다. 시간 날 때마다 읽어야겠다.

म त एक यात्रि हो

2007-10-15T16:24:00.001-07:00

बिहानको घाम झै

जिन्दगीको शुरु हुन्छ

दिउँसोको तातो राप झै
जिन्दगीले दु:ख पाँउछ।

आकाशबाट बर्सेको झरी झै
आँखाबाट आसु झर्छ
यात्रा पुरा नहुँदै फेरि अर्को रात पर्छ।

हाँस्दा हाँस्दै हाँसो हराउछ

रुदा रुदै आँसु बिलाँउछ
यादै यादमा बर्सौ बित्छ
मुटुलाई सम्झनाको भारिले थिच्छ।

म त एक यात्रि हो आज मेरो यँहि घर हो
म त एक यात्रि हो
नयाँ माटोको बास्ना सुँघ्नु मेरो लागि ठुलो अबशर हो
म त एक यात्रि हो
कहिले मेरो यात्रा पुरा हुन्छ थाहा छैन

म त एक यात्रि हो
यहि संसारमा घुमिरहन्छु।
म त एक यात्रि हो
यहि संसारमा घुमिरहन्छु।

--चेत बुढाथोकी

म त एक यात्रि हो

2007-10-15T16:24:00.000-07:00

बिहानको घाम झै
जिन्दगीको शुरु हुन्छ
दिउँसोको तातो राप झै
जिन्दगीले दु:ख पाँउछ।
आकाशबाट बर्सेको झरी झै
आँखाबाट आसु झर्छ
यात्रा पुरा नहुँदै फेरि अर्को रात पर्छ।

हाँस्दा हाँस्दै हाँसो हराउछ
रुदा रुदै आँसु बिलाँउछ
यादै यादमा बर्सौ बित्छ
मुटुलाई सम्झनाको भारिले थिच्छ।

म त एक यात्रि हो आज मेरो यँहि घर हो
म त एक यात्रि हो
नयाँ माटोको बास्ना सुँघ्नु मेरो लागि ठुलो अबशर हो
म त एक यात्रि हो
कहिले मेरो यात्रा पुरा हुन्छ थाहा छैन
म त एक यात्रि हो
यहि संसारमा घुमिरहन्छु।
म त एक यात्रि हो
यहि संसारमा घुमिरहन्छु।

चेत बुढाथोकी

We Didn't Mean To Go To Sea

2007-10-12T02:53:00.001-07:00

We Didn't Mean To Go To Sea~ Arthur Ransome

이 책은 2004년에 읽었는데, 다시 한 번 읽었습니다.

1937년쯤에 나온 어린이 동화책인데, 한 가족이 보트를 타고 바다에서 생긴 일들을 담았다. John, Susan, Titty 그리고 Roger 조그만 보트를 타고 즐거워하는 시간에 Jim Brading 를 만난다. Jim Brading는 큰 보트도 많이 타봤고 바다 여행을 즐기는 사람이다. 이 내명 아이들은 Jim Brading과 함께 큰 배를 타고 짧은 여행하기로 했다. 배에서 밥도 먹고 잠도 자고 싶어서다. 그러나 엄마는 Jim Brading를 잘 믿지 않았기에 동내 사람들에게서 Jim Brading 어떤 사람인지를 알고 허락해주었다.

빨리 돌아온다는 약속과 함께 Jim Brading랑 내명 아이들 배를 타고 여행 시작 했다. 가다가 기름이 다 떨어지기 때문에 Jim Brading 는 그 아이들에게 기다리라 하고 기름 사러 갔는데, 돌아오지 않았다. 구름 끼고 바람 부려서 배가 움직이자 아이들은 큰 걱정에 빠졌다. 바다로 절대 가지 않겠다는 약속 한 아이들이 어디로 향하는지 모르고 많은 어려움을 꺾고 간다. 아무것도 모르는 상태에서 무작정 앞으로만 가는 아이들이 마지막에 바다에서 아버지를 만나 집에 돌아오는 재미있는 얘기다.

어린 동화라서 읽기 무척 편하고 재미있다.

꼭 꿈만 있어서 그리고 그 꿈을 향해야만 성공하고 행복 하는 것이 아니라 나도 모르는 내 삶의 여행의 결과도 즐거울수 있다는 사실을 알려주는 책이다.

이 책은 한글판 있는지 잘 모르겠습니다.

Take The First Step In Faith

2007-10-10T08:40:00.000-07:00

Staircase have many steps.
If we see the whole or on the top,
we feel tired and we might not
take a step.

If we just take a step and then
another and then one by one,
we'll be on the top.

"Take the first step in faith.
You don't have to see the whole staircase.
Just take the first step."
- Martin Luther King Jr.

1250도씨 최고의 나를 만나라

2007-10-09T05:44:00.000-07:00

1250도씨 최고의 나를 만나라 : 김범진

나는 영화를 즐겨 보는 사람은 아니다. 누군가가 영화 보려 갈까 물어보면 거절하진 않지만 그 영화 보고 싶은데, 가자고 제안하지는 않다. 10월 3일 개천절 날에 아는 동생이랑 같이 ‘내니 다이어리’ 라는 영화를 봤다. 공부를 잘 했고 좋은 성적을 얻어 대학 졸업한 이 영화 여주인공이 취직하기 위해 면접 보려갔다. 면접시험관이 이력서를 보고 만족스러웠다. 그녀에게 자신이 누구인지 소개해달라고 하자 이 주인공은 자기를 소개하지 못해 그 자리에서 떠났다. 이 장면을 보면서 나도 내 자신에게 문제를 던져봤다. 나는 누구인가를 생각해봤다. 다른 사람들 보고 잘 했다, 그것도 못하니 등 평과 할 수 있지만 막상 너는 누구냐고 물어보면 한마디도 못하는 경우가 많다.

‘1250도씨 최고의 나를 만나라’ 라는 책이 바로 나에게 문제를 던진 책이다. 우리가 알고 있는 토끼와 거북이 스토리를 극적인 스타일로 표현 되어있다. 나는 축구를 보던 영화를 보던 권투를 보던 항상 약간 쪽을 응원하고 그 약간 주인공이 바로 나 라고 생각하면서 본다. Slow and steady wins the race 이라는 것은 옛날 속담이다. 거북이가 토끼 이긴 것도 옛날이야기다. 모기 한 마리가 코끼리를 괴롭힌 것이 코끼리보다 힘이 세서가 아니라 코끼리 눈보다 엄청 적기 때문이다. 코끼리를 괴롭힌 그 모기가 다른 모기를 괴롭히진 못한다. 누구한테 이긴 것 진 것이 아니라 이기면 내 자신에게 이기도 지면 내 자신한테 진 것이다.

사람들이 나를 특별한 사람이라고 생각해주길 바라지만 내가 책이면 읽을 것이고 공책이면 쓸 것이다. 내가 악기면 연주 할 것이고 비싼 향수라면 향기를 맡으며 사람들 가운데 자랑할 것이다. 향기는 뚜껑을 열어야만 향기가 난다. 내가 누군지를 알고 알리는 것이 가장 중요하다.

세상 사람들 앞에 잘 보이기 위해 또는 내 명의를 널리 알리기 위해 전혀 나랑 맞지 않은 일에 힘 쓴 사람들이 많을 것이다. 나무에 올라간 목적이면 언제든지 나무에 올라가 행복을 느낄 수 있다. 그러나 그 나무의 열매를 먹고 그 맛을 느낀 목적이면 열매를 맺는 계절을 잘 알아야하고, 열린 열매가 잘 익혔는지 확인한 후 나무에 올라가야만 과실 따서 그 맛을 느낄 수 있다.

세상에서 가장 아름다운 빛깔의 도자기라 불리는 고려청자가 빚어지는 온도는 1250도씨. 내 몸의 온도가 36.5도 이면 건강한 것이고 그 이상이나 이하면 문제가 있는 것이다. 내 몸의 온도가 몇도 인지 알 수 있는 온도계가 바로 ‘1250도씨 최고의 나를 만나라’ 책이다.

Never Late

2007-10-08T16:08:00.000-07:00

There are many quotations about
time. Time has an important role
in our life. We always say time
flies fast; it's already late and
something.

Time is time. It goes if we do or do not.
Later is better than never.
Start today and expect tomorrow.

"It's never too late to become
the person you might have been."
- George Elliot

Hunger For Love

2007-10-07T16:22:00.001-07:00

Food is our daily needs. We
can't live without bread and water.
There are many starving people
all around the world and even
more are hunger for love.
We have bread and water but
lack of love.

Let's love and live.

"There is more hunger for love and
appreciation in this world than for bread."
- Mother Teresa

자신감 : 전병욱

2007-10-07T05:40:00.000-07:00

자신감 : 전병욱

자신감이라는 것은 내가 무엇을 하겠다고 마음먹었을 때 자신 있다는 느낌을 말한다. 쉬운 일도 자신이 없으면 잘 해내지 못할 수 도 있고 어려운 일도 자신 있게 출발 하면 쉽게 해낼 수 있다. 자신감이라는 것은 우리에게 꼭 있어야 할 특성 중 하나다. 삼일교회에 전병욱 다님 목사님의 자신감이라는 책을 읽었다.

사실 신양 생활한지 그렇게 오래 되지 않고 삼일 교회를 대해서 잘 몰랐다. 지난 주중에 만난 동생에게 삼일 교회가 청년들을 잘 인도하는 교회로 알려져 있다는 사실을 알았다. 기독교 서적도 자주 읽는 편인데 역시 이 책도 자신감을 심어주는 책이다. 기독교 믿는 국가들은 왜 빠른 시간에 선진국가가 되는지, 왜 잘 사는지 처음부터 궁금했었다. 여러 이유들이 이겠지만 이 책을 통해서 알게 되는 것은 기독교가 사람들에게 자신감을 심어주는 종교다. 항상 배고픔과 내려놓음을 잊지 않은 종교가 바로 기독교 아닌가싶다.

“사랑으로 살면 자유를 누린다. 자유를 누린다는 것은 다스린다는 말이다. 사랑의 능력이 있으면 다스린다. 하나님이 주신 인생을 누리며 살아가게 된다. 그러나 사랑이 없으면 정죄하며 살아간다. 정죄하는 분위기에서 사람은 자연히 두려움을 느낀다. 남의 눈에 띄지 않으려고 노력하며 약점을 잡히지 않으려고 숨어 지낸다.”

“시작을 못하는 이유 중 하나는 에너지가 없기 때문이다. 하나님이 공급하시는 에너지가 충만하면 쉽게 시작할 수 있다. 영적 에너지가 충만하면 어떤 상황에서도 올바로 대처할 수 있다. 따라서 항상 나의 에너지 상태를 점검해야 한다. 말씀, 찬양, 기도 등 무엇이 되었든 자신의 영적 에너지를 충만한 상태로 유지하는 것이 중요하다.”

좋은 것을 표현하게 되면 계속 좋은 일들이 생긴다. 불행한 사람은 항상 불행한 반응 한다. 그래서 항상 불행한 것이다. 좋은 느낌, 사랑, 믿음, 자신감 많이 표현해야 한다. 예쁘다, 아름답다, 좋다, 멋지다, 훌륭하다, 기분이 좋다는 표현들이 자주 해야 한다. Go 그리고 Stop은 우리에게 가장 중요한 신호다. 특히 그리스도인에게는 더 중요하다. Go 라고 할 때 가는 것도 중요하지만 Go 보다 Stop 할 때 멈출 수 있어야 한다. 하나님께서는 항상 Go 라고만 하시지 않으신다. Stop 도 하신다. 그때 멈추는 그리스도인은 진실한 그리스도인이다.

그리스도인의 목적은 구원이 아니다. 하나님의 아들의 이름을 믿는 자는 미리 구원을 받았고 영생을 얻었다. 그러나 그리스도인의 목적은 예수 그리스도를 닮은 삶을 사는 것이다. 이 책은 모든 그리스도인에게 큰 도움이 되겠지만 특히 청년들에게 자신감을 심어주는 책이다.

Life Is Not A Rehearsal

2007-10-05T15:55:00.000-07:00

Rehearsal and show are two different thing.
It's not a big matter if you mistake in rehearsal
but a big matter in a show. Rehearsal is
just a practice but show is the test.

Life is life. We neither go backward nor forward.
It's a show. We should do our best to show
our skill and ability. Just take it easy and
enjoy the moment.

“Enjoy life. This is not a dress rehearsal.”
- Author Unknown

Power Of Reading Books

2007-10-05T04:26:00.000-07:00

There are a lot of people who
can't see this beautiful world.
There are many people who
can't feel the enjoy of reading books
and there are many people who
can't talk to others.

Aren't we blessed people?
What can we do for ourselves and
others? We should open our eyes,
see the beautiful world, enjoy of
reading books and talk to others
and let others to experience what
we already experienced.

"The man who does not read good books
has no advantage over the man
who cannot read them."
- Mark Twain

Life Is Like A Combination Lock

2007-10-04T07:02:00.000-07:00

If there is no combination lock, we might
lose our goods and if we forgot the lock number,
we couldn't find our goods inside it.

Likewise, life also has a combination lock.
If we couldn't find the right numbers,
we shouldn't get the goods. Even though
it's filled up with expensive Perls, it'll
be valueless if we couldn't find the
right numbers.

"Life is like a combination lock;
your job is tofind the right numbers,
in the right order,
so you can have anything you want."
- Brian Tracy

인생을 바꾼 한 권의 책 : 잭 캔필드. 게이 핸드릭스

2007-10-04T05:21:00.000-07:00

인생을 바꾼 일이 그렇게 쉽지 않는다. 한 권의 책으로 인생을 바꿀 수 있다는 확신만 있다면 아무리 책을 싫어하는 사람이라도 읽을 것이다. 같은 책을 읽을 때 어떤 사람은 좋다고 평과 하지만 어떤 사람들은 비판 할 수 도 있다. 한 권의 책에서 얻을 수 있는 메시지 하나만 아니다. 사람마다 취향이 다르다고 해서 틀렸다고 말 할 수 없으니까.

이 책은 48명의 유명한 사람들의 스토리 담긴 책이다. 그 분들이 어떤 책을 읽어서 어떻게 성공 하셨는지를 한 권 책에서 알 수 있다. 아무것도 아닌 것 같은 책을 읽고 그 사람들이 자기가 지금 이렇게 유명했다는 것을 보여주고 있다. 대부분 저자들이 전 세계에서 잘 알려진 분들이며 우리에게 적어도 한 권의 책을 선물 주는 분들이다. 운명적으로 또는 누구의 추천을 받아 책을 읽는 순간 자기의 지나간 세월을 되돌아보고 내가 앞으로 어떤 결정을 해야 한다는 것을 개달았다. 어린 나이에 백만장자가 된 사람부터 평범한 주부가 갑자기 세계적인 경영자가 되고, 시골 어부가 갑자기 환경운동가가 된다. 90세가 다 돼서 정치에 빠져가지고 정치 행동주의자가 되고, 회사에서 성실하게 일 한데도 불구하고 항상 욕을 먹고 잔소리를 듣는 사람이 자기 버릇을 바꿔 당당하게 거절하는 사람이 전문 연설가가 된다.

안타깝게도 저는 지금까지 제 인생을 바꾼 책을 찾지 못했다. 찾지 못했다기 보다는 아직 인생을 바꾸려고 노력하지 안했다는 표현이 맞을 것 같다. 어렸을 때도 우리가 왜 부자가 되지 못했을까 라고 많은 고민 했지만 그럴 때 마다 우리 보다 더 힘든 이웃들을 보면서 행복을 느꼈다. 학교를 졸업하자마자 돈을 벌기 위해 한국에 왔다. 그때는 당장 돈을 벌어야할 상황이고 기회였으니까. 지금도 후회는 없지만 내 자신에게 하루에도 수도 없이 질문을 던진다. “체트, 네가 돈을 벌어서 무엇을 할꺼니?” 그 동안 돈도 벌었고 가족들도 보고 싶고 고향도 그리운데, 다른 것이 무엇을 원하기 때문에 더 있는 건지 내 자신도 모른다. 아마도 긴 인생이기 때문에 더욱 더 안전을 찾는 게 아닐까싶다. 내일 일은 아무도 모르니까.

이 책에서 가장 마음이 드는 구절을 가져왔다.

“온몸에 전율이 퍼져나가는 게 느껴졌지만 계속 읽어나갔다. 코비는 네명의 연설가가 있다고 설명한다. 가족 중 한 사람, 친구, 직장동료, 그리고 이웃이다. 장례식에서 그들은 우리에 대해 무슨 말을 할까? 우리는 어떤 친구였을까? 어떤 형제며 자매였을까? 회사에선 어떤 동료였고 지역 사회에선 어떤 이웃이었을까? 그 장을 그는 이런 말로 끝맺고 있다. 가슴에 마지막 순간을 품고 살아가라.”

스티븐 코비의 ‘성공한 사람들의 7가지 습관’을 읽고 인생을 바꾼 동기부여 연설가 리사 니콜스의 스토리다. 그녀는 이 책을 통해서 죽음 후에도 기억될 만한 삶을 살아라 라는 메시지를 남긴다. 이 부분을 읽으면서 나도 분명 인생을 바꿔야겠다는 생각이 들었다. 그 마지막 순간에 나의 가족, 친구들, 직장동료 그리고 이웃들은 나를 어떻게 말을 할까 생각했다. 삶은 혼자 힘으로 살아갈수 없으며 다 함께 살아가는 세상에 어울려 살 노력해봐야겠다.

Take a Detour

2007-10-03T15:59:00.000-07:00

Life is itself an experiment. When
we are in the laboratory, we do
many mistakes and fail. If we try
it again and again with new ideas,
we'll make a goal.

There are too many options in our life.

"For every failure,
there's an alternative courseof action.
You just have to find it.
When you come to a roadblock,
take a detour."
- Mary Kay Ash

Money or Health

2007-10-03T08:00:00.000-07:00

The world is running after money.
We are not making money as our tools
but money is becoming the host.
If we are healthy, we can make money
but if we run after money, we'll lose our
health.

"The first wealth is health."
- Ralph Waldo Emerson

Are You A Winner?

2007-10-01T16:02:00.000-07:00

There are a lot of books about winning.
They tell us how to win. Many books
tell us how to become rich and how
to become a good lover and so on.
Life is not a game with others but
myself. A person who persevered
will win the game.

"In the confrontation between the stream and
the rock, the stream always wins - not
by strength but by perseverance."
- H. Jackson Brown

당신이 사는 곳이

2007-10-01T05:14:00.000-07:00

시간은 자연스럽게 흘러가고
물도 자연스럽게 내려간다.
상처는 시간과 함께 과거가 되고
추억은 마음의 역사가 된다.

거리는 걸어야 줄어들고
고통은 꺾어야 그 아픔이 안다.
사랑은 해야만 평화로워지고
기쁨은 나눠야만 배가 된다.

행동으로 고통을 보내고
사랑으로 평화로움을 느끼고
추억으로 역사를 만들고
나눔으로 행복해지면
당신이 사는 곳이 낙원과 다름이 없다.

Peace and Happiness

2007-09-30T16:04:00.000-07:00

Peace and happiness are rewards
for those who appologize for their
mistakes and forgive them who
did mistake.

True love comes from our heart
and it grows inside our heart and
bears sweet fruits. Sweet fruits are
peace and happiness in our life.

"To forgive is the highest,
most beautifulform of love. In return,
you will receive untold peace and happiness."
- Dr. Robert Muller

What Lies Within Us

2007-09-30T06:52:00.000-07:00

Everyone is a lier these days.
We don't want to show our bad sides
but do our best to act as a goodman.
It means we are just concentrate in the
result. For example, there are many
people who just want to get the certificate
of degree even though they hadn't join
the university.

Certificates are necessary to work
but skill and ability are necessary to live.
Which one should we choose?

"What lies behind us,
and what lies before us
are small matters
compared to what lies within us."

- Ralph Waldo Emerson

햇빛과 그림자

2007-09-29T05:17:00.000-07:00

햇빛과 그림자

두 마리 새끼 강아지를 두고 어미는 도로에 달린 차에 깔려 죽었다. 세끼들은 많이 어리기 때문에 누군가의 보살핌이 없이 살 수 없을 정도였다. 연세가 많으신 집주인도 몇 달 후 병이 걸려 세상을 떠나게 됐다.

이제는 두 마리 새끼들 어느 정도 컸지만 많이 외롭고 속상했다. 집 주인도 없고 밥해준 사람도 없으니 더욱 속상하고 고민이 많았다. 전에처럼 그냥 집만 지켜서는 살기 힘 든다는 것을 알게 되었다. A 라는 강아지가 무언가를 찾아야겠다고 고민하자 B 에게 말을 했다. “우리가 계속 이렇게 있다가는 굶어 죽을 것 같아 . 밖에 나가서 무언가를 찾자.” A 는 어미가 떠난 후 앞으로 어두운 날들이 올거라 생각했었지만 방법을 찾지 못했었다. B는 아무 생각 없이 지내왔다. A는 내가 살아남아야해, 내가 나를 사랑하지 않으면 누구도 나를 사랑하지 않다는 것을 생각하고 있었다. 그러나 B는 그때 가면 방법이 나오겠지 생각 밖에 하지 않았었다. A는 어렸을 때부터 사람을 좋아하고 움직이는 것을 좋아했다. 낮에 돌아다니며 사람들 먹고 남은 빵과 밥을 먹고, 사람들과 같이 뛰고 놀았다. 저녁 되면 사람들도 집안에 있고 A도 자기 집에 가서 쉬고 했다.

저녁이 되자 조용하면 B도 밖에 나가서 먹을거리 찾으러 다녔다. 모든 사람들이 잠자는 시간에 아무도 없어서 좋긴 했지만 여전히 외로웠다. 사람들이 먹다 남은 음식이 아니라 버린 음식물 먹게 되었다. 사람들과 같이 논게 아니라 혼자서 어두운 밤에 외롭게 이리저리 돌아다녔다. 새벽에 해 뜨고 사람들이 움직이기 시작하면 집에 돌아갔다.

그러나 A는 항상 아침 일찍 일어나서 가끔 새벽에 일 다니는 농부들과 같이 따라다니며 아침에 따뜻하고 싱싱한 음식도 먹고 가끔은 아침 시장 보려 다니는 사람들과 같이 시장가서 깜깜할 때 사람들이 떨어드린 맛있는 것들을 추서먹기도 했다. B는 항상 사람들 버린 쓰레기만 먹다가 몸이 많이 안 좋아지고, 밤에 돌아다니는 깡패들한테 몇 번 돌로 맞혔다. 그리고 쓰레기수거하신 분들한테 욕먹기도 했다.

시간이 지날수록 A는 많은 사람들의 사랑을 받아 잘 잘아나고 건강했다. 그러나 B는 갈수록 외롭고 잘 못 먹어서 건강 상태가 좋지도 않으며 무섭고 속상해서 밤에도 움직이는 것에 용기가 나지 않았다. A는 B의 걱정이 돼서 물어봤다. “넌 얼굴이 좋지 않아 보여 어디 아프니?” B는 사실대로 말하기 시작했다. “밤에는 이상한 사람들이 많이 돌아다니고, 사람들이 먹다 버린 쓰레기가지 다른 사람들이 수거해가고, 세상에 좋은 것이 보다 나쁜 것이 많을 것 같아.” B가 계속 말을 했다 “나랑 오늘 밤 같이 가자.” B는 자기가 생활하는 어두운 밤이 어떤지를 말로 설명하기 힘들어서 직접 보여주고 싶었다.

A는 세상이 너무 아름답다는 것을 말해주고 같이 가기 싫었지만 B의 말의 순종하고 그날 밤에 같이 가기로 했다. 하지만 조건하나 있었다. 그날 밤 B와 같이 가면 다-다음날 낮에 B가 A와 함께 낮에 가는 걸로 했다. A도 지금까지 꺾어보지 않았던 사실들이 알게 되었다. 밤은 정말 이상하고 무섭고 불안하다는 것을 알았다. 사람들도 거의 없다시피 하고 있어도 이상한 사람들만 있고, 햇빛도 없으며 그림자도 없었다.

다-다음날 아침 A와 B 같이 일어나서 하루를 시작 했어. 전날 밤 A가 처음에 밤에 다닐 때처럼 B도 낮에 처음 다니는 거라서 많이 어색하고 불편했다. 사람들의 많고 시끄럽고 차도 많이 다녀서 낮이 싫어했다. A가 즐겨가는 곳 그리고 만난 것들이 다 보여주고 같이 데리고 다녔다. B는 혼자가 아니라서 무섭지도 않고, 겁나지도 않고 외롭지도 않았다. 햇빛이 쨍쨍한 하루를 보니까 세상이 정말 아름답고 즐거웠다는 것을 알았다. A도 마찬가지로 B와 함께 있어서 더욱 즐겁고 재미있었다.

B는 함께 사는 세상이 아름답다는 것을 깨달았다. 밤에는 햇빛도 없으며 그림자도 없었지만 낮에는 쨍쨍한 햇빛에 자기 그림자를 보면서 너무 신났다. 햇빛이 없으면 그림자도 없다는 것을 깨달았다. 그림자는 항상 인물과 같이 다니며 그림자는 곧 따뜻한 마음을 가지고 열심히 사는 자가 얻는 행복의 상 같다는 것을 깨달았다. 조금 불편하더라도 다 함께 사는 세상이 아름답고 안전하다는 것을 깨달았다.

제2차 정상회담

2007-09-25T05:40:00.000-07:00

제2차 남북정상회담

제2차 남북정상회담 오는 10월 2일에서 4일 까지 열리게 되어서 너무나 기쁩니다. 몇 십 년간 남북문제 때문에 가슴 아파하고 매일 눈물과 슬픔에 빠진 사람들이 한두 명 아닙니다. 지금까지 가슴에 담고 살았던 가슴 아픈 일들 그러나 희망을 버리지 못한 남북 평화 문제가 이번 제2차 정상회담을 통해서 해결되기를 간절히 바랍니다.

내가 만약 대통령이라면 : 내가 만약 대통령이라면 이번 기회를 잘 이용 할 것 같습니다. 물론 대통령이 모든 일 자기마음대로 하지 못하는 것은 사실이며 국민과 국가를 위해 열심히 해야 한다는 것도 사실입니다. 남북문제는 금방 생긴 문제도 아니며 금방 해결되기는 어렵지만 우리가 최선을 다해 열심히 한다면 못할 것 도 없습니다. ‘고통 없이 얻는 것도 없다’ 속담 있는 뜻이 무엇을 얻기 위해 노력을 해서 땀을 흘려야합니다. 1차선 도로에 양쪽에서 차가 오고 있는데, 한 차가 뒤로 가지 않은 경우 둘 다 빠져 나가기 힘든 상황 이라면 어떻게 하느냐의 문제입니다. 누가 뒤로 가느냐의 문제입니다. 이것은 자존심도 아니며 누가 이기고 누가 진 것이 게임도 아닙니다. 이 정상 회담도 1차선 도로에 양쪽 차가 와 있어서 아무도 뒤로 가지 못하기 때문에 계속 멈추는 것과 같습니다. 어디 가도 찬성과 반대편이 있는 것이 사실입니다. 통일을 해야 한다, 하면 안 된다는 얘기 나오는 것이 문제 된다고 생각하면 절대 통일의 길을 열수 없습니다. 통일이 왜 필요하고 통일이 뭔지를 국민에게 알려 줘야합니다. 몇 년 전부터 대한민국은 북한한테 여러모로 도와주고 있답니다. 일반적으로 생각할 때 도움이 주는 것이 상대방에게 사랑하고 있다는 것이며 도움 받을 수 있다는 것이 보살피고 있다는 뜻입니다. 여러모로 도움을 받아도 북한쪽은 전혀 감사함을 모르는 것이 사실입니다. 그렇다면 대통령 로서 해야 할 일은 북한쪽이 무슨 생각하고 있는지를 박학해야 합니다. 이번 제2차 정상회담을 통해서 북한쪽이 원하는 것을 확실히 알고 그리고 대한민국이 원하는 것을 북한쪽에 확실히 알려주는 것이 첫 번째 일이 아닐까싶네요. 투명하게 길을 보여주면 어떤 길을 가는지 상대방이 결정하는 일이라고 생각합니다.

남북 정상회담시 하고 싶은 말 :
양 팀 대표님들 이번 기회를 잘 이용하시고 국민들의 희망을 잃지 않도록 힘쓰시길 바랍니다.

정상회담 4 행시 :

정 : 정말 소원인데 이번 정상회담은 전 국민의 꿈을 이루어질 수 있는 회담되기를 바랍니다.

상 : 상대방을 존중하며 기대하는 보다 더 큰 결과를 얻기를 바랍니다.

회 : 회복된 코리아가 되기를 바랍니다.

담 : 담대한 코리아를 만들 수 있는 이런 기회를 놓치지 않도록 노력 하시고 성공적인 정상회담 열리길 바랍니다.

정상회담 개최 홍보 슬로건 : 남북 관계가 좋아지는 것은 세계 평화의 문이 열리는 것과 같습니다.

남북문제는 나라와 나라의 문제라기보다는 따뜻한 사랑이 가득 담긴 인격 문제입니다.

이번 정상회담은 꼭 전 국민의 꿈을 이룰 수 있는 회담되기를 바랍니다.

Catch The F.U.N. Jinsoo Terry

2007-09-25T02:42:00.000-07:00

펀을 잡아라 Catch The FUN : Jinsoo Terry

저는 김진수 (Jinsoo Terry)를 이 책 읽기 전에 몰랐습니다. 작년에 SBS tv 에 나오셔서 많은 사랑 받고 있다는 사실도 이 책을 읽고 알았습니다. 한국에서 태어나 학교까지 한국에서 다녔고 30대가 다 돼서 미국으로 떠난 후 몇 십 년 사이에 글로벌시대의 성공 키워드를 찾아주는 진수테리 정말 대단하다고 생각합니다.

공부 열심히 하고 일을 열심히 하면 훌륭한 사람이 될 수 있다는 것을 생각한 진수는 공부도 잘 했고 일도 잘 했지만 취직하기도 힘들고 다니고 있던 회사에서도 몇 번 잘렸습니다. 회사에서 잘린 이유는 일을 못해서도 아니고 영어를 못해서도 아니었습니다. 바로 펀하지 않은 사람이기 때문이었습니다. 펀이 그렇게 중요하다는 것을 알고 바로 펀을 잡기 위해 아이디어를 낸 진수는 지금 미국만 아니라 전 세계적인 펀 경영자가 되었습니다.

펀이라고 흔히 우리가 생각한 펀 fun 즐거움 또는 재미만 아닙니다. 진수가 말 하는 펀은 이런 F.U.N.입니다. F=fun+laughter+optimism+openness, U=unique+individuality+creativity+originality, N=nurturing+self-development+caring+contribution입니다. 그러니까 F+U+N=Global success 이라는 뜻입니다. 항상 신나게 특이한 일을 하고 주변 사람들이나 같이 일 하는 사람들에게 보살피면 성공 할 수 있다는 것입니다. 이 책 저자 진수는 어떤 책을 통해서 자기가 얻는 지식 이 책에 담는 것이 아니라 자기가 직접 꺾어본 일들을 담았기 때문에 매우 실용적이고 재미있답니다. FUN 이라는 것은 우리가 생각하는 코미디언들에게 필수 도구만 아니라 가정에도 펀이 필요하고, 동호회에도 펀이 필요하고, 직장에서도 펀이 필요합니다. 특히 직장 상사들이나 회사 대표님들에게 꼭 필수 도구가 펀이 아닐까 싶네요.

"현재에 만족하지 않고 늘 새로운 꿈을 꿀 수 있다는 것은 생의 기쁨중 하나다. 하지만 인생은 언제 어느 때든 내가 원치 않는 일이 터지거나 예기치 못한 방향으로 흘러갈 수 있다. 그런데 그때 마다 내가 가야할 곳은 여기가 아닌데, 여기서 무너져선 안 되는데 하는 안타까운 마음을 갖는다면, 우리 인생은 항상 불완전하고 불행한 것이 될 것이다. 죽기 직전에 생에 대해 너무나 많은 것들이 아쉽다면, 우리는 진정으로 행복하고 풍요로운 삶을 살았다고 말할 수 있을까?"

저희들이 이런 경우가 너무나 많은 것 같습니다. 아쉬운 것들이 항상 많은 것 같고 인생은 불행한 것 같습니다. 진정으로 저희가 원하는 것이 뭔지 찾기 전에 원해야할 것이 뭔지를 알아야 할 것 같습니다.

하루하루를 펀하게 살면 인생이 펀하고 삶이 펀하고 세상이 펀하다는 이 책의 메시지입니다.

33세의 팡세

2007-09-19T09:28:00.000-07:00

33세의 팡세~ 김승희

이번 주는 시인 김승희의 33세의 팡세를 읽었습니다. 한국어 능력 시험 있었고 공부해야 할 것들이 많았는데 시험을 끝났으니 마음이 편해집니다. 만 8년 동안 한국 생활 하면서 혼자 힘으로 한국어 공부 했는데, 생활하는데 전혀 문제가 없어서 한국말 그렇게 어렵지 않다고 생각하는 저에게 이번 시험이 한국말이 참 어렵다는 것을 깨닫게 해주었습니다. 고급이랑 중급 둘 다 신청을 했었고 오전에 고급 시험 볼 때 어휘, 문법 100점 듣기 100점 읽기 100점 쓰기 100점 있었습니다. 결과는 아직 나오지 않았지만 공부는 끝없이 해야 된다는 사실을 깊이 생각하게 되었습니다. 중급은 볼만 하더군요. ㅋㅋㅋ

저희들이 살아가면서 인생을 포기 하고 싶을 때가 많을 것 같습니다. 인생을 포기 한다는 것은 저희들의 목표를 포기하고 되는대로 산다는 말도 되지만 아예 세상에서 삶을 포기 하고 자살한다는 뜻도 됩니다. 이 33세의 팡세는 에세이인데도 시인이 쓴 에세이이라서 그런지 깊은 뜻이 있으면 감동스럽습니다.

세상에서 가장 힘든 일이 무엇이냐고 물어보면 대답하기 쉽지 않습니다. 사람과 상황을 따라서 힘든 일도 다르니까요. 나름대로 세상에서 가장 힘든 지반에서 태어났다고 생각하며 가장 힘든 생활 하고 있다는 생각이 들어 몇 번이나 자살 시도를 하는 저자는 책을 통해 음악을 통해 시를 통해 새로운 인생을 꿈꾸며 살아갔습니다. 가족 사랑도 제대로 받지 못하고 물질적으로 그리고 정신적으로 어려움을 많이 꺾으면서도 꿈을 잃지 않은 저자 김승희는 결국에는 위대한 시인이 되었습니다. 성공시대와 비슷한 스토리지만 많은 고통과 아픔을 가진 영혼, 잘 자라나지 못한 영혼도 끊임없는 노력이 성공의 길로 이끈다는 것을 확실히 보여주고 있습니다. 물론 책을 읽으면 아직 모든 것이 해결 된 것이나 저자가 생각하는 세상으로 변해지진 않았지만 그때그때 생긴 일을 생긴 그대로 받아들을 수 있는 지혜를 성공이라고 말 할 수 있겠지요.

세상에 고통과 아픔이 없는 사람은 아무도 없습니다. 그러나 그 고통과 아픔을 내가 어떻게 받아드느냐를 따라서 다릅니다. 아무리 힘들어도 제가 잠시 쉬어가는 곳이 있다면 피로가 풀립니다. 아무리 큰 상처가 있다 해도 악을 바르고 시간이 지나면 괜찮아집니다. 저희들도 잠깐만 더 깊이 생각하고 잠깐만 쉴 수 있는 여유 잠깐만 나를 되돌아볼 수 있는 시간만 있다면 이 세상에 견딜 수 없는 것이 없겠지요.

All Blame Is A Waste Of Time

2007-09-18T07:06:00.000-07:00

All people already know that
past is past and we can't rewind
or backup the past but we
still blame and worry for it.

Because;
We want to be nice by
blaming others.

"All blame is a waste of time.
No matter how much fault you find with another,
and regardless of how much you blame him,
it will not change you"

- Wayne Dyer

I'm In The Dark

2007-09-13T06:05:00.000-07:00

It's not a day and
not a night
There's no heat and
no light.
It's cold and
I'm freezing.
I'm alone
and trembling.

I want to walk
and want to move.
I'm seeing nothing
and I can't stand.
I'm all alone and
crying
but
there's nobody who hear me.

I'm in the world but
there's no one beside me.
I'm giving my hands but
there's no one who holds my hand.

I want to walk and
want to run.
I want to be with you
and have fun.
I want to see and
want smile.
I want to hold your hand
and walk several miles.

Chetland 의 Love & Peace 중에서~

아내가 결혼했다

2007-09-12T06:46:00.000-07:00

아내가 결혼했다~ 박현욱

이 책 제목만 보고 이것 무슨 소설인가 궁금했었습니다. 아내가 결혼했다니...책을 읽기 시작 했는데, 축구부터 시작 되었습니다. 축구를 좋아하는 주인공 덕훈 (첫 남편), 인아 (아내) 그리고 재경(아내의 둘째 남편) 세 명으로 구성된 소설입니다. 나라마다 그리고 족/족마다 문화가 다릅니다만 이 소설 내용처럼 내 아내가 나랑 이혼하지 않고 다른 남자랑 결혼한다면 받아들을 수 있을까요? 세상에 말도 안 된다는 답부터 먼저 오겠지요. 상상도 못한 일 같잖아요.

그러나 이 소설에서는 상상도 못하는 일들이 잘 풀어가고 있답니다. 바람 피고 다니는 인아를 알면서 사랑하게 되고 결혼은 하게 되고, 사랑하기 때문에 해어지기 싫고, 인아가 다른 남자랑 결혼한다는 말도 이혼하기 싫기 때문에 허락하게 되었습니다. 덕훈 도 인아 도 인간도 아니라고 생각 할 수 있지만 덕훈 도 인아도 멀쩡한 젊은 사람이며 둘 다 직업을 가지고 사회 생활 잘하는 사람들입니다.

결혼을 하고 있는 사실 그리고 현제 남편 있고, 그 남편이랑 이혼하지 않아도 괜찮다고 나랑 결혼하자는 재경이도 능력 있고 잘생긴 총각입니다. 도대체 사랑이 뭐길래 한 아내가 여러 명 남편을 두고 살고 싶을까요? 여자의 능력! 매력 때문에 그런걸까요? 저희들은 사회 생활 하면서 할수 있는 일이 있고 하면 안 되는 일이 많습니다. 내가 괜찮다면 되는 일이 사회에서 안 괜찮다고 하면 포기해야할 일들도 많고, 겉으로는 그러면 안 되지 하면서 내가 스스로 그 일을 하고 있는 경우가 많습니다. 법이라는 것도 사람이 만든 것이며 사회도 사람과 사람이 어울려 사는 곳입니다. 문화도 사람이 만든것 입니다. 이 소설을 읽으면서 저는 이 소설 현대인을 기준을 쓴 것이며 몇 십 년 후에 이 소설과 비슷한 일이 벌어질꺼라 생각합니다.

재미있는 구절들 중에서 몇 개 퍼왔습니다.

"플라티니가 그랬지. 축구는 미스(miss)의 스포츠라고. 모든 선수가 완벽한 플레이를 펼치면 스코어는 영원히 0 대 0이라고. 연애도 마찬가지로 미스의 게임 아니겠어? 모든 연인이 서로에게 완벽하면 더할나위가 없겠지만 내내 좋은 때밖에 없다는 건 곧 내내 나쁜 때밖에 없는 것하고 다를 바 없잖아. 굴곡도 있어야 뭐가 좋은 건지도 알고 뭐가 나쁜 건지도 알게 되는 거잖아. 인아 씨가 원하는 그런 애인이 되어주지 못한 건 미안해. 근데 상대방에게 실수도 하고 그러면서 서로 더 알아 가는 거잖아."

친절한 금자 씨에서 이용애의 하는 말 "너나 잘하세요?" 생각이 나네요. 그렇게 사랑을 대해서 잘 아는 연애 박사 덕훈 씨 마누라가 다른 남자랑 결혼하다니...ㅋㅋㅋ

"결혼한다고 사람이 금방 변하냐?"

"변할 거야. 특히 여자들은 더 그럴걸. 그렇게 죽도록 놀던 애들도 결혼하면 언제 그랬냐는 듯이 바로 조신한 가정주부로 변해. 잘 노는 여자가 시집 잘 간다는 말이 왜 생긴 줄 알아? 걔들은 이미 놀 만큼 놀아서 놀아 봤자 별거 없다는 걸 알거든. 나도 마찬가지야. 결혼하고 나니 아무래도 눈치가 보이거든. 그래서 더 짜릿하기도 하지만. 어쨌든 이젠 시간도 없고 마누라 잔소리가 피곤하기도 하고. 아이 보고 싶어서 일찍 들어가게 되기도 하고. 오는 여자를 억지로 마다하게 되진 않아도 마구 엮으려고 하진 않게 되더라."

글쎄요; 사람이 마음대로 되는 것들이 한 개가 있습니다. 당연히 결혼하면 사람이 변합니다. 좋은 길이든 나쁜 길이든, 변하기 분명히 변합니다.

"아내는 다른 남자를 만났고 그와 결혼했다. 사랑한다는 이유로. 그러면서도 나와 이혼하지 않으려 했고 결국 이혼하지 않았다. 역시 사랑한다는 이유로. 나는 그런 아내와 해어지지 못했다. 마찬가지로 사랑한다는 이유로. 그놈(재경)은 남편이 버젓이 있는 여자와 결혼을 해버렸다. 그 또한 사랑한다는 이유로. 대체 사랑이 뭐길래?

"우리는 '바람피우는 남편'들을 주변에서 얼마든지 볼 수 있다. 남자들이란 아내 외에 또 애인이 있다는 것을 능력이 있다는 의미로 생각한다. 그리하여 대부분의 남자들이 외도를 하거나, 하고 싶어 하거나, 하려고 든다. 설령 아내 외에 애인을 두는 데 실패한다 해도 남자들이 갈 수 있는 곳은 수없이 많다."

법으로는 그렇게 하면 안 된다면서도 사람들의 생각은 이렇답니다. 그렇게 다니는 사람들을 보면 저희들은 능력도 좋으세요 라고 칭찬의 한마디 던집니다.

아직은 세상을 다스리는 사람은 남자입니다. (물론 성적 차별하는 것이 절대 아닙니다) 그러나 남자를 다스리는 사람은 한 여자입니다. 이렇게 보면 이 세상을 다스리는 사람은 여자잖아요.
현실에서 떠나 새로운 세상을 만드는 소설가 박현욱의 상상력이 존경스럽습니다.

Action & Reaction

2007-09-07T04:46:00.000-07:00

Every action has its reaction.
If there is no action, there is no reaction.
If we don't move, we are constant;
we are in the same place.
Mistakes and faults comes
after the action. The important thing
is if there is action.

"Achievement seems to be connected with action.
Successful men and women keep moving.
They make mistakes, but they don't quit."
- Conrad Hilton

외로워도 슬퍼도

2007-09-06T04:15:00.000-07:00

외로워도 슬퍼도~함민경

첫 번째 느낀 점은 이 책 너무 비쌉니다. 안에 들어있는 내용을 보면 9000원 너무 비싼 것 입니다. 선물 받았던 책이지만 그래도... 말 그대로 사랑의 아픔에 눈물 흘리는 사람들을 위한인데요. 글은 쓴 사람을 따라서 다르잖아요. 사랑을 대해서, 사랑에 빠진 사람의 생활 그리고 해어짐의 상처 또는 아픔을 시처럼 쓰여있네요. 너무 간단하고, 그림이 많고 빈 페이지가 많아서 몇 분이면 다 읽을 수 있네요.

이 책에서 사랑하는 사람이 떠났다는 내용을 잘 이해하기 힘드네요. 사랑하는 사람이 떠날 때 2까지 가능성이 보이잖아요. 사랑하는 사람이 다른 사람을 만나 다른 세상에서 지낼 수 도 있지만 사랑하는 사람이 이 세상을 완전히 떠날 수 도 있잖아요. 여기서 돌아오지 않은 그 사람, 다시 돌아오지 않은 것을 잘 알면서도 그리워하고 보고 싶은 것을 보면 해석이 다를 수 도 있잖아요.

어떻게 되던 간에, 사랑하는 사람이랑 해어진 거니까, 물론 상처가 큽니다.

이 책 안에 내용들 많지 않지만 있는 중에 몇 구절 가지고 왔어요.

책을 읽읍시다.
난 어딘가 몰두할 곳이 필요해...
이 많은 책을 읽다보면...
좀 괜찮아지겠지?
...
그래...괜찮아질 거야...

책이 얼마나 중요한지를 이 짧은 구절에서 느낄 수 있답니다. 어떤 큰 상처이든, 힘든 일이든 책을 읽으면 그 상처, 아픔, 고통을 생각하는 시간이 줄어든다는 말입니다. 그렇다고 새로운 사랑을 하는 법이라던가, 사랑의 상처를 지우는 법 같은 책들 읽어서는 상처를 지우기 힘듭니다. 사랑의 기술을 대해서 이 책에서도 나왔는데요, 만약 그런 책을 읽어서 내가 원하는 것 얻는다면 많은 사람들이 가장 부자가 되는 법, 행복해지는 법, 잘 사는 법 등등 책들이 엄청 읽을 것 같습니다. 물론 지금도 그런 책들이 베스트셀러이지만...

번개와 굼벵이

짧아서 그건 사랑이 아니고
길어서 그 사랑이 그 길이만큼 깊은 것은 아니다.

하루를 만나 사랑했으면
잊혀지는 데 하루가 걸리고

1년을 만나 사랑했으면
잊혀지는 데 1년이 걸리는 것도 아니다.

사랑이란 건
사랑에 빠지는 속도와
얼마만큼 오랫동안 서로 사랑했느냐와는 상관없이

일주일을 만났어도
그 사람을 잊는 데7년이 걸릴 수도 있는거다.
아님 평생을 다해도 못 잊을지도...

맞는 말이지요. 누군가와 만남은 시간/기간이랑 전혀 상관 없잖아요. 사랑은 마음으로 하는 거지요 시간와 장소가 중요하진 않잖아요. 시간이 지날수록 더욱 더 사랑 할 수이겠지만...

멀리 보자

눈앞의 일로 조급하게 생각하지 말자.
멀리 보자.

누군가가 내 마음에 못을 박았다고 해도 그 못을 빼주는 사람도 있으며 나처럼 못을 박혀 고통을 받는 사람도 많을 것 입니다. 이 넓은 세상을 보고 나의 고통 또는 상처만 생각하고 아픈 마음이 더 아프게 하지 말아야겠지요.

이 책은 어떻게 보면 다이어리 같고
어떻게 보면 시 같고,
어린 아이들 보는 책 같기도 하지만
사랑, 아픔, 눈물, 상처 같은 내용들이 많은데, 어린 아이들 보기는 이해하기 힘들 것 같기도 하네요.

강한 나를 만드는 냉정한 지혜

2007-09-05T05:52:00.001-07:00

"간한 나를 만드는 냉정한 지혜"~키하라 부이치,

네팔 속담 중에 이런 속담이 있습니다. "물은 항상 내려가지만 말은 아무 방황이나 돌릴 수 있다". 어떤 상황에 딱 맞는 말 한마디가 다른 상황에서 맞지 않은 경우가 많습니다.

이 책을 읽으면서 무척 냉정한 사람도 많다는 것을 느끼고 상황을 따라서 냉정해야 한다는 것을 생각했습니다.

몇 가지 구절을 퍼왔습니다.

인간에게 있어 필요한 것은 단 한 가지, 자기 자신에게 만족하는 것이다.

스스로를 행복하다고 생각하고 그런 자신에게 만족할 수 있다면 그 사람은 이미 행복한 것이다. 그것은 부와명예 등과는 전혀 관계없다. 행복을 비교하는 것에서부터 불행이 시작된다. 우리는 보다 좋은 생활을 추구하여 현지의 좋은 생활마저 잃어버리는 실수를 많이 한다. '좋은 것의 적은 보다 좋은 것이다'라는 말도 있지 않은가.

우선 자신만의 생각을 갖고 있어야하고, 또 자기의 욕구를 알아야 한다. 자기의 생각과 욕구를 명확하게 자각하는 것이야말로 자기신뢰의 첫걸음이다. 자신이 없는 사람은 자기의 생각을 가지지 않은 사람, 자기의 생각을 가질 수 없는 사람, 또는 자기의 생각을 가지려고 하지 않은 사람이다. 무슨 일에서든지 언제나 타인의 의견을 비판하는 것으로 자기의 의견을 표명하는 사림이 있다.

모차르트는 세 살 때 피아노를 치기 시작하였고, 네 살 때는 복잡한 곡도 짧은 시간에 외워 연주하였고, 다선 살 때 작곡을 시작하여 열두 살 때 오페라를 작고하였다. 당연히 그는 '신동' 이라 치켜세워졌다. 하지만 이런 '신동'을 만든 것은 역시 음악이 끊이지 않았던 가정환경이었다. 음악가인 모차르트의 아버지는 집에서 제자를 비롯하여 모차르트보다 다섯 살 위인 딸에게 음악을 가르쳤고, 또 그 자신도 연습을 빠트리지 않았다. 모차르트의 집에서는 하루 종일 음악이 울려퍼지고 있었고 그 속에서 모차르트는 자랐다. 이런 환경 속에서 태어나 자라지 않았더라면 모차르트는 결코 음악가가 되지 않았을 것이다. 그는 음악가로의 재능을 가지고 태어난 것이 아니었다.

물론 그런 환경에서 태어나서 그런 음악가가 되었지만 아무리 환경을 잘해주고 훈련을 시켜도 잘 되지 않은 사람도 적지 않습니다.

또 한 구절을 가지고 왔습니다.

진정한 남자 안에는 한 명의 어린아이가 숨어 있고, 이 아이는 놀고 싶어한다. 자, 여자들이여, 남자 안에 잠자고 있는 어린아이를 찾아보라!

요즘 결혼한 한달도 되지 않은 신혼 부부들이 이혼하는 경우가 너무나 많습니다. 특히 연예인들이나 부잣집 아들/딸들이 있는 것이 보입니다. 왜 이혼해야한다는 물음에 성격 차이라고 너무 쉽게 답이 나옵니다. 천생연분은 말로만 쓰는 것이며 세상에 천생연분은 아무도 없습니다. 서로 상황을 고치고, 만들고, 기쁨을 찾아야 한다고 생각이 드네요.

위에 나온 구절을 보면 누구나 그런 점이 있답니다. 어린 아이들처럼 순수함과 최선을 다 하는 열정 그리고 아무리 그런 행동해도 지치지 않은 표정... 그런 면을 찾아서 서로 더욱 깊은 사랑하고 행복을 해야 한다는 생각이 듭니다. 한 가족은 혼자가 아니라 여러 명이 한 배를 타고 여행하는 것 입니다.

"누구도 자신이 진실로 무엇을 필요로 하고 있는지 모른다. 필요'는 만들어지는 것이다."

이것저것 만들다보면 필요 하는 것 사실입니다. 우리들 새 집에 이사 갈 때 보면 물건 같은 것 많이 없어도 부족한 것 같이 보이지가 않아요. 살다보면 이것 사고 저것 사다보면 집에 짐이 많아집니다. 옷 같은 것도 보면 몇년 동안 한번 도 입지 않은 옷들도 많습니다. 마찬가지로 한번 도 신지 않은 신발도 있을 것 같습니다.

"물리적으로 힘이 센 사람이 강한 사람이 아니라, 바로 내적인 힘을 가진 자를 강한자라고 말한다. 환경이 어떻게 변화더라도 흔들림 없이 자신의 환경을 긍정적으로 변화시킬 수 있는 힘, 강한 자는 바로 그런 힘을 갖고 있는 사람이다."
감사합니다.

Achieve A Goal

2007-09-05T02:44:00.000-07:00

There are just a few things that
we are fully confident to do it.
A well known doctor might have
many mistakes while S/He research the diseases and care of it.
Nobody achieve a goal by just an one try.

The important thing is we did or didn't.

"The young do not know enough to be prudent,
and therefore they attempt the impossible
-- and achieve it, generation after generation."
- Pearl S. Buck

행동하지 않으면 실패도 성공도 없다

2007-09-03T15:49:00.001-07:00

이번에는 Dale Carnegie 의 '행동하지 않으면 실패도 성공도 없다' 라는 책을 읽었습니다. 물론 한국 버전으로 읽었습니다. 저희들 다 알고지낸 사실을 제목으로 쓴 이 책은 정말 유익한다고 생각합니다.

저희들 인생에서 행동하지 않으면 되는 일이 하나도 없습니다. 일하다가도 움직이지 않으면 졸리게, 잠깐 눈을 깜박거리지 않으면 하루살이가 눈 안으로 들어간 경우가 많습니다. 잠깐이라도 몸이 움직이지 않으면 모기에 물립니다. 목사님 설교하는 순간도 머리를 움직이지 않으면 졸립니다. 그것만 아니라 식사 시간에 잠깐이라도 손을 흔들리지 않으면 파리가 우리 밥상을 발로 치고 갑니다.

행동이 얼마나 중요한지를 우리가 잘 아는 사실이잖아요 ㅋㅋㅋ.
이 책의 가르침은 누구나 알고 있는 사실을 누구나 쉽게 행동 하며 우리 인생에 변화를 시킬 수 있다는 것 입니다.

이 책에서 제가 뽑는 키 포인트를 이렇게 정리했습니다.

"You can't cross a sea by merely staring into the water." - Rabindranath Tagore
어떤 사람이 자기 자신을 훌륭한 인간이라고
생각한다면 만족을 얻게 되겠지만,
그렇게 생각지 않는다면 스스로 자기 자신을
쓸모 없게 만들기 때문이다.
Dale Carnegie

당신은 과거로 되돌아가면 안 된다.
특히 과거의 실수라든가 실패를 자꾸
떠올리는 것은 절대 금물이다.
Dale Carnegie

당신은 하루를 어떤 식으로 보내는가.
손목시계의 매시간, 매분은 당신에게 굉장한 기회가 되고 있는가,
아니면 무거운 부담이 되고 있는가?
당신은 당신 자신에게 이렇게 말하고 있는가?
"아, 시간이 왜 이렇게 더디 가지? 앞으로도 두 시간이나 남았네?"
그렇게 말하는 당신에게는 시간은 정말 느리게 흘러간다.
그러나 새로운 것, 처음 보는 기계라든가 새로 알게 된 지식 같은
것을 대하게 되면 긴장하는 사람들, 그리고 두려워하지 않고 그런 것들을 향해 모험을 감행하는 사람들에게
시간은 너무나 빨리 흘러가 버린다. 이 세상의 모든 것에 대해 흥미를 갖고
있는 당신에게 시간은 너무나 모자란 것이다.
Dale Carnegie

행동을 해야 행복을 얻을 수 있는 것이며, 힘이 생긴다.
Dale Carnegie

의학적으로 따져보면, 뱃속에 음식물이 차면 피가 위장으로 모여 머리는 멍해지는 것이다. 그러니
하루를 올바르게 시작하려면 아침에 너무 많이 먹지 마라.
Dale Carnegie

자신의 일을 발견한 사람은 이미 대단한 은혜를 입고 있는 사람이다. 그는 그 이상의
해택을 바라서는 안 된다. 아무리 사소한 일이라도
열중하는 순간, 영혼은 순식간에 조화를 이룰 수가 있다.
Thomas carlyle

"인간은 자기 일에 몰두할 때 행복할 수 있는 것이다."
Leo Tolstoy

"당신의 인생을 사랑하고 있는가? 그렇다면
절대로 시간을 낭비하지 마라, 인생을 구성하고
있는 요소 중에 시간이야말로 가장 귀중한 것이다."
Benjamin Franklin

윙기는 말괄량이 계집애였다. 그렇다고 해서 모든 말괄량이
계집애들 같지는 않았다. 윙기는 특별한 애였다. 그녀는 신체적
장애를 비관해서 생을 포기하거나 자기 자신을 학대하는
따위의 어리석은 짓을 하지 않았다. 게다가 그런 불행을 통해서
그녀는 자신의 정력을 강화시킬 줄 아는 대단한 능력의 소용자였다.

그저 자신을 가장 잘 아는 사람은 자기 자신이며, 부모도 오류를 범할 수 있다는 것, 남의 말을 너무 맹신해서는 안 된다는 것, 그리고 자기 확신을 가지고 강하게 밀어붙이면 소망을 이룰 수 있다는 것 등을 얘기해 주었을 뿐이었다.

당신은 다른 일에는 거의 관심이 없고 오르지 돈에만 관심이 있는 사람은 아닌가? 자신의 저금통장을 펼쳐들고 좋아서 히죽거리거나 돈을 부둥켜안고 누가 빼앗아 가지나 않을까 걱정하는 사람은 아닌가? 그리고 돈을 쓸 때마다 가진 돈이 줄어든다고 슬퍼하지는 않는가? 그렇다면 역시 아프리카 벌레를 가지고 있는 것이다.

만일 짜증나는 일, 너무너무 하기 싫은 일이지만 어쩔 수 없이 해야만 하는 경우, 당신이 그 일에 진짜로 흥미가 있는 것 처럼 일한다면 실제로 흥미가 생기게 된다. 그리하여 당신의 피로, 긴장, 고민을 경감시켜 주는 것이다.

행동은 말보다 설득력 있는 웅변이다. 그리고 '미소'는 우리에게 이렇게 말하고 있다. "나는 당신을 좋아합니다. 당신은 나를 행복하게 만들어 주기 때문에 당신을 만나는 것이 무엇보다도 즐겁습니다."

하버드 대학의 윌리엄 제임스 교수는 이렇게 설파했다.
'행동은 감정에 따라 일어나는 것 처럼 보이지만, 사실은 행동과 감정은 같이 움직인다. 그러나 행동의 경우, 의지에 따라서 직접적인 통제가 가능하지만 감정은 그렇지가 못하다. 감정은 행동을 조정함으로써 간접적으로 조정할 수는 있다. 그러므로 기분이 우울하여 쾌활해지고 싶을 때, 일부러라도 쾌활한 척 행동하면 신기할 정도로 쾌활함을 찾을 수 있다.'

감사합니다^^

하늘에서 내리지 않는 비

2007-09-01T01:03:00.000-07:00

비가 내려온다,
전동 번개와 같이 비가 내려 온다
오염 된 공기를 깨끗이 싰어준 줄 아는 비가 내려 온다.

비가 내려 온다온 땅 젖어 있다
꽃이 젖어 있다
가지가 젖어 있다.

나무가 젖어 있다
한 그루 나무가 눈물을 흘리고 있다
비가 내려 온다사람들이 한명 두명 없이지기 시작한다
점점 보이지 않는다말을 걸고 싶다
사람들이 보이지 않는다

멀리 하늘에서 내린줄 아는 비가 계속 내려온다
비가 계속 내려 온다
비는 멀리서 부터 내리는 거 아니구나
비가 내려 온다
온 몸과 마음이 젖어 있다

사람들이 보이지 않는다
비가 내려 온다춥다,
온 몸과 마음이 차가워졌다.
따뜻함이 필요한다.
비가 계속 내려 온다.

Chetland 의 Love & Peace 중에서~

Forgive

2007-08-31T15:58:00.000-07:00

No one is perfect on Earth.
We do our best to become a good one
but sometimes we can and sometimes
we can't. We don't want to hurt someone
but some of our activities hurts others.
If someone doesn't hurt us on purpose,
what is the best punishment for him?
The punishment is FORGIVE him.

"To forgive is the highest,
most beautifulform of love. In return,
you will receive untold peace and happiness."
- Dr. Robert Muller

Success Is A State Of Mind

2007-08-31T03:20:00.000-07:00

Who doesn't want success?
What we are doing is for success and happiness.
Success is really a state of mind.
To have many customers is success for a hair dresser and
to earn lots of money is success for a business.
To cure all the disease is success for a doctor and
to well manage a family is success of a house wife.
To get good grades in an exam is success for a student and
to teach well is a successful teacher.

"Success is a state of mind.
If you want success,
start thinking of yourself as a success."
- Dr. Joyce Brothers (A Psychologist)

Le Petit Prince 어린왕자

2007-08-29T15:31:00.000-07:00

어린 왕자
참 귀여운 어린 왕자님이시네요. 키가 작고 돌아다니면서 만나는 사람이든 물건이든 먼저 말을 거는 왕자님을 보면서 이런 저런 생각이 많이 했습니다. 혼자여서 많이 외롭기도 했을 것 같고 친구들도 사귀고 싶어 하는 왕자님이 너무 순수하네요. 갑자기 사막에서 만난 사람에게 왜 양 한 마리를 그려 달라고 했을까 생각 했어요. 염소도 안 되고 다른 동물들도 있는데 말입니다. 양은 다른 동물을 비교해서 많이 착하거든요. 그래서 그랬을까요?

“어른들은 숫자를 좋아하는 것이다. 당신이 새로 사귄 친구에 대하여 이야기를 해보면 그들은 제일 중요한 것에 대해서는 도무지 묻지를 않는다. 그들은 ‘그애 목소리는 어떻지? 그앤 무슨 놀이를 제일 좋아하지? 나비를 수집하니?’ 하고 묻는 법이 절대로 없다. ‘나이는 몇 살이지? 형제는 몇이고? 몸무게는? 아버지 수입은 얼마지?’ 하고 물어대는 것이다.” 24페이지에서 퍼온 구절인데요. 요즘 어르신들이 정말 나이랑, 수입이랑 등등 많이 좋아하시는 것 같아요 ㅋㅋㅋ

허영심에 빠진 사람도 만나서 말을 걸어보고, 술의 취한 사람도 만났던, 사업가도 만났고, 가로등을 껐다 켰다 하는 사람도 만났고, 지리학자도 만나본 왕자님 모두에게 이상하게만 보지 않았을 것 같아요. 요즘 바쁜 세상에 저희들은 저희가 하는 일 밖에 모르고 사는 경우가 많은 것 같아요.

뱀에게도, 꽃에게도 ‘안녕 뱀이야’ ‘안녕 꽃이야’ 하는 어린 왕자님 너무 귀엽잖아요. 정말 많이 상상했어요. 아무도 아는 사람도 없는 곳에, 먹을 것도 없는 곳에 그렇게 단단하게 돌아다니는 어린 왕자님 대단해요. 저희들은 누군가와 눈이 맞출까봐 피하는 경우가 많은 것 같아요. 내가 먼저 ‘안녕하세요?’ 말을 걸어보면 상대방도 자기 마음의 문을 열고 마음이 동할 텐데 말입니다.

Something New

2007-08-29T15:13:00.000-07:00

If we plant a good fruit tree in our field. It's very good and looks like grows very well. Give it water and fertilizer when we plant. After that we don't care. A fruit tree needs a good care. We need to give it water and other kinds of fertilizer continue. We need to save it from the wind, wild animals or birds, we need to save it from the rainfall and snowfall. When it bears fruit, we also need to check if fruits are growing well. If we do our best, we'll get a good fruit.

Likewise, our life is always a small tree. We need to do many things. We need to take care. What we did yesterday is just for yesterday but we need new for today and newer for tomorrow.

"Unless you try to do something beyond what you have already mastered, you will never grow." - Ronald E. Osborn

말 못하는 사람은 성공도 못한다

2007-08-23T08:09:00.001-07:00

올 초에 이 책을 샀는데요, 그 동안 읽지 않고 이제야 읽었습니다. 서점에 갈 때 “말 못하는 사람은 성공도 못한다” 제목만 보고 샀던 책이었는데, 읽어보니까 괜찮더라고요. 물론 제가 읽은 책 스스로 별로 좋지 않다면서 추천을 하면 안 되겠지요 ㅋㅋ말을 잘 하고 성공하고 싶어서 산 책이니까요.

이 책의 좋은점은 몇 페이지 밖에 안되서 금방 읽을 수 있고, 말 그대로 말을 잘하시는 분이 쓴 책이라서 그런지 이해하기 쉽더라고요. 시부야 쇼조 라는 일본 작가가 쓴 책이군요. 대화 또는 말이라는 것이 우리에게 꼭 중요한거 알면서도 자주 쓰면 안 되는 말을 하게 되고, 화를 내면 안 되는 상황에서도 화를 내고, 끼어들으면 안 되는 상황에서도 아는척 하면서 말을 꺼내게 되는 우리의 습관일 것 같습니다. 특히 요즘 같은 디지털 세상에는 말 또는 대화가 점점 없어지고 의미가 떨어지는 것 같이 느낍니다. 하고싶은 말이 있을 때 문자로 해도 되고, 이메일이나 미니홈피 또는 블로그에 가서 글을 남겨도 되니까...오프라인 모임이나 사람과 사람이 만난 장소가 줄어들면서 더욱 대화 또는 말에 대해 사람들의 관심이 떨어진 것 같습니다. 물론 사람들이 만나면 몸짓이나 눈빛을 통해서도 서로 서로 뭘 하고 싶어하는지 그리고 그 사람의 마음을 어느 정도 알 수 있지만 말에 조그만 관심을 가져서 노력 한다면 더욱 좋겠지요.

대화 또는 말은 우리의 생명일 것 같습니다. 특별히 서비스업체에서나 고객 상담쪽에서 일을 하는 사람에게 말이 너무나 중요할 것 같습니다. 어떻게 말을 해야 할지 알면서도 부끄러움이 많아서 또는 창피하게 뭘하나 생각해서 해야할 말을 못하는 경우가 많을 것 같습니다. 이 책의 대부분 내용은 우리가 잘 알고 있는 내용이지만 읽으면 내 자신을 스스로 점검 할 수 있을 것 같습니다. 도대체 나는 어떤 존재인가를 잘 알수 있고 내가 얼마나 말을 잘하는지를 알 수 있을 것 같습니다. 이 책을 읽은 후 조금이라도 말하는 법의 변화가 생기지 않을까싶네요.

What We Want!

2007-08-22T15:24:00.000-07:00

There are a lot of things that we want to get. If we ask a baby what he wants, may be he'll make some list. Again we ask him, is that all he needs? May be he'll say yes. After he gets all the things that he needed, there comes others and continue. If we don't have our own house to live. We want to have our own home even though it's not a big with many rooms. If we don't have our car, we want to have even a cheap one. Needs are continuously coming in our life one after another. It means what we want to have is not what we have got now and what we want to do is not what we are doing now. We are just worry all the time, we are just thinking ourselves but neighbours.

"Never worry about numbers. Help one person at a time,and always start with the person nearest you." - Mother Teresa

When A Man Is Willing & Eager

2007-08-21T04:02:00.000-07:00

The world is getting developed and
we can see a lot of miracles in and around us. For example,
because of the Internet,
we don't need to go some place and get information about it.
We just stay in our desk and turn on our computer.
Search the information and quickly find it.
Now a days, job interviews and
examinations can take at home through the Internet and
a man finds his wife through the Internet.
Isn't it a miracle? May be not because
miracle is done by the unseen power or God or something else.
We can easily say that NOTHING IS IMPOSSIBLE.
If I can't do something, another can.
If we are willing and eager to do something, we can do it.

"When a man is willing and eager, the gods join in." - Aeschylus

Congratulations to Lee Myung Bak

2007-08-20T04:32:00.000-07:00

Former Seoul Mayor Lee Myung Bak is elected as the presidential candidate of Grand National Party here in Korea today. Many people were excited to know who will be the presidential candidate of Grand National Party. It's not sure who will be the next president yet because the election will be held in Dec. 19, this year.

President of a nation is just a representative of the people. People have the rights and responsibilites to develop a nation.

I hope next president will be more concentrate and active for the people and nation.

"Victory belongs to the most persevering."- Napoleon

Tomorrow Is Ours To Win

2007-08-18T02:02:00.000-07:00

Yesterday was just a day, today is also a day and tomorrow is also just an another day. Life is just relates to these three days. Our all characters and personalities are in these days. Yesterday, today and tomorrow is all in our life.

The important thing we should know is our first needs. We must know that for what we'll give the first priority. Yesterday is already gone and today is going on. Today becomes the yesterday for tomorrow. Past is past, it never solves our needs or it helps in our life. We just learn or experience from the past.

"Yesterday is not ours to recover,
but tomorrow is ours to win or to lose."
- Lyndon B. Johnson (36th president of the United States)

Yes, tomorrow is ours to win or to lose. People are commenting and criticizing for yesterday. It's just gone and became the history. We need to make a guideline for tomorrow.

Wish you all the best^^

노인과 비

2007-08-14T08:46:00.000-07:00

창문으로 밖에 본다
하늘에 구멍난 것 같이
비가 내리고 있다
시원하지만 마음은 차갑다.

창문으로 밖에 보고 있는 나는
밖에서 비 맞고 일하고 있는 분을 생각한다
그 분들은 시원하지 않고 땀을 흘리고 있다
누군가를 지키기 위해 땀을 흘리고 있다
그 분들은 마음과 몸이 따뜻하고 뜨겁다.

창문으로 밖에 본다
한 여인이 비를 맞고 누군가를 기다리고 있다
그녀는 기다림의 보람을 느끼기 위해 눈을 뜨고 있다.
그녀의 몸은 하늘에서 내려온 비로 젖어져있지만
그녀의 마음에는 행복의 해가 뜨고 있다.
그녀는 따뜻함을 느끼고 있다.

창문으로 밖에 본다
한 노인이 농기구 가지고 논밭으로 간다
흘러내리는 비를 막기 위해 힘을 쓴다
흘렸던 땀을 생각하며 피해가 될까봐 염려한다.
그 노인이 비 맞고 일한 사람을 본다.
비 맞고 누군가를 기다리는 여인을 본다
비를 맞고 노래를 부르고 있는 새한마리를 본다.
그 노인이 아름다운 미소를 치며 생각한다
기쁨과 슬픔이 섞여있는 이 세상은 살만하다.

Chetland 의 Love & Peace 중에서~

할머니

2007-08-13T04:41:00.001-07:00

9시48분
버스 정류장에 도착했다.
용상골 가는 막차가 10시 05분이다.
우리 동내 아주머니도 버스를 기다린다.
참시 후,

80세 넘으신 할머니 걸어오신다.
이 할머니도 우리 동내 사신다.
지팡이는 할머니 생명과 같다.

할머니 안녕하세요?말을 걸고싶다
하지만 할머니랑 지금까지
한번도 얘기 한척 없다.
할머니 얼굴에 지쳤다 라는 글이 보인다.
할머니 힘드시죠? 물어보고싶다.

지금도 할머니는 꿈을 꾸고 있다.
무언가를 하기 위해 대중교통을 이용하여 이동하신다.
버스 문이 열린다,

내가 먼저 탔다. 할머니 도와줄까 생각했다.
먼저 타서 할머니 쳐다봤다.
"내가 혼자 타는게 좋아" 할머니 말씀하신다.
할머니는 아직 혼자 있지만
자신감이 넘친다
열정이 넘친다

타자마자 할머니는 졸리고 있다.
졸리기 일어서기 또 졸리기 또 일어서기
반복하신다.
시간이 10시 20분이 넘었다,
나는,
나는 버스에서 내려서 할머니를 생각했다.
나도 그 할머니 처럼 꿈과 열정을 가지고 있는지
살펴봤다.
나도 그 할머니 처럼 세상 사람들과 어울려 살고 있는지
나도 그 할머니 처럼...
나도 그 할머니 처럼...

2007년 07월 11일
체트